wèi kǔ hán
味苦寒。
zhǔ páng guāng rè lì xiǎo biàn bǔ zhōng yì jīng qì
主旁光热，利小便，补中益精气。
jiǔ fú ěr mù cōng míng qīng shēn nài lǎo
久服，耳目聪明，轻身耐老。
yī míng dì kuí yù lǎn yǐn yún yī míng dì huá yī míng dì mài dà guān běn wú yī míng dì huá sì zì mài zuò mài jiē hēi zì
一名地葵（《御览》引云，一名地华，一名地脉，《大观本》无一名地华四字，脉作麦，皆黑字）。
shēng píng zé jí tián yě
生平泽及田野。
gǔ yī yuē yī míng dì mài shēng jīng zhōu bā yuè shí yuè cǎi shí yīn gàn
古医曰：一名地麦，生荆州，八月十月采实，阴干。
àn guǎng yǎ yún de kuí dì fū yě
案《广雅》云：地葵，地肤也；
liè xiān chuán yún wén bīn fú dì fū
《列仙传》云：文宾服地肤；
zhèng qiáo yún dì fū yuē luò zhou yì yuē de sǎo
郑樵云：地肤曰落帚，亦曰地扫；
ěr yǎ yún píng mǎ zhǒu jí cǐ yě jīn rén yì yòng wèi zhou
《尔雅》云：荓，马帚，即此也，今人亦用为帚。