jiāng xī mèng lóng tán yǔ zhū xiào lián kè dōu zhōng ǒu shè yī lán rě diàn yǔ chán shě jù bù shèn hóng chǎng wéi yī lǎo sēng guà dā qí zhōng
江西孟龙潭与朱孝廉客都中，偶涉一兰若，殿宇禅舍，俱不甚弘敞，惟一老僧挂褡其中。
jiàn kè rù sù yī chū yà dǎo yǔ suí xǐ
见客入，肃衣出迓，导与随喜。
diàn zhōng sù zhì gōng xiàng liǎng bì huà huì jīng miào rén wù rú shēng
殿中塑志公像，两壁画绘精妙，人物如生。
dōng bì huà sàn huā tiān nǚ nèi yī chuí tiáo zhě niān huā wēi xiào yīng chún yù dòng yǎn bō jiāng liú
东壁画散花天女，内一垂髫者，拈花微笑，樱唇欲动，眼波将流。
zhū zhù mù jiǔ bù jué shén yáo yì duó huǎng rán níng sī
朱注目久，不觉神摇意夺，恍然凝思；
shēn hū piāo piāo rú jià yún wù yǐ dào bì shàng
身忽飘飘如驾云雾，已到壁上。
jiàn diàn gé chóng chóng fēi fù rén shì
见殿阁重重，非复人世。
yī lǎo sēng shuō fǎ zuò shàng piān tǎn rào shì zhě shén zhòng zhū yì zá lì qí zhōng
一老僧说法座上，偏袒绕视者甚众，朱亦杂立其中。
shǎo jiàn shì yǒu rén àn qiān qí jū
少间似有人暗牵其裾。
huí gù zé chuí tiáo r chǎn rán jìng qù lǚ jí cóng zhī guò qǔ lán rù yī xiǎo shě zī jū qiě bù gǎn qián
回顾，则垂髫儿冁然竟去，履即从之，过曲栏，入一小舍，趑趄且不敢前。
nǚ huí shǒu yáo shǒu zhōng huā yáo yáo zuò zhāo zhuàng nǎi qū zhī
女回首，摇手中花遥遥作招状，乃趋之。
shě nèi jì wú rén jù yōng zhī yì bù shèn jù suì yǔ xiá hǎo
舍内寂无人，遽拥之亦不甚拒，遂与狎好。
jì ér bì hù qù zhǔ wù hāi
既而闭户去，嘱勿咳。
yè nǎi fù zhì
夜乃复至。
rú cǐ èr rì nǚ bàn gòng jué zhī gòng sōu de shēng xì wèi nǚ yuē fù nèi xiǎo láng yǐ xǔ dà shàng fā péng péng xué chǔ zǐ yé
如此二日，女伴共觉之，共搜得生，戏谓女曰：“腹内小郎已许大，尚发蓬蓬学处子耶？
gòng pěng zān ěr cù lìng shàng huán
”共捧簪珥促令上鬟。
nǚ hán xiū bù yǔ
女含羞不语。
yī nǚ yuē mèi mei zǐ zǐ wú děng wù jiǔ zhù kǒng rén bù huan
一女曰：“妹妹姊姊，吾等勿久住，恐人不欢。
qún xiào ér qù
”群笑而去。
shēng shì nǚ jì yún gāo cù huán fèng dī chuí bǐ chuí tiáo shí yóu yàn jué yě
生视女，髻云高簇，鬟凤低垂，比垂髫时尤艳绝也。
sì gù wú rén jiàn rù wěi xiè lán shè xūn xīn lè fāng wèi ài
四顾无人，渐入猥亵，兰麝熏心，乐方未艾。
hū wén jí mò xuē kēng kēng shén lì léi suǒ qiāng rán xuán yǒu fēn xiāo téng biàn zhī shēng
忽闻吉莫靴铿铿甚厉，缧锁锵然，旋有纷嚣腾辨之声。
nǚ jīng qǐ yǔ zhū qiè kuī zé jiàn yī jīn jiǎ shǐ zhě hēi miàn rú qī wǎn suǒ qiè zhuì zhòng nǚ huán rào zhī
女惊起，与朱窃窥，则见一金甲使者，黑面如漆，绾锁挈槌，众女环绕之。
shǐ zhě yuē quán wèi
使者曰：“全未？
dá yán yǐ quán
”答言：“已全。
shǐ zhě yuē rú yǒu cáng nì xià jiè rén jí gòng chū shǒu wù yí yī qī
”使者曰：“如有藏匿下界人即共出首，勿贻伊戚。
yòu tóng shēng yán wú
”又同声言：“无。
shǐ zhě fǎn shēn è gù shì jiāng sōu nì
”使者反身鹗顾，似将搜匿。
nǚ dà jù miàn rú sǐ huī zhāng huáng wèi zhū yuē kě jí nì tà xià
女大惧，面如死灰，张皇谓朱曰：“可急匿榻下。
nǎi qǐ bì shàng xiǎo fēi cù dùn qù
”乃启壁上小扉，猝遁去。
zhū fú bù gǎn shǎo xī
朱伏不敢少息。
é wén xuē shēng zhì fáng nèi fù chū
俄闻靴声至房内，复出。
wèi jǐ fán xuān jiàn yuǎn xīn shāo ān
未几烦喧渐远，心稍安；
rán hù wài zhé yǒu wǎng lái yǔ lùn zhě
然户外辄有往来语论者。
zhū jú jí jì jiǔ jué ěr jì chán míng mù zhōng huǒ chū jǐng zhuàng dài bù kě rěn wéi jìng tīng yǐ dài nǚ guī jìng bù fù yì shēn zhī hé zì lái yě
朱局蹐既久，觉耳际蝉鸣，目中火出，景状殆不可忍，惟静听以待女归，竟不复忆身之何自来也。
shí mèng lóng tán zài diàn zhōng zhuǎn shùn bú jiàn zhū yí yǐ wèn sēng
时孟龙潭在殿中，转瞬不见朱，疑以问僧。
sēng xiào yuē wǎng tīng shuō fǎ qù yǐ
僧笑曰：“往听说法去矣。
wèn hé chǔ
”问：“何处？
yuē bù yuǎn
”曰：“不远。
shǎo shí yǐ zhǐ dàn bì ér hū yuē zhū tán yuè
”少时以指弹壁而呼曰：“朱檀越！
hé jiǔ yóu bù guī
何久游不归？
xuán jiàn bì jiān huà yǒu zhū xiàng qīng ěr zhù lì ruò yǒu tīng chá
”旋见壁间画有朱像，倾耳伫立，若有听察。
sēng yòu hū yuē yóu lǚ jiǔ dài yǐ
僧又呼曰：“游侣久待矣！
suì piāo hū zì bì ér xià huī xīn mù lì mù dèng zú ruǎn
”遂飘忽自壁而下，灰心木立，目瞪足软。
mèng dà hài cóng róng wèn zhī
孟大骇，从容问之。
gài fāng fú tà xià wén kòu shēng rú léi gù chū fáng kuī tīng yě
盖方伏榻下，闻叩声如雷，故出房窥听也。
gòng shì niān huā rén luó jì qiào rán bù fù chuí tiáo yǐ
共视拈花人，螺髻翘然，不复垂髫矣。
zhū jīng bài lǎo sēng ér wèn qí gù
朱惊拜老僧而问其故。
sēng xiào yuē huàn yóu rén shēng pín dào hé néng jiě
僧笑曰：“幻由人生，贫道何能解！
zhū qì jié ér bù yáng mèng xīn hài tàn ér wú zhǔ
”朱气结而不扬，孟心骇叹而无主。
jí qǐ lì jiē ér chū
即起，历阶而出。
yì shǐ shì yuē huàn yóu rén shēng cǐ yán lèi yǒu dào zhě
异史氏曰：“‘幻由人生’，此言类有道者。
rén yǒu yín xīn shì shēng xiè jìng
人有淫心，是生亵境；
rén yǒu xiè xīn shì shēng bù jìng
人有亵心，是生怖境。
pú sà diǎn huà yú méng qiān huàn bìng zuò jiē rén xīn suǒ zì dòng ěr
菩萨点化愚蒙，千幻并作，皆人心所自动耳。
lǎo pó xīn qiè xī bù wén qí yán xià dà wù pī fā rù shān yě
老婆心切，惜不闻其言下大悟，披发入山也。