lì shǐ lái yuán
历史来源
cài yuán chū
「蔡」源出;
chū zì jī xìng yǐ guó míng wèi shì
出自姬姓, 以国名为氏。
jù yuán hé xìng zuǎn jí tōng zhì shì zú lüè yǐ guó wèi shì suǒ zài gōng yuán qián shí yī shì jì wǔ wáng kè zhòu yǐ hòu zhōu wén wáng dì wǔ zǐ shū dù fēn fēng yú cài guó zài jīn hé nán shěng shàng cài xiàn xī nán chēng wéi cài shū dù
据《元和姓纂》及《通志．氏族略．以国为氏》所载，公元前十一世纪武王克纣以后，周文王第五子叔度分封于蔡国（在今河南省上蔡县西南），称为蔡叔度。
wǔ wáng sǐ hòu cài shū dù cān yù wǔ gēng pàn luàn shì bài bèi fàng zhú
武王死后，蔡叔度参与武庚叛乱，事败被放逐。
shū dù zhī zǐ hú lǜ dé xùn shàn zhōu gōng dàn jǔ jiàn wèi lǔ guó qīng shì hòu yòu fù fēng yú cài chēng wéi cài zhòng hú
叔度之子胡，率德驯善，周公旦举荐为鲁国卿士，后又复封于蔡，称为蔡仲胡。
zhì cài píng hóu shí qiān yú xīn cài zhāo hóu qiān yú zhōu lái shòu zhōu
至蔡平侯时，迁于新蔡，昭侯迁于州来（寿州）。
chūn qiū hòu xiāng chéng èr shí liù shì gōng yuán qián nián wèi chǔ guó suǒ miè
春秋后相承二十六世，公元前447年为楚国所灭。
zǐ sūn yǐ guó míng cài wèi shì
子孙以国名「蔡」为氏。
nán běi cháo shí hòu zhōu cì cài shì gǎi xìng dà lì jī xiān bēi zú fù xìng zhì suí dài fù jiù
南北朝时，后周赐蔡氏改姓大利稽（鲜卑族复姓）, 至隋代复旧。
jiā zú míng rén
家族名人
cài lún
蔡伦
dōng hàn guì yáng rén zì jìng zhòng pō yǒu cái xué
东汉桂阳人，字敬仲，颇有才学。
hàn hé shí wèi zhōng cháng shì
汉和时为中常侍。
hé dì shí wéi zhōng cháng shì
和帝时为中常侍。
jù shuō tā lì yòng shù pí má tóu pò bù yú wǎng děng zhì zào zhǐ zhāng chēng wéi cài hóu zhǐ
据说他利用树皮、麻头、破布、鱼网等制造纸张，称为蔡侯纸。
hòu yīn shì xià yù zì shā shēn wáng
后因事下狱，自杀身亡。
cài yōng
蔡邕（132～192）
zì bó jiē dōng hàn chén liú rén
字伯喈，东汉陈留人。
bó xué gōng cí zhāng tiān wén shù shù shū huà qín yì jiē jīng chuàng fēi bái shū xī píng sì nián zòu dìng liù jīng wén zì yǐ lì shū sì shí liù bēi lì yú tài xué mén wài shì wèi xī píng shí jīng
博学，工辞章，天文、术数、书画、琴艺皆精，创飞白书，熹平四年，奏定六经文字，以隶书四十六碑立于太学门外，是为熹平石经。
hòu dǒng zhuó zhuān zhèng lèi qiān wèi zuǒ zhōng láng jiàng gù yì chēng wèi cài zhōng láng
后董卓专政，累迁为左中郎将，故亦称为蔡中郎。
zhuō sǐ bèi wáng yǔn suǒ bǔ sǐ yú yù zhōng
卓死，被王允所捕，死于狱中。
zhe yǒu dú duàn cài zhōng láng jí
着有独断、蔡中郎集。
cài è
蔡锷（1882～1916）
yuán míng gèn yín zì sōng pō hú nán shào yáng rén
原名艮寅，字松坡，湖南邵阳人。
rì běn lù jūn shì guān xué xiào qí bīng kē bì yè
日本陆军士官学校骑兵科毕业。
xīn hài gé mìng shí wéi yún nán dū du hòu jiě bīng quán jū zhù jīng shī yuán shì kǎi chēng dì shí qián fù yún nán shǒu xiān qǐ bīng xuān bù dú lì chēng hù guó jūn gè shěng xiǎng yìng yuán shì zhī móu suì bài
辛亥革命时为云南都督，后解兵权，居住京师，袁世凯称帝时，潜赴云南，首先起兵宣布独立，称护国军，各省响应，袁氏之谋遂败。
lí yuán hóng jì rèn zǒng tǒng rèn cài è wèi sì chuān shěng dū jūn jiān mín zhèng zhǎng hòu yīn bìng mò yú rì běn dōng jīng
黎元洪继任总统，任蔡锷为四川省督军，兼民政长，后因病殁于日本东京。
biān yǒu céng hú zhì bīng yǔ lù
编有曾胡治兵语录。
hòu rén ji qí zuò wéi cài sōng pō xiān shēng yí jí
后人辑其作为蔡松坡先生遗集。
dì wàng fēn bù
地望分布
hé nán lán kǎo xiàn
河南兰考县