nán liáng zhī nán hán shì qǐng jiù yú qí
南梁之难，韩氏请救于齐。
tián hóu zhào dà chén ér móu yuē zǎo jiù zhī shú yǔ wǎn jiù zhī biàn zhāng gài duì yuē wǎn jiù zhī hán qiě zhé ér rù yú wèi bù rú zǎo jiù zhī
田侯召大臣而谋曰：“早救之，孰与晚救之便?”张丐对曰：“晚救之，韩且折而入于魏，不如早救之。
tián chén sī yuē bù kě
”田臣思曰：“不可。
fu hán wèi zhī bīng wèi bì ér wǒ jiù zhī wǒ dài hán ér shòu wèi zhī bīng gù fǎn tīng mìng yú hán yě
夫韩、魏之兵未弊，而我救之，我代韩而受魏之兵，顾反听命于韩也。
qiě fú wèi yǒu pò hán zhī zhì hán jiàn qiě wáng bì dōng su yú qí
且夫魏有破韩之志，韩见且亡，必东诉于齐。
wǒ yīn yīn jié hán zhī qīn ér wǎn chéng wèi zhī bì zé guó kě zhòng lì kě de míng kě zūn yǐ
我因阴结韩之亲，而晚承魏之弊，则国可重，利可得，名可尊矣。
tián hóu yuē shàn
”田侯曰：“善。
nǎi yīn gào hán shǐ zhě ér qiǎn zhī
”乃阴告韩使者而遣之。
hán zì yǐ zhuān yǒu qí guó wǔ zhàn wǔ bù shèng dōng su yú qí qí yīn qǐ bīng jī wèi dà pò zhī mǎ líng
韩自以专有齐国，五战五不胜，东诉于齐，齐因起兵击魏，大破之马陵。
wèi pò hán ruò hán wèi zhī jūn yīn tián yīng běi miàn ér cháo tián hóu
魏破韩弱，韩、魏之君因田婴北面而朝田侯。