zhōu gòng tài zǐ sǐ yǒu wǔ shù zǐ jiē ài zhī ér wú shì lì yě
周共太子死，有五庶子，皆爱之，而无适立也。
sī mǎ zhù wèi chǔ wáng yuē hé bù fēng gōng zi jiù ér wèi zhī qǐng tài zǐ zuǒ chéng wèi sī mǎ zhù yuē zhōu jūn bù tīng shì gōng zhī zhī kùn ér jiāo jué yú zhōu yě
司马翥谓楚王曰：“何不封公子咎，而为之请太子?”左成谓司马翥曰：“周君不听，是公之知困而交绝于周也。
bù rú wèi zhōu jūn yuē shú yù lì yě wēi gào zhù zhù lìng chǔ wáng zī zhī yǐ de
不如谓周君曰：‘孰欲立也?微告翥，翥令楚王资之以地。
gōng ruò yù wèi tài zǐ yīn lìng rén wèi xiàng guó yù zhǎn zi qiáng fū kōng yuē wáng lèi yù lìng ruò wéi zhī cǐ jiàn shì yě jū zhōng bù biàn yú xiàng guó
’公若欲为太子，因令人谓相国御展子，𪪞夫空曰：‘王类欲令若为之，此健士也，居中不便于相国。
xiàng guó lìng zhī wèi tài zǐ
’”相国令之为太子。