伊 — 百家姓 — 佚名

lì shǐ lái yuán

历史来源

dì yī gè yuān yuán yuán yú yī qí shì chū zì yuǎn gǔ dì wáng táng yáo shǔ yú yǐ jū yì míng chēng wèi shì

第一个渊源：源于伊祁氏，出自远古帝王唐尧，属于以居邑名称为氏。

xiāng chuán gǔ dì táng yáo shēng yú yī qí shān jīn hé běi shùn píng tā chū shēng shí jì yǎng yú yī hóu zhǎng rú jiā yīn cǐ chēng tā wèi yī qí shì qí hòu yì zǐ sūn biàn yǐ yī wèi xìng shì shì dài xiāng chuán zhì jīn

相传，古帝唐尧生于伊祁山（今河北顺平），他出生时，寄养于伊侯长孺家，因此称他为伊祁氏，其后裔子孙便以伊为姓氏，世代相传至今。

lìng yǒu yī shuō yáo dì chū shēng zài yī shuǐ biān wèi le jì niàn tā de chū shēng dì suǒ yǐ xìng yī zài yáo de hòu dài zhōng yǒu rén jiù jì chéng le yī shì shì dài xiāng chuán zhì jīn

另有一说，尧帝出生在伊水边，为了纪念他的出生地，所以姓伊，在尧的后代中，有人就继承了伊氏，世代相传至今。

dì èr gè yuān yuán yuán yú sì xìng chū zì shāng cháo dà chén yī yǐn zhī hòu shǔ yú yǐ jū yì míng chēng wèi shì

第二个渊源：源于姒姓，出自商朝大臣伊尹之后，属于以居邑名称为氏。

shāng wáng cháo de kāi guó xián chén yī yǐn sì xìng shì xià yǔ de hòu dài

商王朝的开国贤臣伊尹，姒姓，是夏禹的后代。

tā céng jū yú yī chuān jīn hé nán yī chuān yīn cǐ yǐ qí jū zhù dì yī shuǐ wèi xìng shì

他曾居于伊川（今河南伊川），因此以其居住地伊水为姓氏。

yī yǐn hòu lái fǔ zuǒ chéng tāng zhàn bài xià jié miè le xià wáng cháo jiàn lì le nú lì zhì de shāng wáng cháo

伊尹后来辅佐成汤战败夏桀，灭了夏王朝，建立了奴隶制的商王朝。

yī yǐn míng zhì shì yǒu shēn rén jīn shān dōng cáo xiàn

伊尹，名挚，是有莘人（今山东曹县）。

zhù míng xià mò shāng chū zhèng zhì jiā jūn shì móu lüè jiā

著名夏末商初政治家、军事谋略家。

jù shǐ jí yuán hé xìng zuǎn jì zǎi yī yǐn shēng yǒu ér zi yī zhì chéng wéi yī shì de shǐ zǔ

据史籍《元和姓纂》记载，伊尹生有儿子伊陟，成为伊氏的始祖。

gāi zhī yī shì yī zú zuì zǎo chéng wàng yú chén liú jùn jí jīn hé nán shěng de kāi fēng shì

该支伊氏一族最早成望于陈留郡，即今河南省的开封市。

dì sān gè yuān yuán yuán yú guān wèi chū zì xī zhōu shí qī guān lì yī qí shǔ yú yǐ guān zhí chēng wèi wèi shì

第三个渊源：源于官位，出自西周时期官吏伊耆，属于以官职称谓为氏。

yī qí shì xī zhōu shí qī lì shǔ yú qiū guān fǔ sī guǎn xiá de yī zhǒng guān wèi zhuān zhí zhǔ guǎn nóng zhèng jí yuán xiān de shén nóng shì zhī zhí xiāng dāng yú jīn tiān de nóng yè bù bù zhǎng

伊耆，是西周时期隶属于秋官府司管辖的一种官位，专职主管农政，即原先的神农氏之职，相当于今天的农业部部长。

zhè zài diǎn jí zhōu lǐ qiū guān zhōng yǒu jì zǎi yī qí gǔ wáng zhě hào

这在典籍《周礼·秋官》中有记载：“伊耆，古王者号。

hòu wáng shi yī qí shì zhī jiù dé ér yǐ míng guān

后王识伊耆氏之旧德，而以名官。

zài yī qí de hòu yì zǐ sūn zhōng yǒu yǐ xiān zǔ guān zhí chēng wèi wèi xìng shì zhě chēng yī qí shì hòu shěng wén jiǎn huà wèi shàn xìng yī shì shì dài xiāng chuán zhì jīn

在伊耆的后裔子孙中，有以先祖官职称谓为姓氏者，称伊耆氏，后省文简化为单姓伊氏，世代相传至今。

dì sì gè yuān yuán yuán yú xiān bēi zú chū zì nán běi cháo shí qī xiān bēi tuò bá bù shǔ yú hàn huà gǎi xìng wèi shì

第四个渊源：源于鲜卑族，出自南北朝时期鲜卑拓跋部，属于汉化改姓为氏。

jù shǐ jí wèi shū guān shì zhì jì zǎi nán běi cháo shí qī xiān bēi zú bù dà kè hán tuò bá lín běi wèi xiàn dì tuò bá hóng yǐ qí liù dì wèi yī lóu shì jiàn yī lóu bù wèi xiān bēi mín zú zhōng xiǎn hè de guì zú bù luò shì zú

据史籍《魏书·官氏志》记载：南北朝时期，鲜卑族部大可汗拓跋邻（北魏献帝拓跋弘），以其六弟为伊娄氏，建伊娄部，为鲜卑民族中显赫的贵族部落氏族。

zài běi wèi xiào wén dì tuò bá hóng yú tài hé shí qī èr shí nián gōng yuán nián jiāng dū chéng cóng píng chéng jīn shān xī dà tóng qiān yú luò yáng

在北魏孝文帝拓跋宏于太和十七～二十年（公元493～496年）将都城从平城（今山西大同）迁于洛阳，

rù zhǔ zhōng yuán hòu

入主中原后，

dà lì qiáng huà tuī xíng hàn huà gǎi gé zhèng cè

大力强化推行汉化改革政策，

jiāng yī lóu shì fēn gǎi wéi liǎng zhī hàn zì shàn xìng yī zhī wèi lóu shì

将伊娄氏分改为两支汉字单姓：一支为娄氏，

yī zhī wèi yī shì

一支为伊氏。

gāi zhī xiān bēi yī shì zú rén hòu zhú jiàn róng hé yú hàn zú zhī zhōng shì dài xiāng chuán zhì jīn

该支鲜卑伊氏族人，后逐渐融合于汉族之中，世代相传至今。

dì wǔ gè yuān yuán yuán yú huí zú shǔ yú hàn huà gǎi xìng wèi shì

第五个渊源：源于回族，属于汉化改姓为氏。

jù diǎn jí huí jiào mín zú shuō zhōng de jì zǎi yī sī mǎ yí zhī hòu yì xìng yī

据典籍《回教民族说》中的记载：“伊司马仪之后裔姓伊”。

huí zú yī shì shí jì shàng zuì zǎo zhǔ yào shì qǔ zì yī sī lán jiào shèng rén yī bù lā xīn míng zì shǒu yīn de xié yīn hàn zì yòu chēng yì bǔ lā xīn yà bó lā hǎn

回族伊氏，实际上最早主要是取自伊斯兰教圣人“伊布拉欣”（Ibrahim）名字首音的谐音汉字，又称“易卜拉欣”、“亚伯拉罕”。

yī bù lā xīn yǔ ā dān nǔ hā mù sà ěr sā hé mù hǎn mò dé bìng chēng wèi ān lā de liù dà shǐ zhě xì yóu tài jiào hé jī dū jiào tuī chóng de shèng rén hé xī bó lái rén de zǔ xiān

伊布拉欣与阿丹、努哈、穆萨、尔撒和穆罕默德并称为安拉的六大使者，系犹太教和基督教推崇的圣人和希伯来人的祖先。

xǔ duō zài zhōng guó de yī sī lán jiào jiào tú jiē yǐ qí míng zì wèi hàn huà xìng shì shì dài xiāng chuán zhì jīn

许多在中国的伊斯兰教教徒皆以其名字为汉化姓氏，世代相传至今。

lìng wài zài huí zú yī shì jiā zú zhōng yě yǒu lái zì qīng cháo shí qī gǎi shì de rú qīng cháo nèi wù fǔ dà chén mì zán àn bù jiù shì huí zú rén tā céng qǐng zhǐ gǎi xìng wèi yī shì bìng dé dào ēn zhǔn qí hòu yì zǐ sūn chéng wéi huí zú yī shì de lìng yī zhī

另外，在回族伊氏家族中，也有来自清朝时期改氏的，如清朝内务府大臣密咱按布，就是回族人，他曾请旨改姓为伊氏并得到恩准，其后裔子孙成为回族伊氏的另一支。

yī shì huí zú zhǔ yào fēn bù zài běi jīng tiān jīn děng dì

伊氏回族主要分布在北京、天津等地。

dì liù gè yuān yuán yuán yú è lún chūn zú shǔ yú hàn huà gǎi xìng wèi shì

第六个渊源：源于鄂伦春族，属于汉化改姓为氏。

jù shǐ jí è lún chūn zú zì zhì qí zhì jì zǎi

据史籍《鄂伦春族自治旗志》记载：

è lún chūn zú ā qí gé chá yī ěr shì mǎn yǔ wèi gāi shì zú yǒu liǎng gè fēn zhī jí yī gé jí yī ěr shì gā gé dá yī ěr shì zhè liǎng zhī hòu duō guān hàn xìng wèi yī shì ā shì děng

鄂伦春族阿其格查依尔氏，满语为Acigecalr Hala，该氏族有两个分支，即伊格吉依尔氏、嘎格达伊尔氏这两支，后多冠汉姓为伊氏、阿氏等。

dì qī gè yuān yuán yuán yú měng gǔ zú shǔ yú hàn huà gǎi xìng wèi shì

第七个渊源：源于蒙古族，属于汉化改姓为氏。

jù shǐ jí qīng cháo tōng zhì shì zú lüè měng gǔ bā qí xìng jì zǎi

据史籍《清朝通志·氏族略·蒙古八旗姓》记载：

měng gǔ zú bài dōu shì shì jū yè hè jīn jí lín lí shù děng dì

⑴.蒙古族拜都氏，世居叶赫（今吉林梨树）等地。