xī mén bào wèi qiū lìng ér cí hu wèi wén hóu
西门豹为邺令，而辞乎魏文侯。
wén hóu yuē zi wǎng yǐ bì jiù zi zhī gōng ér chéng zi zhī míng
文侯曰：“子往矣，必就子之功，而成子之名。
xī mén bào yuē gǎn wèn jiù gōng chéng míng yì yǒu shù hu wén hóu yuē yǒu zhī
”西门豹曰：“敢问就功成名，亦有术乎?”文侯曰：“有之。
fu xiāng yì lǎo zhě ér xiān shòu zuò zhī shì zi rù ér wèn qí xián liáng zhī shì ér shī shì zhī qiú qí hǎo yǎn rén zhī měi ér yáng rén zhī chǒu zhě ér cān yàn zhī
夫乡邑老者而先受坐之士，子入而问其贤良之士而师事之，求其好掩人之美而扬人之丑者而参验之。
fu wù duō xiāng lèi ér fēi yě yōu yǒu zhī yòu yě sì hé lí niú zhī huáng yě sì hǔ bái gǔ yí xiàng wǔ fū lèi yù cǐ jiē shì zhī ér fēi zhě yě
夫物多相类而非也，幽莠之幼也似禾，骊牛之黄也似虎，白骨疑象，武夫类玉，此皆似之而非者也。