lì shǐ lái yuán
历史来源
chū zì gé xìng suǒ gǎi
1、出自葛姓所改。
xiāng chuán bó yí de hòu yì gé bó de fēng guó miè wáng hòu yuán jū yú láng yá jùn zhū xiàn zhī gé shì yǒu yī zhī qiān xǐ zhì yáng dōu yīn yáng dōu yǐ yǒu gé xìng suì chēng hòu qiān lái de gé xìng wèi zhū gě shì
相传，伯夷的后裔葛伯的封国灭亡后，原居于琅琊郡诸县之葛氏有一支迁徙至阳都，因阳都已有葛姓，遂称后迁来的葛姓为诸葛氏。
chū zì yǒu xióng shì zhī hòu wèi zhān gé xìng suǒ gǎi
2、出自有熊氏之后，为詹葛姓所改。
chūn qiū shí qí guó yǒu xióng shì zhī hòu yǒu fù xìng zhān gé yīn dú yīn é wèi zhū gě shì hòu gǎi wéi zhū gě shì
春秋时齐国有熊氏之后有复姓詹葛，因读音讹为诸葛氏，后改为诸葛氏。
chū zì fēng cì suǒ gǎi
3、出自封赐所改。
qín mò chén shèng wú guǎng qǐ yì shí yǒu dà jiàng gé yīng lǚ lì zhàn gōng què bèi chén shèng tīng xìn chán yán shā hài
秦末陈胜吴广起义时，有大将葛婴屡立战功，却被陈胜听信谗言杀害。
xī hàn wén dì fēng gé yīng de sūn zi wèi zhū xiàn hòu qí hòu dài suì yǐ zhū gě wèi xìng chēng zhū gě shì
西汉文帝封葛婴的孙子为诸县侯，其后代遂以诸葛为姓，称诸葛氏。
jiā zú míng rén
家族名人
zhū gě liàng sān guó shí shǔ guó zhèng zhì jiā jūn shì jiā
诸葛亮：三国时蜀国政治家、军事家。
dōng hàn mò nián yǐn jū shān xiàn lóng zhōng jīn hú běi shěng xiāng yáng xi liú xīn shì shì
东汉末年，隐居邓县隆中（今湖北省襄阳西），留心世事。
liú bèi sān gù máo lú tā xiàng liú bèi tí chū le zhàn jù jīng jīn hú nán hú běi yì jīn sì chuān liǎng zhōu lián hé sūn quán duì kàng cáo cāo tǒng yī quán guó de jiàn yì jí lóng zhōng duì cóng cǐ chéng wéi liú bèi de zhǔ yào móu shì
刘备三顾茅庐，他向刘备提出了占据荆（今湖南、湖北）、益（今四川）两州，联合孙权、对抗曹操，统一全国的建议（即“隆中对”），从此成为刘备的主要谋士。
bāng zhù liú bèi qǔ de chì bì zhī zhàn de shèng lì zhàn lǐng jīng yì liǎng zhōu jiàn lì le shǔ hàn zhèng quán
帮助刘备取得赤壁之战的胜利，占领荆、益两州，建立了蜀汉政权。
liú bèi chēng dì tā rèn chéng xiàng
刘备称帝，他任丞相。
liú bèi sǐ hòu shòu yí zhào fǔ zuǒ hòu zhǔ liú shàn
刘备死后，受遗诏辅佐后主刘禅。
jiàn xìng yuán nián yǐ chéng xiàng fēng wǔ xiāng hóu jiān lǐng yì zhōu mù
建兴元年，以丞相封武乡侯，兼领益州牧。
tā zhì zài gōng wèi yǐ fù zhōng yuán nǎi dōng hé sūn quán nán píng mèng huò ér hòu chū shī běi fá liù chū qí shān yǔ wèi xiāng gōng zhàn zhě lěi nián hòu bìng sǐ yú wǔ zhàng yuán jīn shǎn xī shěng miǎn xiàn xī nán jūn zhōng zàng dìng jūn shān zhōng nián suì
他志在攻魏以复中原，乃东和孙权，南平孟获，而后出师北伐，六出祁山，与魏相攻战者累年，后病死于五丈原（今陕西省勉县西南）军中，葬定军山，终年54岁。
yǒu zhū gě wǔ hòu jí chū shī biǎo wèi qí míng piān
有《诸葛武侯集》、《出师表》为其名篇。
zhū gě zhān sān guó shǔ hàn rén zì sī yuǎn shǔ hàn jǐng yào sì nián nián hòu zhǔ liú shàn rèn zhān wéi xíng dū hù wèi jiāng jūn
诸葛瞻：三国蜀汉人，字思远，蜀汉景耀四年（261年）后主刘禅任瞻为行都护卫将军。
liǎng nián hòu wèi shān ài yóu yáng píng jiāng yóu rù shǔ qiǎn shū yòu xiáng zhū gě zhān fù zǐ dū jūn jù ài yú mián zhú guān fù zǐ shuāng shuāng yīng yǒng zhèn wáng
两年后魏邓艾由阳平、江油入蜀，遣书诱降，诸葛瞻父子督军拒艾于绵竹关，父子双双英勇阵亡。
zhū gě jǐn zì zi yú zhū gě liàng zhī xiōng
诸葛瑾：字子瑜，诸葛亮之兄。
chū wèi sūn quán zhǎng shǐ zhuǎn zhōng sī mǎ
初为孙权长史，转中司马。
sūn quán pài qiǎn zhū gě jǐn shǐ shǔ tōng hǎo liú bèi yǔ zhū gě liàng jù gōng huì xiāng jiàn tuì wú sī miàn
孙权派遣诸葛瑾使蜀通好刘备，与诸葛亮俱公会相见，退无私面。
hòu liú bèi fá wú yǒu rén yán qí mì qiǎn qīn rén tōng shǔ
后刘备伐吴，有人言其密遣亲人通蜀。
sūn quán shuō zi yú zhī bù fù gū yóu gū zhī bù fù zi yú yě
孙权说：“子瑜之不负孤，犹孤之不负子瑜也。
sūn quán chēng dì bài zhū gě jǐn wèi dà jiàng jūn zuǒ dū hù lǐng yù zhōu mù
”孙权称帝，拜诸葛瑾为大将军、左都护、领豫州牧。
zhū gě kè sān guó shí qī wú guó dà chén
诸葛恪：三国时期吴国大臣。
zì yuán xùn láng yá yáng dōu jīn shān dōng shěng yí nán nán rén
字元逊（203-253），琅琊阳都（今山东省沂南南）人。
zhū gě jǐn zhī zǐ
诸葛瑾之子。
shǎo shí cōng míng guò rén shēn de sūn quán de xǐ ài hé qì zhòng
少时聪明过人，深得孙权的喜爱和器重。
ruò guàn bài qí dū wèi yǔ gù tán zhāng xiū děng shì tài zǐ sūn dēng jiǎng lùn dào yì
弱冠拜骑都尉，与顾谭、张休等侍太子孙登讲论道艺。
dāng shí dān yáng dì shì xiǎn zǔ dào fěi cáng yú shān zhōng wú rén gǎn rèn tài shǒu
当时丹阳地势险阻，盗匪藏于山中，无人敢任太守。
kè zhǔ dòng qǐng mìng jiā hé sān nián nián bài fǔ yuè jiāng jūn lǐng dān yáng tài shǒu yī jǔ zhì píng
恪主动请命，嘉禾三年（234年）拜抚越将军，领丹阳太守，一举治平。
sūn quán zú kè shòu gù mìng fǔ zuǒ yòu zhǔ sūn liàng zhuān guó zhèng
孙权卒，恪受顾命辅佐幼主孙亮，专国政。
jiàn xìng yuán nián nián chū bīng gōng wèi huài wèi jūn fú qiáo shuǐ yān wèi jūn shù wàn de jūn zī rú shān
建兴元年（252年），出兵攻魏，坏魏军浮桥，水淹魏军数万，得军资如山。
kè yóu cǐ jiāo zòng qīng fàng
恪由此骄纵轻放。
cì nián chūn yòu běi fá wèi jūn yú xīn chéng shù yuè bù xià yòu zhí shèng shǔ shì zú bìng zhě dà bàn yuàn shēng zài dào bèi pò tuì bīng
次年春，又北伐魏军于新城，数月不下，又值盛暑，士卒病者大半，怨声载道，被迫退兵。
hòu wèi huáng zú sūn jùn suǒ shā
后为皇族孙峻所杀。
zhū gě huī zì dào míng jìn dài láng yà yáng dōu jīn shān dōng shěng yí nán rén
诸葛恢：字道明（265-326），晋代琅玡阳都（今山东省沂南）人。
céng rén ān dōng jiāng jūn sī mǎ ruì jí hòu lái de jìn yuán dì shǔ xià de cóng shì zhōng láng hòu guān zhì shàng shū yòu pú yè
曾任安东将军司马睿（即后来的晋元帝）属下的从事中郎，后官至尚书右仆射。
zhū gě fēng zì shǎo jì xī hàn láng yá xiàn rén qí lǐ jí yí wéi jīn láng yá zhèn wō lóng cūn chuán yán yīn jì niàn zhū gě zǔ jí dé míng huò yí wèi gé bēi jīn zhū chéng shì zhǐ gōu zhèn pǔ qìng cūn nán
诸葛丰：字少季，西汉琅琊县人，其里籍疑为今琅琊镇窝龙村（传言因纪念诸葛祖籍得名），或疑为葛陂（今诸城市枳沟镇普庆村南）。
zhū gě fēng yǐ míng jīng wèi jùn wén xué tè lì gāng zhí
诸葛丰以明经为郡文学，特立刚直。
gòng yǔ wèi yù shǐ dài fū shí yǐ tóng xiāng zhào zhū gě fēng wèi shǔ yuán hòu jǔ jiàn wèi shì yù shǐ
贡禹为御史大夫时，以同乡召诸葛丰为属员，后举荐为侍御史。
yuán dì zhuó wèi sī lì xiào wèi cì jǔ wú suǒ bì jīng chéng yīn ér yǒu yǔ yuē jiān hé kuò féng zhū gě
元帝擢为司隶校尉，刺举无所避，京城因而有语曰：“间何阔，逢诸葛。
jiù shì shuō zhū gě fēng zhí fǎ yán zhèng hài rén zhě suì jiǔ kuò ér bù xiāng jiàn
”就是说诸葛丰执法严正，害人者遂久阔而不相见。
yuán dì jiā jiǎng tā de qì jié jiā fēng zhū gě fēng wèi guāng lù dài fu
元帝嘉奖他的气节，加封诸葛丰为光禄大夫。
shí shì zhōng xǔ zhāng yǐ huáng dì guì xìng yín shē ér bù shǒu fǎ guī qí shǔ xià fàn shì qiān lián jí zhī
时侍中许章以皇帝贵幸，淫奢而不守法规，其属下犯事，牵连及之。
zhū gě fēng jù wén tán hé zhèng zhǔn bèi shàng zòu shì féng xǔ zhāng sī chū zhū gě fēng suì jǔ fú jié lìng qí xià chē yù jiāng qí dài bǔ
诸葛丰具文弹劾，正准备上奏，适逢许章私出，诸葛丰遂举符节令其下车，欲将其逮捕。
xǔ zhāng táo rù gōng mén qǐ āi yú tiān zǐ
许章逃入宫门，乞哀于天子。
yú shì yuán dì shōu huí zhū gě fēng de fú jié
于是元帝收回诸葛丰的符节。
zhū gě fēng bù shèng fèn mèn shàng shū cí zhí yuán dì bù xǔ
诸葛丰不胜愤懑，上书辞职，元帝不许。
shì hòu suǒ yán yì bù bèi yòng
是后所言益不被用。
zài wèi quán guì duō yán qí duǎn yuán dì jiàng zhū gě fēng wèi chéng mén xiào wèi
在位权贵多言其短，元帝降诸葛丰为城门校尉。
zuì hòu shàng shū tán hé guāng lù xūn zhōu kān guāng lù dài fu zhāng měng bèi yuán dì biǎn wèi shù rén zhōng yú jiā
最后上书弹劾光禄勋周堪、光禄大夫张猛，被元帝贬为庶人，终于家。
zhū gě fēng zhī hòu dài qiān jū yáng dōu jīn yí nán xiàn zhuān bù xiāng huáng tuǎn yí dài duō yǒu xiǎn zhě zhū gě liàng biàn shì qí zhōng zhī yī
诸葛丰之后代迁居阳都（今沂南县砖埠乡黄疃一带），多有显者，诸葛亮便是其中之一。
zhū gě dàn zì gōng xiū láng yá jùn yáng dōu xiàn jīn shān dōng shěng yí nán rén
诸葛诞：字公休，琅琊郡阳都县（今山东省沂南）人。
zhū gě dàn yǔ zhū gě liàng tóng zōng chū wèi shàng shū láng xíng yáng xiàn lìng
诸葛诞与诸葛亮同宗，初为尚书郎、荥阳县令。
hòu lái rù cháo rèn lì bù láng yù shǐ zhōng chéng shàng shū
后来入朝任吏部郎、御史中丞、尚书。
yīn wèi míng dì è qí gū míng diào yù ér bà guān
因魏明帝恶其沽名钓誉而罢官。
cáo fāng jì wèi zhī hòu fù zhí zhū gě dàn yòu rèn yáng zhōu cì shǐ jiā zhāo wǔ jiāng jūn
曹芳继位之后复职，诸葛诞又任扬州刺史，加昭武将军。
yīn tǎo fá wú qiū qiān děng rén pàn luàn ér shēng rèn zhèn dōng jiāng jūn zhēng dōng dà jiàng jūn fēng gāo píng hóu
因讨伐毋丘佥等人叛乱而升任镇东将军、征东大将军，封高平侯。
gān lù èr nián gōng yuán nián cháo tíng wèi xuē ruò qí bīng quán ér zhào rù cháo wèi sī kōng zhū gě dàn qǐ bīng fǎn pàn bìng tóu xiáng wú guó zài wú guó chū rèn zuǒ dū hù dà sī tú piào qí jiāng jūn fēng shòu chūn hóu hòu bèi sī mǎ zhāo shā sǐ
甘露二年（公元257年），朝廷为削弱其兵权而召入朝为司空，诸葛诞起兵反叛并投降吴国，在吴国出任左都护、大司徒、骠骑将军，封寿春侯，后被司马昭杀死。
zhū gě róng zì shū zhǎng zhū gě jǐn yòu zǐ
诸葛融：字叔长，诸葛瑾幼子。
jǐn sǐ hòu chéng xí fù qīn de jué wèi
瑾死后，承袭父亲的爵位。
zhū gě róng kuān dài bù shǔ là shòu bù shǔ ài dài zài wú guó guān zhì fèn wēi jiāng jūn
诸葛融宽待部属，辣受部属爱戴，在吴国官至奋威将军。
xiōng zhū gě kè bèi zhū zhuī bīng wéi chéng zhū gě róng tūn jīn zì shā tā de sān gè ér zi yě bèi shā sǐ
兄诸葛恪被诛，追兵围城，诸葛融吞金自杀，他的三个儿子也被杀死。
qiān xǐ fēn bù
迁徙分布
quē zhū gě xìng zài dà lù hé tái wān méi yǒu liè rù bǎi jiā xìng qián yī bǎi wèi
（缺）诸葛姓在大陆和台湾没有列入百家姓前一百位。
zhū gě de qǐ yuán shuō fǎ bù yī
诸葛的起源说法不一。
zǎo zài shāng cháo
早在商朝，
xiāng chuán bó yì de hòu yì gé bó
相传伯益的后裔葛伯，
bèi fēng wèi zhū hóu
被封为诸侯，
miè wáng hòu
灭亡后，
hòu shì yǒu yī zhī qiān jū zhū chéng jīn shān dōng shěng zhū chéng
后世有一支迁居诸城（今山东省诸城），
hòu qiān zhì yáng dōu jīn shān dōng shěng yí shuǐ xiàn
后迁至阳都（今山东省沂水县），
dāng dì yǐ yǒu gé xìng
当地已有葛姓，
gù hòu lái de gé xìng quàn zhū gě èr zì wèi tā men de xìng shì
故后来的葛姓劝诸葛”二字为他们的姓氏。
qín dài gé yīng chén shè dà jiàng zài nóng mín qǐ yì zhōng lǚ lì zhàn gōng què yīn chán yán suǒ hài zāo shā shēn zhī huò ér hòu shì hàn wǔ dì liú bāng wèi qí bù píng suì cì qí zǐ sūn wèi zhū xiàn hou yóu cǐ hòu rén quàn zhū jí gé zì hé xìng zhū gě
秦代葛婴（陈涉大将）在农民起义中屡立战功，却因谗言所害，遭杀身之祸，而后世汉武帝刘邦为其不平，隧赐其子孙为诸县候，由此，后人劝诸”及“葛”字，合姓“诸葛”；
zài yī shuō yǒu zhān gé yī xìng zài qí guó rén de yǔ xì lǐ zhān yǔ zhū liǎng yīn bù fēn shí jiān cháng jiǔ hòu wù chuán wèi zhū gě
再一说，有“詹葛”一姓，在齐国人的语系里，“詹”与“诸”两音不分，时间长久后，误传为“诸葛”。
zhū gě fù xìng wàng zú jū láng yá jùn
诸葛复姓望族居琅邪郡。
qín shǐ huáng shí zhì jùn
秦始皇时置郡。
xiāng dāng yú xiàn zài shān dōng shěng zhū chéng xiàn lín yí xiàn jiāo nán xiàn yí dài
相当于现在山东省诸城县、临沂县、胶南县一带。