wèi gān hán
味甘寒。
zhǔ ké nì hán rè fán mǎn xià yù lǎn yǒu lì zì chì bái xuè bì zhèng jiǎ dà rè
主咳逆寒热，烦满下（《御览》有痢字），赤白，血闭，症瘕，大热。
liàn ěr fú zhī bù jī qīng shēn yán nián
炼饵服之，不饥，轻身延年。
shēng chí zé jí shān dǎo zhōng
生池泽及山岛中。
míng yī yuē yī míng bái yú liáng shēng dōng hǎi jí chí zé zhōng
《名医》曰：一名白余粮，生东海及池泽中。
àn fàn zi jì rán yún yǔ yú liáng chū hé dōng
案《范子计然》云：禹余粮出河东；
liè xiān chuán yún chì fǔ shàng huà shān qǔ yǔ yú liáng
《列仙传》云：赤斧，上华山取禹余粮；
bó wù zhì yún shì chuán xī yǔ zhì shuǐ qì qí suǒ yú shí yú jiāng zhōng ér wèi yào yě àn cǐ chū shén nóng jīng zé yǔ fēi xià yǔ zhī yǔ huò běn míng bái yú liáng míng yī děng yí qí míng ěr
《博物志》云：世传昔禹治水，弃其所余食于江中，而为药也，按此出神农经，则禹非夏禹之禹，或本名白余粮，《名医》等移其名耳。