wèi gān píng
味甘平。
zhǔ xiōng xié nì qì yù lǎn zuò shàn qì yōu huì jīng yá kǒng jì xīn xià jié tòng hán rè fán mǎn ké nì kǒu jiāo shé gàn lì xiǎo biàn
主胸胁逆气（《御览》作疝气），忧恚，惊邪，恐悸，心下结痛，寒热烦满，咳逆，口焦舌干，利小便。
jiǔ fú ān hún yǎng shén bù jī yán nián
久服安魂养神，不饥延年。
yī míng fú tù yù lǎn zuò fú shén àn yuán běn yún qí yǒu bào gēn zhě míng fú shén zuò hēi zì shēng shān gǔ
一名茯菟，（《御览》作茯神，案元本云：其有抱根者，名茯神，作黑字）生山谷。
wú pǔ yuē fú líng tōng shén tóng jūn gān léi gōng biǎn què gān wú dú huò shēng mào zhōu dà sōng gēn xià rén dì sān zhàng yī chǐ èr yuè qī yuè cǎi
《吴普》曰：茯苓通神，桐君甘，雷公扁鹊甘无毒，或生茂州，大松根下，人地三丈一尺，二月七月采。
yù lǎn
（《御览》）
míng yī yuē qí yǒu bào gēn zhě míng fú shén shēng tài shān dà sōng xià èr yuè bā yuè cǎi yīn gàn
《名医》曰：其有抱根者名茯神，生太山大松下，二月八月采，阴干。
àn guǎng yǎ yún fú shén fú líng yě
案《广雅》云：茯神，茯苓也；
fàn zi jì rán yún fú líng chū sōng gāo sān fǔ liè xiān chuán yún chāng róng cǎi fú líng ěr ér shí zhī
《范子计然》云：茯苓，出嵩高三辅，《列仙传》云：昌容采茯苓，饵而食之；
shǐ jì zhě xiān shēng yún chuán yuē xià yǒu fú líng shàng yǒu tù sī suǒ wèi fú líng zhě zài tù sī zhī xià zhuàng shì fēi niǎo zhī xíng fú líng zhě qiān suì sōng gēn yě shí zhī bù sǐ
《史记》褚先生云：传曰，下有伏灵，上有兔丝，所谓伏灵者，在兔丝之下，状似飞鸟之形，伏灵者，千岁松根也，食之不死；
huái nán zǐ shuō lín xun yún fú líng jué tù sī sǐ jiù zuò fú fēi
《淮南子》说林训云：茯苓掘，兔丝死，旧作茯，非。