gōng shū bān wèi chu shè jī jiāng yǐ gōng sòng
公输般为楚设机，将以攻宋。
mò zǐ wén zhī bǎi shè chóng jiǎn wǎng jiàn gōng shū bān wèi zhī yuē wú zì sòng wén zi
墨子闻之，百舍重茧，往见公输般，谓之曰：“吾自宋闻子。
wú yù jiè zi shā wáng
吾欲藉子杀王。
gōng shū bān yuē wú yì gù bù shā wáng
”公输般曰：“吾义固不杀王。
mò zǐ yuē wén gōng wèi yún tī jiāng yǐ gōng sòng
”墨子曰：“闻公为云梯，将以攻宋。
sòng hé zuì zhī yǒu yì bù shā wáng ér gōng guó shì bù shā shǎo ér shā zhòng
宋何罪之有?义不杀王而攻国，是不杀少而杀众。
gǎn wèn gōng sòng hé yì yě gōng shū bān fú yān qǐng jiàn zhī wáng
敢问攻宋何义也?”公输般服焉，请见之王。
mò zǐ jiàn chǔ wáng yuē jīn yǒu rén yú cǐ shě qí wén xuān lín yǒu bì yú ér yù qiè zhī
墨子见楚王曰：“今有人于此，舍其文轩，邻有弊舆而欲窃之；
shě qí jǐn xiù lín yǒu duǎn hè ér yù qiè zhī
舍其锦绣，邻有短褐而欲窃之；
shě qí liáng ròu lín yǒu zāo kāng ér yù qiè zhī
舍其梁肉，邻有糟糠而欲窃之。
cǐ wèi hé ruò rén yě wáng yuē bì wèi yǒu qiè jí yǐ
此为何若人也?”王曰：“必为有窃疾矣。
mò zǐ yuē jīng zhī dì fāng wǔ qiān lǐ sòng fāng wǔ bǎi lǐ cǐ yóu wén xuān zhī yǔ bì yú yě
墨子曰：“荆之地方五千里，宋方五百里，此犹文轩之与弊舆也。
jīng yǒu yún mèng xī sì mí lù yíng zhī jiāng hàn yú biē yuán tuó wèi tiān xià ráo sòng suǒ wèi wú zhì tù fù yú zhě yě cǐ yóu liáng ròu zhī yǔ zāo kāng yě
荆有云梦，犀兕麋鹿盈之，江、汉鱼鳖鼋鼍，为天下饶，宋所谓无雉兔鲋鱼者也，此犹梁肉之与糟糠也。
jīng yǒu cháng sōng wén zǐ pián rán yù zhāng sòng wú zhǎng mù cǐ yóu jǐn xiù zhī yǔ duǎn hè yě
荆有长松、文梓、楩、柟、豫樟，宋无长木，此犹锦绣之与短褐也。
è yǐ wáng lì zhī gōng sòng wèi yǔ cǐ tóng lèi yě
恶以王吏之攻宋，为与此同类也。
wáng yuē shàn zāi
”王曰：“善哉！
qǐng wú gōng sòng
请无攻宋。