lì shǐ lái yuán
历史来源
fēng yuán chū
「封」源出：
yī chū zì jiāng xìng
一、出自姜姓。
yǐ dì míng wèi shì
以地名为氏。
jù xìng yuàn suǒ zài xià shāng shí dài yǒu fēng fù guó zài jīn hé nán shěng fēng qiū xiàn
据《姓苑》所载，夏商时代有封父国（在今河南省封丘县）。
zhōu dài fēng fù guó miè qí guó rén wèi fēng fù shì fēng shì
周代，封父国灭，其国人为封父氏、封氏。
èr jù wèi shū guān shì zhì suǒ zài nán běi cháo shí běi wèi yǒu xiān bēi zú dài běi fù xìng shì bēn shì nán qiān zhōng yuán hòu gǎi wéi fēng shì
二、据《魏书·官氏志》所载，南北朝时，北魏有鲜卑族代北复姓是贲氏，南迁中原后改为封氏。
jiā zú míng rén
家族名人
fēng fú
封孚
zì chù dào nán yàn bó hǎi jùn tiáo xiàn rén
字处道，南燕渤海郡蓨县人。
hòu yàn mù róng bǎo gōng yuán nián zài wèi shí rèn lì bù shàng shū hòu rù nán yàn cān yù nèi wài jī mì yào shì zhí wèi hěn gāo dàn qiān xū dài rén guǎng tīng yì jiàn shén yǒu dà chén zhī tǐ dà chén de fēng dù
后燕慕容宝（公元396-397年在位）时任吏部尚书，后入南燕，参与内外机密要事，职位很高，但谦虚待人，广听意见，甚有大臣之体（大臣的风度）。
mù róng chāo jí wèi hòu cháo zhèng rì yì shuāi bài fēng fú mà tā shì jié zhòu zhī zhǔ miàn bù gǎi sè
慕容超即位后，朝政日益衰败，封孚骂他是"桀纣之主"，面不改色。
fēng yán bó
封延伯
zì zhòng liǎn nán qí dōng hǎi jùn rén pō yǒu xué wèn yǔ cāo xíng yǒu gāo shì chāo shì sú de rén fēng dù
字仲琏，南齐东海郡人，颇有学问与操行，有高士（超世俗的人）风度。
guān zhì liáng jùn tài shǒu
官至梁郡太守。
fēng lóng zhī
封隆之
zì zǔ yì běi wèi bó hǎi jùn rén céng jīng lì wǔ gè huáng dì sì cì rèn shì zhōng liǎng cì wèi lì bù shàng shū yī cì guān pú yè sì rèn jì zhōu cì shǐ dōu bǎo chí hǎo de míng shēng rén chēng bó dà zhǎng zhě
字祖裔，北魏渤海郡人，曾经历五个皇帝，四次任侍中，两次为吏部尚书，一次官仆射，四任冀州刺史，都保持好的名声，人称"博大长者"。
fēng jiā yí
封家姨
jí fēng shén
即风神。
jù táng dài rén duàn chéng shì yǒu yáng zá zǔ jì zǎi yí gè míng jiào cuī zhī huī de rén zài jiā yè zuò jiàn lái le jǐ gè měi nǚ qí zhōng yí gè jiào fēng jiā yí
据唐代人段成氏《酉阳杂俎》记载，一个名叫崔之徽的人，在家夜坐，见来了几个美女，其中一个叫封家姨。
bù yī huì dōu zǒu kāi le zhǐ liú xià yī hóng yī shào nǚ qiú cuī zhī huī lì yī gān hóng sè dà qí
不一会都走开了，只留下一红衣少女，求崔之徽立一杆红色大旗。
lì qí nà tiān dōng fēng guā dì zhǐ yǒu huā yuán zhōng xiān huā bù dòng
立旗那天，东风刮地，只有花园中鲜花不动。
tā cái míng bái fēng yí biàn shì fēng shén
他才明白封姨便是风神。
fēng dé yí
封德彝
míng lún bó hǎi jùn rén
名伦，渤海郡人。
zuì chū zài suì cháo rèn nèi shǐ shè rén bèi zhòng chén yáng sù suǒ qì zhòng cháng gēn tā yì lùn tiān xià shì
最初在遂朝任内史舍人，被重臣杨素所器重，常跟他议论天下事。
yī rì yáng sù mō zhe tā de chuáng shuō fēng láng zhōng jū cǐ zuò
一日，杨素摸着他的床说："封郎终居此坐。
biàn bǎ cóng nǚ xiōng dì de nǚ ér jià gěi le tā
"便把从女（兄弟的女儿）嫁给了他。
táng tài zōng gōng yuán nián zài wèi shí guān zhì shàng shū yòu pú yè
唐太宗（公元629-649年在位）时官至尚书右仆射。
dì wàng fēn bù
地望分布
hé běi shěng liáo níng shěng de bó hǎi wān yán àn yí dài
河北省、辽宁省的渤海湾沿岸一带