lì shǐ lái yuán
历史来源
chū zì shàng gǔ shí hòu yán dì shì zhù míng de shì zú shǒu lǐng tā de bù luò zuì shàn cháng nóng yè shēng chǎn
1、出自上古时候，炎帝是著名的氏族首领，他的部落最擅长农业生产。
yán dì de bù luò chóng bài fèng tú téng hé chóng bài lóng tú téng de huáng dì bù luò yì qǐ bèi rèn wéi shì zhōng huá mín zú de shǐ zǔ
炎帝的部落崇拜凤图腾，和崇拜龙图腾的黄帝部落一起被认为是中华民族的始祖。
yán dì de bù luò zhōng yǒu yī zhī zú rén jiào zuò hè xū shì qí hòu dài yǐ xū zuò wéi xìng shì shì dài xiāng chuán
炎帝的部落中有一支族人叫作赫胥氏，其后代以“胥”作为姓氏，世代相传。
chū zì chūn qiū shí qī jìn guó yǒu gè dài fū jiào xū chén tā de ér zi jiào xū jiǎ xū jiǎ de ér zi jiào xū kè xū kè de ér zi jiào xū tóng
2、出自春秋时期，晋国有个大夫叫胥臣，他的儿子叫胥甲，胥甲的儿子叫胥克，胥克的儿子叫胥童。
zhè shì xū xìng de yī zhī zhèng shì xíng chéng shì dài xiāng chuán shì jīn tiān xū xìng de yí gè zhǔ yào lái yuán
这是胥姓的一支正式形成，世代相传，是今天胥姓的一个主要来源。
chū zì fù xìng gǎi wéi shàn xìng
3、出自复姓改为单姓。
gǔ dài chūn qiū shí qī jìn guó yǒu gè guì zú huá xū shì hòu lái jiǎn chēng wèi xū shì hòu lái yě jiǎn chēng wèi xū shì
古代春秋时期，晋国有个贵族华胥氏，后来简称为胥氏，后来也简称为胥氏。
zài gǔ dài xū xìng de wàng zú dà duō chū zì yú wú xīng
在古代，胥姓的望族大多出自于吴兴。
xù xìng shǐ zǔ xū chén
婿姓始祖：胥臣。
jìn guó chén zi zhōng yǒu yī wèi xū chén gēn jù lì lái xué zhě de kǎo zhèng biàn shì wǒ guó xū shì jiā zú de shǐ zǔ
晋国臣子中有一位胥臣，根据历来学者的考证，便是我国胥氏家族的始祖。
xū chén zì jì zǐ yú jìn wén gōng chēng bà zhū hóu zhī hòu lùn gōng xíng shǎng céng bèi fēng yú yí gè jiào jiù de cài yì suǒ yǐ yòu chēng wèi jiù jì
胥臣，字季子，于晋文公称霸诸侯之后，论功行赏，曾被封于一个叫臼的采邑，所以又称为臼季。
yī zhào zuǒ zhuàn de jì zǎi xū chén dāng shí zài jìn guó guān bài sī kōng shì dài de zǐ sūn dōu shì jìn guó de dài fū xiàng qí zǐ xū shēn qí zēng sūn xū tóng biàn céng xiāng jì chì zhà fēng yún shǐ de xū shì jiā zú yī kāi shǐ míng qì yì cháng
依照《左传》的记载，胥臣当时在晋国官拜司空，世代的子孙都是晋国的大夫，像其子胥申，其曾孙胥童，便曾相继叱咤风云，使得胥氏家族一开始名气异常。
fā yuán yú shān xī de xū shì jīng guò le màn cháng shí jiān de bō qiān hé fán yǎn dào le sòng míng zhī jì biàn yǐ mǎn bù tiān xià
发源于山西的胥氏，经过了漫长时间的播迁和繁衍，到了宋、明之际，便已满布天下。
wàng zú jū wú xīng jùn jīn zhè jiāng shěng wú xīng xiàn
望族居吴兴郡（今浙江省吴兴县）。
gù xū shì hòu rén fèng xū chén wèi shǐ zǔ
故胥氏后人奉胥臣为始祖。
jiā zú míng rén
家族名人
xū dǐng jīn cháo shí hòu rén běn lái shì gè dú shū rén yǒu dà zhì dà yǒng cóng zhèng zuò guān hòu yùn chóu wéi wò bàn shì yǒu xiào chéng wéi cháo tíng dòng liáng bèi fēng wèi wú guó gōng
胥鼎：金朝时候人，本来是个读书人，有大智大勇，从政做官后，运筹帷幄，办事有效，成为朝廷栋梁，被封为吴国公。
xū zuò lín nán sòng nián jiān jiāng xī shěng yí huáng rén wéi dì fāng zhì ān zuò chū guò jiào dà gòng xiàn dàn tā jù jué le cháo tíng de fēng shǎng qí gāo fēng liàng jié shòu dào le rén men de chēng zàn
胥作霖：南宋年间江西省宜黄人，为地方治安作出过较大贡献，但他拒绝了朝廷的封赏，其高风亮节受到了人们的称赞。
xū bì zhāng míng cháo wén guān guān zhí shì jiān chá yù shǐ zhuān mén fù zé duì cháo tíng mìng guān de jiān chá
胥必彰：明朝文官，官职是监察御史，专门负责对朝廷命官的监察。
tā zhōng yú zhí shǒu quán guì fàn cuò yě zhí yán bù huì
他忠于职守，权贵犯错，也直言不讳。
yīn wèi tā zì jǐ yán zhèng qīng míng suǒ yǐ nèi xiē duì tā bù mǎn de rén yě zhǐ hǎo rèn shū
因为他自己严正清明，所以那些对他不满的人也只好认输。
ér duō de rén zàn yáng tā chēng tā wèi zhēn yù shǐ
而多的人赞扬他，称他为“真御史”。
qiān xǐ fēn bù
迁徙分布
quē xū xìng zài dà lù hé tái wān dōu méi yǒu liè rù bǎi jiā xìng qián yī bǎi wèi
（缺）胥姓在大陆和台湾都没有列入百家姓前一百位。
chūn qiū shí qī jìn guó dà fu xū chén tā de hòu dài yǐ fù zì wèi xìng shì dài xiāng chuán xìng xū
春秋时期，晋国大夫胥臣，他的后代以父字为姓，世代相传姓胥。
xū xìng xué zhě rèn wéi xū shì kě zhuī sù dào shàng gǔ dì wáng
胥姓：学者认为胥氏可追溯到上古帝王。
huá xū shì fú xī nǚ wā xìng fēng jù shuō qí mín gǔ fù ér yóu hán bǔ ér xī mò zhī zuò shàn zuò è
“华胥氏”（伏羲、女娲姓“风”）据说“其民鼓腹而游，含哺而嬉，莫知作善作恶”。
lìng hè xū shì jù shuō yǒu hè rán zhī dé shǐ mín xū fù gù yuē hè xū gài yán dì yě
另“赫胥氏”据说“有赫然之德，使民胥附，故曰赫胥，盖炎帝也”。
yì bān yǐ wéi xū xìng wèi jìn dài fū xū chén zhī hòu
一般以为胥姓为晋大夫胥臣之后，
zuǒ zhuàn zài dōng zhōu gōng yuán qián chūn qiū shí jìn guó jīn shān xī shěng jìn wén gōng zhòng ěr liú wáng shí shǐ zǔ xū chén
《左传》载：东周（公元前770-256）春秋时晋国（今山西省）晋文公（重耳）流亡时始祖胥臣，
zì jì zǐ
字季子，
zhuī suí zhī
追随之，
yǒu shū gōng
有殊功，
hòu yǐ shǐ mìng guò jì
后以使命过冀，
jiàn jì quē chú cǎo nóng jù
见冀缺锄草农具，
qí qī zèng sòng zhī
其妻赠送之，
xiāng dài rú bīn
相待如宾，
nǎi jǔ yú wén gōng
乃举于文公。
jìn guó chǔ guó chéng pú zhī zhàn shǐ zǔ méng mǎ hǔ pí kuì chu jūn
晋国楚国城濮之战，始祖蒙马虎皮溃楚军。
guān bài sī kōng cài yì fēng dì wèi jiù yòu chēng jì jiù hòu dài yǒu de yòng yì wèi shì chēng jiù huò jì jiù
官拜“司空”，采邑（封地）为“臼”又称季臼，后代有的用“邑”为氏称“臼”或“季臼”。
qí zǐ xū jiǎ sūn xū kè zēng sūn xū tóng xuán sūn xū wǔ jiē wèi qīng dài fū
其子胥甲，孙胥克，曾孙胥童，玄孙胥午皆为“卿、大夫”。
xū chén sǐ hòu zhōu qīng wáng nián qín jìn liǎng guó jiāo zhàn xū chén zhī zǐ xū jiǎ yǔ zhào chuān xiè le jūn qíng zhǔ shuài zhào dùn xuē jiǎ de guān jué zhú dào wèi guó qǐ yòng jiǎ zǐ xū kè
胥臣死后，周倾王4年，秦晋两国交战，胥臣之子胥甲与赵穿，泄了军情，主帅赵盾削甲的官爵，逐到卫国，起用甲子----胥克。
jìn lì gōng shí kè zhī zǐ xū tóng wèi qīng tā yǔ quán chén luán shū zhōng xíng yǎn jī yuàn hěn shēn
晋厉公时，克之子胥童为卿，他与权臣栾书、中行偃积怨很深。
hòu lái luán shū zhōng xíng yǎn shòu chǒng yú lì gōng xū tóng suì bèi shā hài hòu rén zhōng wèi bì chóu shā yī zhī yǐ zǔ fù míng zì wèi xìng gǎi xū wèi tóng chēng tóng xìng tōng zhì shì zú lüè
后来栾书、中行偃受宠于厉公，胥童遂被杀害，后人中为避仇杀，一支以祖父名字为姓，改“胥”为“童”，称童姓（《通志—氏族略》）。
shān xī shǎn xī yí dài běn shì wǒ men de gēn
山西、陕西一带本是我们的根。
nán běi cháo sòng míng zhī jì zú rén xiàng jīn gān sù shān dōng hé běi jiāng xī jiāng sū hú nán ān huī hé nán dōng běi sì chuān děng dì tuò zhǎn
……南北朝，宋、明之际，族人向今甘肃、山东、河北、江西、江苏、湖南、安徽、河南、东北、四川、等地拓展。
bǎi jiā xìng bǎ xū xìng de jùn wàng dìng zài láng yá jùn chūn qiū gōng yuán qián nián zhǐ qí jīn shān dōng jiāo nán shì láng yá
《百家姓》把胥姓的“郡望”定在“琅琊郡”：春秋（公元前770-256年）指“齐”今山东胶南市琅琊。
nán běi cháo nián zhōng yuán jū mín nán qiān bái xià jīn nán jīng běi mù fǔ shān xī nán wèi kè jí yě jiào láng yá jùn
南北朝（420—479年）中原居民南迁，白下（今南京北，幕府山西南）为“客籍”也叫琅琊郡。
bǎi jiā xìng biān yú sòng cháo shuō míng dāng shí xū xìng chéng wéi wàng zú shì zài láng yá jùn kě néng shì shān dōng shěng huò nán jīng
《百家姓》编于宋朝，说明——当时胥姓成为望族是在琅琊郡，（可能是山东省或南京）。