wèi xīn píng
味辛平。
zhǔ xù jué shāng bǔ bù zú yì qì lì féi jiàn zhī qù miàn gǎn
主续绝伤，补不足，益气力，肥健，汁，去面皯。
jiǔ fú míng mù qīng shēn yán nián
久服明目，轻身延年。
yī míng tù lú shēng chuān zé
一名菟芦，生川泽。
wú pǔ yuē tù sī yī míng yù nǚ yī míng sōng luó yī míng niǎo luó yī míng yā luó yī míng fù shí yī míng chì wǎng shēng shān gǔ yù lǎn
《吴普》曰：菟丝，一名玉女，一名松萝，一名鸟萝，一名鸭萝，一名复实，一名赤网，生山谷（《御览》）。
míng yī yuē yī míng tù lǚ yī míng táng méng yī míng yù nǚ yī míng chì wǎng yī míng tù lèi shēng cháo xiān tián yě màn yán cǎo mù zhī shàng sè huáng ér xì wèi chì wǎng sè qiǎn ér dà wéi tù lèi jiǔ yuè cǎi shí bào gàn
《名医》曰：一名菟缕，一名唐蒙，一名玉女，一名赤网，一名菟累，生朝鲜田野，蔓延草木之上，色黄而细为赤网，色浅而大为菟累，九月，采实暴干。
àn shuō wén yún méng yù nǚ yě
案《说文》云：蒙，玉女也；
guǎng yǎ yún tù qiū tù sī yě nǚ luó sōng luó yě
《广雅》云：菟邱，菟丝也，女萝，松萝也；
ěr yǎ yún táng méng nǚ luó nǚ luó tù sī yòu yún méng yù nǚ
《尔雅》云：唐蒙，女萝，女萝，菟丝，又云蒙，玉女；
máo shī yún ài cǎi táng yǐ chuán yún táng méng cài míng yòu niǎo yǔ nǚ luó chuán yún nǚ luó tù sī sōng luó yě
《毛诗》云：爱采唐矣，《传》云唐蒙，菜名，又茑与女萝，《传》云，女萝，菟丝松萝也；
lù jī yún jīn tù sī màn lián cǎo shàng shēng huáng chì rú jīn jīn hé yào tù sī zǐ shì yě fēi sōng luó sōng luó zì màn sōng shàng zhī zhèng qīng yǔ tù sī yì
陆玑云：今菟丝蔓连草上生，黄赤如金，今合药，菟丝子是也，非松萝，松萝自蔓松上，枝正青，与菟丝异；
chu cí yún bèi xuē lì xī dài nǚ luó
《楚词》云：被薛荔兮带女萝；
wáng yì yún nǚ luó tù sī yě
王逸云：女萝，菟丝也；
huái nán zǐ yún qiān qiū zhī sōng xià yǒu fú líng shàng yǒu tù sī gāo yòu zhù yún fú líng qiān suì sōng zhī yě tù sī shēng qí shàng ér wú gēn jiù zuò tù fēi
《淮南子》云：千秋之松，下有茯苓，上有菟丝，高诱注云，茯苓，千岁松脂也，菟丝生其上，而无根，旧作菟，非。