wèi gōng shū cuó bìng huì wáng wǎng wèn zhī
魏公叔痤病，惠王往问之。
yuē gōng shū bìng jí bù kě huì jiāng nài shè jì hé gōng shū cuó duì yuē cuó yǒu yù shù zǐ gōng sūn yāng yuàn wáng yǐ guó shì tīng zhī yě
曰：“公叔病，即不可讳，将奈社稷何?”公叔痤对曰：“痤有御庶子公孙鞅，愿王以国事听之也。
wèi fú néng tīng wù shǐ chū jìng
为弗能听，勿使出竟。
wáng fú yīng chū ér wèi zuǒ yòu yuē qǐ bù bēi zāi yǐ gōng shū zhī xián ér wèi guǎ rén bì yǐ guó shì tīng yāng bù yì bèi hu
”王弗应，出而谓左右曰：“岂不悲哉!以公叔之贤，而谓寡人必以国事听鞅，不亦悖乎！
gōng shū cuó sǐ gōng sūn yāng wén zhī yǐ zàng xi zhī qín xiào gōng shòu ér yòng zhī
公叔痤死，公孙鞅闻之，已葬，西之秦，孝公受而用之。
qín guǒ rì yǐ qiáng wèi rì yǐ xuē
秦果日以强，魏日以削。
cǐ fēi gōng shū zhī bèi yě huì wáng zhī bèi yě
此非公叔之悖也，惠王之悖也。
bèi zhě zhī huàn gù yǐ bù bèi zhě wèi bèi
悖者之患，固以不悖者为悖。