wèi xīn wēn
味辛温。
zhǔ fēng hán ké nì xié qì wēn zhōng jīn chuàng pò zhèng jiān jī jù xuè jiǎ hán wēn wō yù lǎn zuò wěi
主风寒咳逆邪气，温中，金创，破症坚积聚，血瘕，寒温，踒（《御览》作痿）。
bì jū luán jiǎo tòng bù néng xíng bù yù lǎn yǐn yún wèi bǎi yào zhī zhǎng dà guān běn zuò hēi zì
躄拘挛，脚痛，不能行步（《御览》引云：为百药之长，《大观本》，作黑字）。
shēng shān gǔ
生山谷。
wú pǔ yuē fù zǐ yī míng láng shén nóng xīn qí bó léi gōng gān yǒu dú lǐ shì kǔ yǒu dú dà wēn huò shēng guǎng hàn bā yuè cǎi pí hēi féi bái yù lǎn
《吴普》曰：附子一名莨，神农辛，岐伯雷公甘有毒，李氏苦有毒，大温，或生广汉，八月采，皮黑肥白（《御览》）。
míng yī yuē shēng jiàn wèi jí guǎng hàn dōng yuè cǎi wèi fù zǐ chūn cǎi wèi wū tóu yù lǎn
《名医》曰：生楗为及广汉东，月采为附子，春采为乌头（《御览》）。
àn fàn zi jì rán yún fù zǐ chū shǔ wǔ dū zhōng bái sè zhě shàn
案《范子计然》云：附子出蜀武都中，白色者善。