táng qiě jiàn chūn shēn jūn yuē qí rén shì shēn xiū xíng de wèi yì rán chén xiū ér bù xué yě bù bì jué jiāng hé xíng qiān yú lǐ lái qiè mù dà jūn zhī yì ér shàn jūn zhī yè
唐且见春申君曰：“齐人饰身修行得为益，然臣羞而不学也，不避绝江河，行千余里来，窃慕大君之义，而善君之业。
chén wén zhī bēn zhū huái zhuī rèn ér tiān xià wèi yǒng xī shī yì hè ér tiān xià chēng měi
臣闻之贲、诸怀锥刃而天下为勇，西施衣褐而天下称美。
jīn jūn xiāng wàn shèng zhī chu yù zhōng guó zhī nán suǒ yù zhě bù chéng suǒ qiú zhě bù dé chén děng shǎo yě
今君相万乘之楚，御中国之难，所欲者不成，所求者不得，臣等少也。
fu xiāo qí zhī suǒ yǐ néng wéi zhě yǐ sàn qí zuǒ zhī yě
夫枭棋之所以能为者，以散棋佐之也。
fu yī xiāo zhī bù rú bù shèng wǔ sàn yì míng yǐ jīn jūn hé bù wèi tiān xià xiāo ér lìng chén děng wéi sàn hu
夫一枭之不如不胜五散，亦明矣，今君何不为天下枭，而令臣等为散乎?”