yīn yáng gù yǒu gāng róu gān zhī qǐ wú diān dǎo
阴阳固有刚柔，干支岂无颠倒？
yáng gāng yīn róu tiān dì zhī dào yě
（阳刚阴柔，天地之道也。
diān zhī dào zhī fǎn fù zhī wèi yě
颠之、倒之，反复之谓也。
suǒ yǐ qǐ xià wén zhī duān
所以启下文之端。
suī pìn qī bù shí qí fu
虽聘妻不识其夫。
fū fù jì rù qí gōng qǐ yǒu bù shí
（夫妇既入其宫，岂有不识？
dàn qíng gé ér bù tōng zé bù jiàn qí fu yǐ
但情隔而不通，则不见其夫矣。
rú yǐ mù yòng gēng jīn wèi fu zhōng jiān bǐng huǒ gé duàn gēng bèi huǒ shāng huò zuò zǐ wǔ bài sǐ zhī de shǐ qí qī zhōng bù néng jiàn qí fu yě
如乙木用庚金为夫，中间丙火隔断，庚被火伤，或坐子午败死之地，使其妻终不能见其夫也。
běn yǒu zi bù gù qí mǔ
本有子，不顾其母。
zi zhī gù mǔ lǐ yě qíng yě
（子之顾母，理也，情也；
shēn yǒu suǒ jī zé bù de zhōng yǎng
身有所羁，则不得终养。
rú jiǎ yòng bǐng wèi zi què bèi qiān jīn hé zhī dàn liàn qī zhī qíng ér yì mǔ zhī ài yǐ
如甲用丙为子，却被千金合之，但恋妻之情，而易母之爱矣。
gù jú zhōng suī yǒu liǎng huǒ bù kě yòng yě
故局中虽有两火，不可用也。
fán mìng zhòng yì lùn zhì cǐ shù jī wú wù
凡命中议论至此，庶几无误。
fù wú zi ér bù dú zi yǒu fù ér fǎn gū
父无子而不独，子有父而反孤。
mù yǐ huǒ wèi zi huàn sì zhù zhōng rú wú bǐng dīng sì wǔ zhī wèi zé wú zi yǐ
（木以火为子患，四柱中如无丙丁巳午之位，则无子矣。
ruò dì zhī àn chù yǒu dà huò tiān gān zhì huà de yòng yì bù wéi wú zi
若地支暗畜有大，或天干制化得用，亦不为无子。
mù yǐ shuǐ wèi fù mǔ ruò bèi sǔn kè zé bù de qí suǒ shēng
木以水为父母，若被损克，则不得其所生。
rú jiǎ yǐ rì shēng yú hài zi zhī nián yuè zhí sì jì shuǐ bèi shàng shāng suǒ shēng zhī rén shī yǐ qǐ bù gū zāi
如甲乙日，生于亥子之年，月值四季，水被上伤，所生之人失矣，岂不孤哉？
shēng shàng kě yǐ zài shēng sǐ bù kě yǐ fù sǐ
生尚可以再生，死不可以复死。
jú zhōng zhī wù yuán yǒu cháng shēng xiān bèi kè sǔn suì yùn fù tōng shēng wàng zhī de shēn lì fù qiáng rú zài shēng yě
（局中之物，原有长生先被克损，岁运复通生旺之地，身力复强，如再生也。
sǐ zhě zhōng yě
死者，终也。
fán sì zhù zhī wù yuán zhí sǐ jué zhī gōng hòu lái suì yùn zài yù cǐ dì bù wéi gèng xiōng zhī lùn gài sǐ wú èr yě
凡四柱之物，原值死绝之宫，后来岁运再遇此地，不为更凶之论，盖死无二也。
jì sǐ yì fēi wéi guǐ féng shēng yòu bù chéng rén
既死亦非为鬼，逢生又不成人。
mù zhí chūn shēng de shí nǎi wàng zhù zhōng suī yù sǐ jué zhī gōng ruò yùn xíng shēng wàng zhī xiāng yì bù wéi zhī sǐ yě
（木值春生，得时乃旺，柱中虽遇死绝之宫，若运行生旺之乡，亦不为之死也。
mù zhí qiū shēng shī shí nǎi ruò zhù zhōng suī yù shàng wàng zhī gōng ruò yùn xíng shuāi jué zhī de zhōng bù wéi zhī shēng yě
木值秋生，失时乃弱，柱中虽遇上旺之宫，若运行衰绝之地，终不为之生也。
zi duō mǔ bìng rú xian fǔ tián
子多母病，如仙甫田；
mǔ duō zǐ bìng rú lín shēn yuān
母多子病，如临深渊。
zi zhě mǔ zhī suǒ shēng duō zé xiè mǔ zhī qì zhèng wèi zi néng lìng mǔ xū yě
（子者，母之所生，多则泄母之气，正谓子能令母虚也。
ruò mǔ zài jiā shuāi bìng zé jīng lì bù jí jué bù néng yǐ kàng qí zi qí diàn fǔ tián zhī wèi tuó
若母再加衰病，则精力不及，决不能以抗其子，其佃甫田之谓驮？
mǔ wú èr zūn qí ēn nǎi quán ruò mǔ shì zhòng duō yīn jù dù shēng xié móu xìng yǐ
母无二尊、其恩乃全，若母氏众多，阴聚妒生，邪谋兴矣。
jí wǔ xīng èr mǔ zhēng quán gū xī tài guò mǔ shī suǒ ài zi hé suǒ yǐ
即五星、二母争权，姑息太过，母失所爱，子何所倚Ｎ。
gèng lín bìng sǐ zhī gōng shēn shēng zhī biàn bì qǐ zhāo xī yě
更临病死之宫，申生之变，必起朝夕也。
bù zhèng bù chōng bù piān bù hé bù héng bù xíng bù zhí bù pò qí wèi chōng yě
不正、不冲，不偏、不合，不横、不刑，不直、不破，其为冲也；
qǐ liù jí zhī qí mén qí wèi hé yě
启六极之歧门，其为合也；
pì wàn wù zhī xíng jì qí wèi xíng yě
辟万物之形迹，其为刑也；
biàn ér gǎi zhèng qí wèi pò yě
变而改正，其为破也；
dí ér yǒu shāng shì yǐ jí dì shēng jīn bù zháo lán tián zhòng yù
敌而有伤，是以棘地生金，不着蓝田种玉。
yǐ shàng sì duān nǎi zhàn kè jī bāo zhī xiàng yě
（以上四端，乃战克、击剥之象也。
nèi yǒu xíng xū gōu yuǎn zhī yòng ruò dǎo luàn zhōng ér qǔ yòng shén wèi guì wèi fú zhě bù ruò yòng cái shēng guān yòng yìn de shā zì rán zhī miào
内有刑虚钩远之用，若倒乱中而取用神为贵、为福者，不若用财生官，用印得煞，自然之妙。
cǐ zǐ píng zhī suǒ yǐ zhuān lùn shí yìn shí yě huan
此子平之所以专论时印食也欢！
jí shén xiāng wǒ gōng qiú xiāng jí zhī shén
）、吉神相我，功求相吉之神。
fán rén mìng shuāi ruò huò xíng shāng pò hài bù néng chéng yòng zhě bì yù jí zhǒng fú zuǒ chéng wǒ zhī fú
（凡人命，衰弱或刑伤、破害不能成用者，必欲吉种扶佐，成我之福。
yòu guān xiāng wǒ zhī shén shì lì qīng zhòng hé rú ruò wú gēn shī lìng huò zì shòu shāng xiān yòng qiú zhù xiāng jí zhī shén hé rú
又观相我之神，势力轻重何如，若无根失令，或自受伤，先用求助相吉之神何如？
jiǎ rú jiǎ rì xià shēng zāo huǒ fén huà de rén guǐ hài zi xiāng wǒ wèi jiù dàn shuǐ xiān shòu huǒ tǔ hào kè bù néng wèi wǒ zhī fú bì yù qiú jīn zhuǎn shēng shuǐ wàng shǐ shuǐ yǒu gù wǒ zhī qíng rú cǐ zhī gōng bù zài shuǐ ér zài jīn yǐ
假如甲日夏生，遭火焚化，得壬癸、亥子相我为救，但水先受火土耗克，不能为我之福，必欲求金转生水旺，使水有顾我之情、如此之功，不在水而在金矣。
yòu rú wǔ bèi zi chōng lài wèi hé wǒ ér yǔ zi chuān zé wèi xiāng wǒ zhī shén
又如午被子冲，赖未合我而与子穿，则为相我之神；
rú wèi shòu shāng bù néng wèi yòng bì qiú shēng zhù wèi tǔ zhī shén yǒu lì ér wèi tǔ fāng de chéng yòng
如未受伤，不能为用，必求生助，未土之神有力，而未土方得成用。
xiōng wù shāng shēn jiě yòng shāng xiōng zhī wù
凶物伤身，解用伤凶之物。
rén mìng zhōng ruò yù xiōng shén kè wǒ shēn gōng bì qiú zhù zhōng hé wù néng zhì shāng wǒ zhī shén zé bèi zì jiě bù xiá yān néng jí wǒ zāi
（人命中若遇凶神克我身宫，必求柱中何物能制伤我之神，则被自解不暇，焉能及我哉？
rú jiǎ shù yuán bèi jīn shāng huò suǒ bù miǎn de huǒ kè wēi zì yuǎn yǐ
如甲术原被金伤，祸所不免，得火克，危自远矣。
yòu rú mǎo bèi yǒu chōng zhù zhōng jiàn wǔ yì rán
又如卯被酉冲，柱中见午，亦然。
wǔ xíng gè dé qí suǒ zhě guī jù chéng fú
五行各得其所者，归聚成福。
fán wǔ xíng bù kě xū míng shī wèi dàn yào de lìng guī yuán fāng néng wèi shí
（凡五行不可虚名失位，但要得令归垣，方能为十；
ruò guī jù yī jú miào bù kě yán
若归聚一局，妙不可言。
yī jú jiē shī qí yuán zhě liú dàng wú yī
一局皆失其垣者，流荡无依。
fán rì zhǔ yòng shén jǐn yào zhe luò zhī chù rú sì zhù zhōng bù dé tōng gēn yǒu kào yòu yù kōng wáng sǐ jué mù yù xíng chōng rú zhōng wú chéng lì
（凡日主用神、仅要着落之处，如四柱中不得通根有靠，又遇空亡、死绝、沐浴、刑冲，如终无成立。
bì rán liú dàng shī suǒ yǐ
必然流荡失所矣。
dà yùn shé chú chéng suì xiǎo yùn nì shùn yóu shí
大运折除成岁，小运逆顺由时。
èr zhù yǐ yǐn shǒu juǎn shí dà yùn xiǎo yùn zhōng
（二注已引首卷《十大运小运》中。
wén kù chōng ér wén míng shèng wǔ kù yǎn ér gān gē níng
文库冲而文明盛，武库掩而干戈宁。