lì shǐ lái yuán
历史来源
hè yuán chū
「贺」源出;
yī wèi qìng shì suǒ gǎi jù tōng zhì shì zú lüè suǒ zài chūn qiū shí qí huán gōng zhī sūn gōng sūn qìng kè tā de ér zi qìng fēng yǐ fù míng wéi shì
一; 为「庆」氏所改，据《通志．氏族略》所载，春秋时齐桓公之孙公孙庆克，他的儿子庆封以父名为氏。
dōng hàn shí yǒu qìng chún rèn shì zhōng dāng shí hàn ān dì zhī fù wèi qīng hé wáng liú qìng wèi bì qīng hé wáng de míng huì qìng chún gǎi xìng wèi hè shì qǔ hè yǔ qìng liǎng zì yì tóng
东汉时有庆纯，任侍中，当时汉安帝之父为清河王刘庆，为毕清河王的名讳，庆纯改姓为「贺」氏（取「贺」与「庆」两字义同）。
gù dōng hàn yǒng chū yuán nián nián hòu fāng yǒu hè shì
故东汉永初元年（107年）后方有贺氏。
èr wèi xiān bēi zú fù xìng suǒ gǎi
二﹕为鲜卑族复姓所改。
jù wèi shū guān shì zhì suǒ zài nán běi cháo shí běi wèi yǒu dài běi fù xìng hè lán shì suí wèi xiào wén dì nán qiān luò yáng hòu dìng jū zhōng yuán dài wéi hàn xìng hè shì
据《魏书．官氏志》所载，南北朝时，北魏有代北复姓「贺兰氏」随魏孝文帝南迁洛阳后，定居中原，代为汉姓「贺」氏。
jiā zú míng rén
家族名人
hè zhī zhāng
贺知章（659～744）
zì jì zhēn zì hào sì míng kuáng kè táng yuè zhōu yǒng xīng rén
字季真，自号四明狂客，唐越州永兴人。
shì zhù míng de shū fǎ jiā
是著名的书法家。
wǔ zé tiān shí jìn shì guān zhì tài zǐ bīn kè mì shū jiān gù shí chēng wèi hè jiān
武则天时进士，官至太子宾客、秘书监，故时称为贺监。
shàn cháng cǎo lì shū yì shàn cháng wén cí qí shī fēng gé dàn yǎ ér juàn yǒng shí chū qiǎo sī
擅长草、隶书，亦擅长文辞，其诗风格淡雅而隽永，时出巧思。
xìng kuàng dá shàn shuō xiào shì jiǔ yǔ lǐ bái zhāng xù děng rén jiāo wǎng pín fán
性旷达，善说笑，嗜酒，与李白、张旭等人交往频繁。
hòu wéi dào shì yǐn jū yú jìng hú
后为道士，隐居于镜湖。
xiǎng nián bā shí bā suì
享年八十八岁。
dì wàng fēn bù
地望分布
hé běi guǎng píng jùn jiāng sū kuài jī jùn hé nán hé nán jùn
河北广平郡，江苏会稽郡，河南河南郡。