lì shǐ lái yuán
历史来源
yuán liú yī
源流一
yì xìng nǎi huáng dì hòu yì huáng dì xiàng rì yuè zhī xíng yǐ zuò yì zhēng rì yuè zhī zhào yǐ wéi xìng yì zhě rì yuè wèi zhī yě xiàng xíng wén zì shàng rì xià yuè
易姓乃黄帝后裔，黄帝象日月之形以作《易》，征日月之兆以为姓，易者，日月为之也（象形文字，上日，下月）；
kāi wù chéng wù shēng shēng bù xī zhī yì yě
开物成务，生生不息之意也；
yì zhě zì tiān yòu zhī jí wú bù lì
《易》者，自天佑之，吉无不利。
zhōu yì tuàn cí shàng xiáng jiàn zhōu yì yì zhù huáng shòu qí zhāng shàn wén zhuàn shàng hǎi gǔ jí chū bǎn shè nián yuè bǎn yè
《周易彖辞上》，详见《周易译注》，黄寿祺、张善文撰，上海古籍出版社2001年9月版，538—563页。
yuán liú èr
源流二
yuán yú jiāng xìng chū zì jiāng tài gōng hòu yì shǔ yú yǐ fēng yì míng chēng wèi shì
源于姜姓，出自姜太公后裔，属于以封邑名称为氏。
zuò zhě zài shǎn xī huáng dì líng jiàn guǎn cáng bǎi jiā yuán liú jì niàn guǎn zhōng suǒ jì rú cǐ bìng yǒu dùn zhāng zuò wéi jì niàn
作者在陕西黄帝陵，见馆藏百家源流纪念馆中，所记如此，并有盾章作为纪念。
jù shǐ jí xìng shì kǎo lüè suǒ zài chūn qiū shí qī jiāng tài gōng de hòu yì zhōng yǒu rén bèi fēng yú yì zhōu jīn hé běi yì xiàn tā biàn yǐ fēng yì míng chēng wèi xìng shì chēng yì shì shì dài xiāng chuán zhì jīn shì wèi hé běi yì shì
据史籍《姓氏考略》所载，春秋时期，姜太公的后裔中有人被封于易州(今河北易县)，他便以封邑名称为姓氏，称易氏，世代相传至今，是为河北易氏。
lái yuán sān
来源三
yuán yú jī xìng chū zì zhōu wén wáng zhī shí wǔ zi bì gōng gāo zhī hòu shǔ yú yǐ fēng yì míng chēng wèi shì
源于姬姓，出自周文王之十五子毕公高之后，属于以封邑名称为氏。
gāi zhī yì shì yuán chū jī xìng
该支易氏源出姬姓。
zhōu wén wáng jī chāng zhī shí wǔ zi bì gōng gāo qí hòu dài bì wàn zài jìn xiàn gōng shǔ xià wèi dài fū
周文王姬昌之十五子毕公高，其后代毕万在晋献公属下为大夫。
zài bì wàn de hòu yì zǐ sūn zhōng yǒu rén shí cǎi yú jì zhōu dōng jìng de yì shuǐ liú yù qí zǐ sūn suì yǐ shuǐ míng wéi xìng shì chēng yì shì shì dài xiāng chuán zhì jīn
在毕万的后裔子孙中，有人食采于冀州东境的易水流域，其子孙遂以水名为姓氏，称易氏，世代相传至今。
lái yuán sì
来源四
yuán yú hán xìn hòu yì lǚ hòu shā hán xìn yī mén hán xìn yī yòu zǐ de tài wèi chén píng bāng zhù yóu rǔ mǔ dài chū yuǎn dùn jiāng nán gǎi xìng wèi yì yǐ zì bǎo
源于韩信后裔，吕后杀韩信一门，韩信一幼子得太尉陈平帮助，由乳母带出，远遁江南，改姓为易以自保。
gù jīn guǎng dōng hè shān pō shān yì xìng yī zú féng nóng lì sì yuè chū èr bì jì niàn chén píng chén tài wèi shēng rì zhì jīn liǎng qiān duō nián bù céng zhōng duàn tài wèi ēn diǎn yǒng zhì bù wàng
故今广东鹤山坡山易姓一族，逢农历四月初二，必纪念陈平陈太尉生日，至今两千多年，不曾中断，太尉恩典，永志不忘。
yuán liú wǔ
源流五
yuán yú qí tā shǎo shù mín zú shǔ yú hàn huà gǎi xìng wèi shì
源于其他少数民族，属于汉化改姓为氏。
jīn yí zú shuǐ zú miáo zú nà xī zú dòng zú měng gǔ zú děng shǎo shù mín zú zhōng
今彝族、水族、苗族、纳西族、侗族、蒙古族等少数民族中，
jūn yǒu yì shì zú rén fēn bù
均有易氏族人分布，
qí lái yuán dà duō shì zài táng sòng yuán míng qīng shí qī zhōng yāng zhèng fǔ tuī xíng de jī mí zhèng cè jí gǎi tǔ guī liú yùn dòng zhōng
其来源大多是在唐、宋、元、明、清时期中央政府推行的羁糜政策及改土归流运动中，
liú gǎi wéi hàn xìng yì shì
流改为汉姓易氏，
shì dài xiāng chuán zhì jīn
世代相传至今。
jiā zú míng rén
家族名人
yì xióng
易雄
dōng jìn cháng shā liú yáng jīn shǔ hú nán shěng rén guān rèn chōng líng lìng céng cóng xiāng zhōu cì shǐ sī mǎ chéng qǐ bīng tǎo wáng dūn shì bài bèi fú yǐ bù wèi sǐ nàn ér yáng míng tiān xià
东晋长沙浏阳（今属湖南省）人，官任舂陵令，曾从湘州刺史司马承起兵讨王敦，事败被俘，以不畏死难而扬名天下。
yì zhòng
易重
táng cháo rén guān zhì dà lǐ píng shì
唐朝人，官至大理评事。
shí yún qí fàng lǐ xiān cái ruò xiāng wèn yī nián pān zhé liǎng chóng zhī
时云其：“放里仙才若相问，一年攀折两重枝。
yì chōng
易充
fēn yí rén sòng dài xué zhě cōng huì chāo qún nián jǐn shí liù qī suì shí jí tōng yì shū shī hào sān jīng chǔ shì zhe yǒu zhōng zhōu wén jí
分宜人，宋代学者，聪慧超群，年仅十六、七岁时即通《易》、《书》、《诗》，号“三经处士”，著有《中州文集》。
yì fú
易祓
cháng shā jīn shǔ hú nán shěng rén sòng dài chún xī nián jiān jìn shì dì yī hòu guān zhì nán sòng lǐ bù shàng shū zhù shù shén fēng
长沙（今属湖南省）人，宋代淳熙年间进士第一，后官至南宋礼部尚书，著述甚丰。
yì yuán jí
易元吉
cháng shā jīn shǔ hú nán shěng rén běi sòng zhù míng huà jiā gōng yú huā shí qín zhāng yuán yì jīng yú huā niǎo guā guǒ shì xú xī táng xī yā de jì chéng zhě
长沙（今属湖南省）人，北宋著名画家，工于花、石、禽、獐猿，亦精于花鸟瓜果，是徐熙、唐希雅的继承者。
qí zuò pǐn yǒu hóu māo tú jù yuán tú huā shí zhēn qín tú děng
其作品有《猴猫图》、《聚猿图》、《花石珍禽图》等。
yì yán qìng
易延庆
shàng gāo jīn shǔ jiāng xī shěng rén yǐ yīn wèi fèng lǐ láng zhī lín huái xiàn sòng tài zōng shí shēng wèi dà lǐ chéng
上高（今属江西省）人，以荫为奉礼郎，知临淮县，宋太宗时升为大理丞。
qí rén xìng zhì xiào yǐ zàng mǔ qù guān mǔ shēng píng shì lì nǎi zhí èr lì yú mù qián shù zhǎng ér lián lǐ shí chēng chún xiào xiān shēng
其人性至孝，以葬母去官，母生平嗜栗，乃植二栗于墓前，树长而连理，时称“纯孝先生”。
yì shào zōng
易绍宗
hú guǎng yōu xiàn jīn shǔ hú běi rén míng dài hóng wǔ nián jiān yīn jūn gōng shòu xiàng shān xiàn qián cāng fáng qiān hù hòu zài jiàn wén sān nián nián zài yǔ wō kòu zuò zhàn zhōng sàng shēn
湖广攸县（今属湖北）人，明代洪武年间因军功授象山县钱仓防千户，后在建文三年（1401年）在与倭寇作战中丧身。
yì yì zhī
易翼之
téng yuè jīn yún nán shěng téng chōng rén míng dài zhù míng xué zhě
腾越（今云南省腾冲）人，明代著名学者。
zhèng dé zhōng zhī cháng shòu xiàn yīn yǔ shàng sī bù hé ér yǐn guī zhe yǒu sì shū yīn yì huì biān chūn qiū jīng zhuàn huì biān gǔ jīn shī píng děng
正德中知长寿县，因与上司不和而隐归，著有《四书音义汇编》、《春秋经传汇编》、《古今诗评》等。
yì yuán zhēn
易元贞
míng dài guì lín rén zì zhèng zhī guān chóng yáng lìng píng xiàn lìng wèi guān qīng lián xìng qīng jiè yóu xù gū ruò jìn qiáng yù
明代桂林人，字正之，官崇阳令、平县令，为官清廉，性清介，尤恤孤弱，禁强御。
xiá rì yán zhū shēng lùn dào tán wén
暇日延诸生论道谈文。
sǐ hòu pín wú yǐ zàng rén mín wèi tā jǔ bàn zàng lǐ bà shì xiāng sòng
死后贫无以葬，人民为他举办葬礼，罢市相送。
yì zhēn yán
易贞言
qīng dài xiāng xiāng rén kāng xī nián jiān zhū shēng zhe yǒu zhōu yì jiǎng yì děng
清代湘乡人，康熙年间诸生，著有《周易讲义》等。
yì zōng tūn qīng dài zhù míng xué zhě céng zài qián lóng nián jiān jǔ hóng bó ér míng zhèn jīng shī zhù zuò shén fēng yǒu xìng lǐ jīng wēi děng cún shì
易宗涒清代著名学者，曾在乾隆年间举鸿博而名震京师，著作甚丰，有《性理精微》等存世。
yì fú tāo
易福韬
héng yáng rén
衡阳人，
qīng lì shòu xiū zhí láng míng jīng jìn shì jí bǔ rú xué zhèng táng míng fú yíng zì yòng liù hào huán shān dào guāng bā nián zi jiǔ yuè èr shí sān rì wèi shí shēng shòu qī shí yī guāng xù èr shí sì nián wù xū liù yuè èr shí jiǔ rì shēn shí zhōng zàng héng zhōu fǔ zhèng yì xiāng sì shí yī dōu liù qū zōu jiā chōng jīn hú nán shěng héng yáng xiàn shān qiáo zhèn yī shān chōng
清例授修职郎明经进士,即补儒学正堂.名福莹,字用六,号桓山.道光八年子九月二十三日未时生寿七十一,光绪二十四年戊戌六月二十九日申时终,葬衡州府政义乡四十一都六区邹家冲.今湖南省衡阳县杉桥镇伊山冲。
qí zi yì xiāng líng qīng zì zhì jiū yán bì yè míng jì qīng bèi míng chāng shēng rèn yì huà xiāng yì yuán zì tiān yī hào shǎo huán bié hào xiāng líng yì zuò shāng lín qīng tóng zhì sān nián jiǎ zi sì yuè chū liù rì chén shí shēng mín guó sān shí wǔ nián bǐng xū shí yī yuè shí wǔ rì chǒu shí zhōng zàng xiàn yī shān cūn yún jǐn zǔ mǎ tǔ zào shuāng jīn jiā
其子易相翎(清自治究研毕业, 名济清,辈名昌生.任义化乡议员,字天一,,号少桓,别号相翎,亦作商霖,清同治三年甲子四月初六日辰时生,民国三十五年丙戌十一月十五日丑时终,葬现伊山村云锦组马土皂双金夹，
tí lù míng fèng shān yú yī shān sì cǐ sì yǐ méi huā sān nòng qū zuò zhě huán yī ér míng
题“鹿鸣凤山”于伊山寺（此寺以《梅花三弄》曲作者桓伊而名）
yì zōng jùn
易宗捃
qīng dài xué zhě zì gōng shēn qián lóng jiān jǔ hóng bó míng dòng jīng shī
清代学者，字公申，乾隆间举鸿博，名动京师。
yǒu xìng lǐ jīng wēi děng
有《性理精微》等。
yì pèi shēn
易佩绅
qīng dài lóng yáng jīn hú nán shěng hàn shòu rén guān zhì jiāng sū bù zhèng shǐ
清代龙阳（今湖南省汉寿）人，官至江苏布政使。
qiān xǐ fēn bù
迁徙分布
xiān qín shí yì xìng de huó dòng quē fá zī liào zhí dào sān guó shí cái yǒu yì xìng de jì zǎi hé běi shì yì xìng zǎo qī zhǔ yào de huó dòng de qū
先秦时易姓的活动缺乏资料，直到三国时才有易姓的记载，河北是易姓早期主要的活动地区。
dào xī jìn shí hú nán hé gān sù yǐ yǒu yì xìng de zú jì táng cháo shí yì xìng yòu yí mín jiāng xī sòng yuán shí qī zài shān xī shān dōng guǎng dōng hú běi děng dì qū yě chū xiàn le yì xìng zhì chí zài míng cháo yì xìng jìn rù le xī nán hé fú jiàn dì qū
到西晋时，湖南和甘肃已有易姓的足迹，唐朝时易姓又移民江西，宋、元时期，在山西、山东、广东、湖北等地区也出现了易姓，至迟在明朝，易姓进入了西南和福建地区。
sòng cháo shí qī yì xìng dà yuē yǒu wàn yú rén yuē zhàn quán guó rén kǒu de pái zài sòng cháo xìng shì dì yī bǎi wǔ shí wèi yǐ hòu
宋朝时期，易姓大约有6万余人，约占全国人口的0.08%，排在宋朝姓氏第一百五十位以后。
yì xìng dì yī dà shěng shì hú nán yuē zhàn quán guó yì xìng zǒng rén kǒu de
易姓第一大省是湖南，约占全国易姓总人口的59%。
yì xìng zài quán guó de fēn bù zhǔ yào jí zhōng yú hú nán jiāng xī shān dōng sān xǐng quán guó xíng chéng yǐ nán bù xiāng gàn hé běi bù shān dōng wèi zhōng xīn de liǎng dà kuài yì xìng jù jí de
易姓在全国的分布主要集中于湖南、江西、山东三省，全国形成以南部湘赣和北部山东为中心的两大块易姓聚集地。
míng cháo shí qī yì xìng dà yuē yǒu yú wàn rén yuē zhàn quán guó rén kǒu de wèi míng cháo dì jiǔ shí wǔ wèi dà xìng
明朝时期，易姓大约有17余万人，约占全国人口的0.19%，为明朝第九十五位大姓。
yì xìng zài quán guó de fēn bù zhǔ yào jí zhōng yú jiāng xī hú běi hú nán sān xǐng dà yuē zhàn yì xìng zǒng rén kǒu de qí cì fēn bù yú sì chuān jiāng sū hé nán děng shěng
易姓在全国的分布主要集中于江西、湖北、湖南三省，大约占易姓总人口的80%，其次分布于四川、江苏、河南等省。
jiāng xī wèi yì xìng dì yī dà shěng
江西为易姓第一大省。
sòng yuán míng shí qī yì xìng rén kǒu zhǔ yào xiàng dōng nán nán fāng xī bù de qū qiān yí
宋、元、明时期，易姓人口主要向东南、南方、西部地区迁移。
quán guó jī běn shàng xíng chéng le yǐ cháng jiāng liú yù shěng fèn wèi zhōng xīn de yì xìng jù jí qū
全国基本上形成了以长江流域省份为中心的易姓聚集区。