lì shǐ lái yuán
历史来源
chū zì mǐ xìng zhuān xū dì de yì sūn bái gōng shèng zhī hòu yǐ fēng yì míng wéi shì
出自芈姓，颛顼帝的裔孙白公胜之后，以封邑名为氏。
jù yuán hé xìng zuǎn shàng lóng lù děng zī liào suǒ zài zhuān xū dì de hòu yì lù zhōng qǔ guǐ fāng shì wèi qī shēng xià liù gè ér zi qí zhōng dì liù gè ér zi jiào jì lián cì xìng mǐ
据《元和姓纂》、《尚龙录》等资料所载，颛顼帝的后裔陆终娶鬼方氏为妻，生下六个儿子，其中第六个儿子叫季连，赐姓芈。
jì lián de hòu yì xióng yì zài jīng shān yí dài jiàn zhū hóu guó dìng dū dān yáng
季连的后裔熊绎在荆山一带建诸侯国，定都丹阳。
gōng yuán nián jīng jūn xióng tōng zì fēng wèi wǔ wáng
公元740年，荆君熊通自封为武王。
tā de ér zi yú gōng yuán nián qiān dū yǐng gǎi guó hào chu
他的儿子于公元689年迁都郢，改国号楚。
chu píng wáng shí tài zǐ jiàn yīn zuò jìn jūn xí zhèng guó de nèi yìng ér bèi shā tài zǐ jiàn de ér zi xióng shèng biàn táo dào wú tóu bèn wǔ zǐ xū
楚平王时，太子建因做晋军袭郑国的内应而被杀，太子建的儿子熊胜便逃到吴，投奔伍子胥。
chu píng gōng de sūn zi huì wáng jí wèi hòu chu lìng zǐ xi bǎ xióng shèng zhāo huí guó rèn cháo dài fū fēng zài bái yì jīn hé nán shěng xī xiàn bāo xìn dōng nán chēng wéi bái gōng shèng
楚平工的孙子惠王即位后，楚令子西把熊胜招回国，任巢大夫，封在白邑（今河南省息县包信东南），称为白公胜。
kě jìn guó fá zhèng zi xi chū bīng jiù zhèng bái gōng shèng yīn zi xi yán ér wú xìn fā dòng zhèng biàn shā sǐ zi xi qiú jìn huì wáng bìng zhuó shǒu gǎi gé cháo zhèng yǐ zhēng qǔ mín xīn dàn yǐ shī bài gào zhōng
可晋国伐郑，子西出兵救郑，白公胜因子西言而无信，发动政变，杀死子西，囚禁惠王，并着手改革朝政以争取民心，但以失败告终。
tā zì shā hòu qí zǐ sūn biàn yǐ zǔ bèi fēng yì míng wéi shì chēng bái shì shì wèi hé nán bái xìng
他自杀后，其子孙便以祖辈封邑名为氏，称白氏，是为河南白姓；
yě yǒu yǐ bái gōng bái hòu wèi shì de
也有以“白公”、“白侯”为氏的。
chū zì jī xìng
2、出自姬姓。
zhōu tài wáng shì sūn yú zhòng de hòu rén bǎi lǐ xī shēng zǐ mèng míng shì
周太王5世孙虞仲的后人百里奚，生子孟明视。
tā yǒu èr zi yī yuē xī qǐ shù yī yuē bái yǐ bǐng
他有二子，一曰西乞术，一曰白乙丙。
jù yuán hé xìng zuǎn táng shū zǎi xiàng shì xì biǎo děng zī liào suǒ zài chūn qiū shí bái yǐ bǐng guān bài qín guó dài fū qí hòu rén yǐ míng huì zì wèi shì jiù shì qín guó de bái shì shì wèi shǎn xī bái xìng
据《元和姓纂》、《唐书·宰相世系表》等资料所载，春秋时白乙丙官拜秦国大夫，其后人以名讳字为氏，就是秦国的白氏，是为陕西白姓。
jù xìng shì xún yuán jí yuán mìng bāo suǒ zài yuǎn gǔ shí qī wǒ guó běi bù de jiāng xìng bù luò shǒu lǐng yán dì yǒu yí gè dà chén jiào bái fù jīng tōng shuǐ mài wèi shū tōng shuǐ dào zuò chū le gòng xiàn
3、据《姓氏寻源》及《元命苞》所载，远古时期，我国北部的姜姓部落首领炎帝有一个大臣叫白阜，精通水脉，为疏通水道做出了贡献。
qí zǐ sūn biàn yǐ bái wèi xìng chēng bái shì
其子孙便以“白”为姓，称白氏。
yǐ dì míng wèi shì
4、以地名为氏。
jù xìng shì kǎo lüè suǒ zài táng zhì bái zhōu jīn guǎng xī zhuàng zú zì zhì qū bó bái xiàn yí dài guó rén yǐ de wèi shì chēng wéi bái xìng
据《姓氏考略》所载，唐置白州（今广西壮族自治区博白县一带），国人以地为氏，称为白姓。
huáng dì cì xìng
5、皇帝赐姓。
rú yuán shí xī yù gē chéng rén chá hǎn míng shí yuán rén běi dǒu nǔ ā dōu lā bó jiā lǜ děng rén bèi cì xìng bái
如元时西域纥城人察罕，明时元人北斗努、阿都拉、伯嘉律等人被赐姓白；
yòu yuán dài huí huí shì jiā bó dǔ nà dīng qí zi chá hàn cì xìng bái shì
又元代回回世家伯笃那丁，“其子察汗，赐姓白氏”。
tā zú gǎi xìng huò yòu gǎi tā xìng
6、他族改姓或又改他姓：
rú huí zú bái xìng yóu yì bǔ lā xīn zhī hòu yì fēn bié qǔ qí zǔ bèi míng zì zhōng de měi yí gè zì lì xìng ér lái
①如回族白姓，由易卜拉欣之后裔，分别取其祖辈名字中的每一个字立姓而来。
yīn yì bǔ lā xīn yì yì yī bái lái jīn huò yī bái lā jīn gù hòu yì duō yǐ yī bái lā jīn guān xìng
因易卜拉欣，亦译伊白来金或伊白拉金，故后裔多以伊、白、拉、金冠姓。
jù tái běi xiàn shì zú lüè suǒ zài táng dài tū jué rén bái yuán guāng xì gǎi xìng ér lái
②据《台北县氏族略》所载，唐代突厥人白元光系改姓而来。
yóu tài rén liú jū hé nán kāi fēng zhī hòu yì zhōng yǒu bái xìng
③犹太人留居河南开封之后裔中有白姓。
yù gù zú sī nuó shì ā kè dá tǎ ěr shì bā yī yà tí shì è lún chūn bái yī ěr shì tǔ zú bái yàn shì hàn xìng wèi bái
④裕固族斯娜氏、阿克达塔尔氏、巴依亚提氏，鄂伦春白依尔氏，土族白彦氏，汉姓为白。
tái wān tǔ zhù wǎ dōng xiāng miáo děng zú jūn yǒu bái xìng
⑤台湾土著、佤、东乡、苗等族均有白姓。
de xìng shǐ zǔ bái yǐ bǐng
得姓始祖：白乙丙。
míng bǐng zì bái yǐ mèng míng shì zi yī shuō wèi jiǎn shū zǐ chūn qiū shí qín guó zhù míng jiàng lǐng qián liù èr qī nián zài mèng míng shì shuài lǐng xià bái yǐ bǐng yǔ xiōng xī qǐ shù jiàng bīng xí zhèng miè huá guī tú guò xiáo shān zāo jìn jūn fú jī bèi jiān sān jiāng jūn bèi fú
名丙，字白乙，孟明视子，一说为蹇叔子，春秋时秦国著名将领，前六二七年，在孟明视率领下，白乙丙与兄西乞术将兵袭郑，灭滑，归途过崤山，遭晋军伏击，被歼，三将均被俘。
hòu shì fàng huí guó bái yǐ bǐng děng zhī chǐ ér hòu yǒng sān nián hòu yòu jiàng bīng fá jìn dù hé fén chuán dà bài jìn rén
后释放回国，白乙丙等知耻而后勇，三年后，又将兵伐晋，渡河焚船，大败晋人。
bái yǐ bǐng hòu jī gōng shēng wèi dài fū qí hòu rén yǐ cǐ wéi róng suì yǒu yǐ qí míng huì wèi shì zhě chēng bái xìng bìng zūn bái yǐ bǐng wèi bái xìng de xìng shǐ zǔ
白乙丙后积攻升为大夫，其后人以此为荣，遂有以其名讳为氏者，称白姓，并尊白乙丙为白姓得姓始祖。
jiā zú míng rén
家族名人
bái dān zì guī hé nán luò yáng rén zhàn guó shí shuǐ lì jiā jīng jì sī xiǎng jiā
白丹：字圭，河南洛阳人，战国时水利家、经济思想家。
qí zhǔ zhāng jiǎn qīng shuì liǎn lè guān shí biàn rén qì wǒ qǔ rén qǔ wǒ yǔ
其主张减轻税敛、“乐观时变”、“人弃我取，人取我与”。
bái qǐ shǎn xī méi xiàn rén zhàn guó shí qín guó dà jiàng bèi fēng wǔ ān jūn
白起：陕西眉县人，战国时秦国大将，被封武安君。
shàn yòng bīng lǚ zhàn lǚ shèng cháng píng yī yì kēng shā zhào jūn sì shí duō wàn hòu zāo dù zì shā
善用兵，屡战屡胜，长平一役，坑杀赵军四十多万，后遭妒自杀。
bái jiàn nán běi cháo shí běi qí rén lì guān jìn shì zhōng zhōng shū lìng děng bìng cì tián hán chéng
白建：南北朝时北齐人，历官进侍中、中书令等，并赐田韩城。
bái huáng bái jū yì zhī zǔ fù
白锽：白居易之祖父。
zì yòu hào xué shàn yú wén zhāng yóu gōng wǔ yán shī yǒu jí shí juǎn shí qī suì míng jīng jí dì guān
自幼好学，善于文章，尤工五言诗，有集十卷，十七岁明经及第，官
zhì hé nán fǔ gǒng xiàn lìng
至河南府巩县令。
bái pǔ yuán dài zhù míng de xì qǔ jiā
白朴：元代著名的戏曲家。
suǒ zuò zá jù jīn zhī yǒu zhǒng xiàn cún qiáng tóu mǎ shàng wú tóng yǔ dōng qiáng jì zhǒng dōu shì miáo xiě ài qíng de zuò pǐn qí zhōng qián zhǒng zuì yǒu míng
所作杂剧今知有16种，现存《墙头马上》、《梧桐雨》、《东墙记》3种，都是描写爱情的作品，其中前2种最有名。
bái yīng míng dài jié chū de shuǐ lì zhuān jiā céng wéi dāng shí lǐ bù shàng shū shū tōng hé dào chū móu xiàn cè tè bié wèi dà yùn hé chàng tōng zuò chū le gòng xiàn
白英：明代杰出的水利专家，曾为当时礼部尚书疏通河道出谋献策，特别为大运河畅通做出了贡献。
bái lǎng hé nán shěng bǎo fēng rén qīng dài bǎo fēng nóng mín qǐ yì lǐng xiù fǎn qīng fǎn yuán dǎ jī cán hài zhōng guó rén mín de chuán jiào shì
白朗：河南省宝丰人，清代宝丰农民起义领袖，反清反袁，打击残害中国人民的传教士。
hòu zài hǔ láng pá lǐng zhàn dòu zhōng shòu shāng xī shēng
后在虎狼爬岭战斗中受伤牺牲。
bái yú suō níng xià líng wǔ rén suí mò nóng nú qǐ yì shǒu lǐng
白瑜娑：宁夏灵武人，隋末农奴起义首领。
qí chū shēn nú lì yī hū sì fāng jiē yīng jù zhòng shù wàn rén gěi duò zhèng quán yǐ chén zhòng dǎ jī
其出身奴隶，一呼四方皆应，聚众数万人，给隋政权以沉重打击。
bái jū yì táng dài jié chū de shī rén zhēn yuán jìn shì lì rèn mì shū shěng jiào shū láng zuǒ shí yí jí zuǒ zàn shàn dài fū
白居易：唐代杰出的诗人，贞元进士，历任秘书省校书郎、左拾遗及左赞善大夫。
zài wén xué shàng tā jī jí chàng dǎo xiàn shí zhǔ yì hé piáo sù wén fēng
在文学上他积极倡导现实主义和朴素文风。
suǒ zhe yǔ yuán jiǔ shū shī lùn wèi wǒ guó wén xué pī píng shǐ shàng de zhòng yào wén xiàn
所著《与元九书》诗论，为我国文学批评史上的重要文献。
shī wén pǔ shí wú huá guǎng wéi liú chuán
诗文朴实无华，广为流传。
bái xíng jiǎn bái jū yì dì dāng shí yǒu míng wén xué jiā
白行简：白居易弟，当时有名文学家。
tā cháng yú cí fù dàn wèi yǒu liú chuán xià lái xiàn cún chuán qí xiǎo shuō lǐ wá zhuàn shì tā de dài biǎo zuò
他长于辞赋，但未有流传下来，现存传奇小说《李娃传》是他的代表作。
sān mèng jì jìn yú zá lù
《三梦记》近于杂录。
bái mǐn zhōng xià guī rén bái jū yì cóng dì táng dài dà chén
白敏中：下邽人，白居易从弟，唐代大臣。
jìn shì chū shēn lì shì wǔ zōng yì zōng èr cháo liǎng dù wèi xiāng zhèng jì zhuó zhù
进士出身，历仕武宗，懿宗二朝，两度为相，政绩卓著。
bái yù chán mǐn qīng jīn shǔ fú jiàn shěng rén sòng dài míng shì zhào fēng zǐ qīng zhēn rén
白玉蟾：闽清（今属福建省）人，宋代名士，诏封紫清真人。
bó lǎn qún shū shàn shū gōng huà zhe yǒu hǎi qióng jí děng
博览群书，善书，工画，著有《海琼集》等。
bái jǐng liàng yuán cháo nán yáng rén zhī míng fǎ lǜ shàn yú shū suàn guān zhì qú zhōu lù zǒng guǎn
白景亮：元朝南阳人，知明法律，善于书算，官至衢州路总管。
qiān xǐ fēn bù
迁徙分布
bái xìng zuì zǎo fā yuán yú shǎn xī hé nán yí dài
白姓最早发源于陕西、河南一带。
zhàn guó shí qī hé nán bái xìng bái gōng shèng yī zhī qiān rù shǎn xī děng dì
战国时期，河南白姓（白公胜一支）迁入陕西等地。
jù zài bái gōng shèng zhī zǐ shǒu xiān xǐ jū qín guó zài jīn shǎn xī fā zhǎn fán yǎn
据载，白公胜之子首先徙居秦国，在今陕西发展繁衍。
qín shí shǐ huáng yī tǒng tiān xià fēng bái qǐ zhī zǐ bái zhòng yú shān xī tài yuán qí zǐ sūn suì shì jū tài yuán
秦时，始皇一统天下，封白起之子白仲于山西太原，其子孙遂世居太原。
wèi jìn nán běi cháo zhī jì bái zhòng zhī hòu xíng chéng tài yuán jùn wàng jìn ér huò qiān shǎn xī hán chéng wèi nán
魏晋南北朝之际，白仲之后形成太原郡望，进而或迁陕西韩城、渭南；
huò qiān hú běi xiāng yáng
或迁湖北襄阳；
huò qiān hé nán luò yáng jiē zài dāng dì fā zhǎn wàng shèng
或迁河南洛阳，皆在当地发展旺盛。
suí dài yǐ hòu bái xìng yǒu gèng duō xīn xiān xuè yè zhù rù rú xún gēn sù yuán suǒ zhù shǐ de bái xìng jiā zú gèng qū fán mào páng dà
隋代以后，白姓有更多新鲜血液注入（如“寻根溯源”所注），使得白姓家族更趋繁茂庞大。
táng shí bái zhòng hòu yì bái wēn qiān huá zhōu xià guī jīn shǎn xī shěng wèi nán dōng běi
唐时白仲后裔白温，迁华州下邽（今陕西省渭南东北）；
bái huáng jū zhèng zhōu jīn shǔ hé nán shěng
白锽居郑州（今属河南省）；
bái huáng zhī sūn wèi táng cháo dà shī rén bái jū yì wǎn nián jū luò yáng jīn shǔ hé nán shěng xiāng shān wèi bái xìng qiān luò shǐ zǔ qí hòu dài fēn yǎn hé nán gè dì wèi wéi zhuàng guān
白锽之孙为唐朝大诗人白居易，晚年居洛阳（今属河南省）香山，为白姓迁洛始祖，其后代分衍河南各地，蔚为壮观。
wǔ dài shí bái xìng qiān yú gǔ shí nán yáng hòu fán yǎn wàng shèng xíng chéng dāng dì wàng zú qiě yǐ nán yáng wèi jùn wàng táng hào
五代时，白姓迁于古时南阳，后繁衍旺盛，形成当地望族，且以“南阳”为郡望堂号。
sòng yuán shí qī yǒu bái xìng zú rén wéi bì jīn rén jí měng gǔ jūn duì nán xià fēn fēn xǐ qiān nán fāng
宋元时期，有白姓族人为避金人及蒙古军队南下，纷纷徙迁南方。
dàn zǒng tǐ kàn lái bái xìng réng yǐ běi fāng wéi zhǔ jū de
但总体看来，白姓仍以北方为主居地。
míng cháo bái xìng zuò wéi shān xī dà huái shù yí mín xìng shì zhī yī fēn qiān yú shān dōng hé běi hé nán shǎn xī běi jīng tiān jīn děng dì
明朝，白姓作为山西大槐树移民姓氏之一，分迁于山东、河北、河南、陕西、北京、天津等地。
cóng qīng chū kāi shǐ mǐn yuè bái xìng yǒu lù xù rù jū tái wān jìn ér yí yú hǎi wài zhě
从清初开始，闽、粤白姓有陆续入居台湾，进而移于海外者。
jīn rì bái xìng yǐ sì chuān shān xī shǎn xī hé nán děng shěng wèi duō zhè sì shěng bái xìng rén kǒu yuē zhàn quán guó hàn zú bái xìng rén kǒu de bǎi fēn zhī liù shí wǔ
今日白姓以四川、山西、陕西、河南等省为多，这四省白姓人口约占全国汉族白姓人口的百分之六十五。
bái xìng shì dāng jīn zhōng guó xìng shì pái háng dì qī shí sān wèi de dà xìng rén kǒu jiào duō yuē zhàn quán guó hàn zú rén kǒu de bǎi fēn zhī líng diǎn èr jiǔ
白姓是当今中国姓氏排行第七十三位的大姓，人口较多，约占全国汉族人口的百分之零点二九。