gǔ yì dǒng dūn yì shàng guān jūn lái zhī shào yè tāo yáng wèi cuī tái fú yáng jí lǚ jiā wèn li nán gōng dǒng bì yú cè dì yì guō zhī zhāng
贾易董敦逸上官均来之邵叶涛杨畏崔台符杨汲吕嘉问李南公董必虞策（弟奕）郭知章
gǔ yì zì míng shū wú wéi rén
贾易，字明叔，无为人。
qī suì ér gū
七岁而孤。
mǔ péng yǐ fǎng jì zì jǐ rì yǔ yì shí qián shǐ cóng xué
母彭，以纺绩自给，日与易十钱，使从学。
yì bù rěn shǐ yī qián měi jiā xún zhé fù guī zhī
易不忍使一钱，每浃旬，辄复归之。
nián yú guān zhōng jìn shì jiǎ kē diào cháng zhōu sī fǎ cān jūn
年逾冠，中进士甲科，调常州司法参军。
zì yǐ rú zhě bù xián fǎ lìng suì yì yù wéi qiú hé yú rén qíng yuē rén qíng suǒ zài fǎ yì zài yān
自以儒者不闲法令，岁议狱，唯求合于人情，曰："人情所在，法亦在焉。
qì qù jùn zhōng chēng píng
"讫去，郡中称平。
yuán yòu chū wèi tài cháng chéng bīng bù yuán wài láng qiān zuǒ sī jiàn
元祐初，为太常丞、兵部员外郎，迁左司谏。
lùn lǚ táo bù zhēng zhāng shùn mín shì yǔ táo jiāo gōng suì hé táo dǎng fù sū shì xiōng dì bìng jí wén yàn bó fàn chún rén
论吕陶不争张舜民事，与陶交攻，遂劾陶党附苏轼兄弟，并及文彦博、范纯仁。
xuān rén hòu nù qí jié yù zhé zhī lǚ gōng zhe jiù zhī lì chū zhī huái zhōu
宣仁后怒其讦，欲谪之，吕公著救之力，出知怀州。
yù shǐ yán qí xiè biǎo wén guò xǐ guǎng dé jūn
御史言其谢表文过，徙广德军。
míng nián tí diǎn jiāng dōng xíng yù zhào bài diàn zhōng shì yù shǐ
明年，提点江东刑狱，召拜殿中侍御史。
suì shū yàn bó zhì hé jiàn chǔ zhī yì wèi bù rán xuān rén hòu mìng fù shǐ guǎn yàn bó bù zì ān jìng jiě píng zhāng zhòng shì ér qù
遂疏彦博至和建储之议为不然，宣仁后命付史馆，彦博不自安，竟解平章重事而去。
sū zhé wèi zhōng chéng yì yǐn qián xián qiú bì gǎi dù zhī yuán wài láng sūn shēng yǐ wéi zuǒ qiān
苏辙为中丞，易引前嫌求避，改度支员外郎，孙升以为左迁。
yòu gǎi guó zǐ sī yè bù bài tí diǎn huái dōng xíng yù
又改国子司业，不拜，提点淮东刑狱。
fù rù wèi shì yù shǐ
复入，为侍御史。
shàng shū yán
上书言：
tiān xià dà shì kě wèi zhě wǔ yī yuē shàng xià xiāng méng ér huǐ yù bù dé qí zhēn
天下大势可畏者五：一曰上下相蒙，而毁誉不得其真。
gù rén zhǔ cōng míng yōng bì xià qíng bù dé shàng dá
故人主聪明壅蔽，下情不得上达；
xié zhèng wú bié ér jūn zǐ zhī dào rì xiāo xiǎo rén zhī dǎng rì jìn
邪正无别，而君子之道日消，小人之党日进。
èr yuē zhèng shì gǒu qiě ér guān rén bù rèn qí zé
二曰政事苟且，而官人不任其责。
gù zhì dào bù chéng wàn shì huī fèi è lì shì jiān ér zì dé liáng mín shòu bì ér wú gào
故治道不成，万事隳废，恶吏市奸而自得，良民受弊而无告；
chóu tàn bù píng zhī qì chōng yì yǔ zhòu yǐ gàn yīn yáng zhī hé
愁叹不平之气，充溢宇宙，以干阴阳之和。
sān yuē jīng fèi bù chōng ér shēng cái bù dé qí dào
三曰经费不充，而生财不得其道。
gù gōng sī kùn bì wú jí shí yù bèi zhī jì yī shí zhī yuán rì cù
故公私困弊，无及时预备之计，衣食之源日蹙；
wú shì zhī shí shàng yóu yǒu huàn bù xìng cāng cù duō shì zé láng bèi qióng pò ér huò bài zhì yǐ
无事之时尚犹有患，不幸仓卒多事，则狼狈穷迫而祸败至矣。
sì yuē rén cái fèi quē ér jiào yǎng bù yǐ qí fāng
四曰人材废阙，而教养不以其方。
gù shì jūn zǐ wú kě yòng zhī shí ér yú bù xiào chōng rèn yú cháo
故士君子无可用之实，而愚不肖充牣于朝；
wū hé gǒu róng zhī sú zī zhǎng bèi shàng qī jūn zhī fēng yì shàn shì qì jìn ruò jiāng shuí yǔ lì tài píng zhī jī
污合苟容之俗滋长，背上欺君之风益扇，士气浸弱，将谁与立太平之基。
wǔ yuē xíng shǎng shī zhōng ér rén xīn bù zhī suǒ xiàng
五曰刑赏失中，而人心不知所向。
gù yǐ fēi wéi shì yǐ hēi wéi bái gēng xiāng qī huò yǐ wǎng qí shàng
故以非为是，以黑为白，更相欺惑，以罔其上；
jué zhī yǐ gāo lù ér bù jiā quàn lù zhī yǐ xiǎn fá ér bù jiā jù jiǎo lì gǒu miǎn zhī jiān mào huò fàn yì zhī sú jiāng hé suǒ bù yǒu
爵之以高禄而不加劝，僇之以显罚而不加惧，徼利苟免之奸，冒货犯义之俗，将何所不有。
jīn èr shèng jiāo láo niàn zhì ér tiān xià zhī shì nǎi rú cǐ rèn shì zhě bù kě yǐ bù yōu
今二圣焦劳念治，而天下之势乃如此，任事者不可以不忧。
shì yóu qǐn yú jī xīn zhī shàng huǒ wèi jí rán ér zì yǐ wéi ān kě bù wèi hu
是犹寝于积薪之上，火未及然，而自以为安，可不畏乎？
rán zé yù zhī huǐ yù zhēn wěi zhī qíng zé mò ruò míng mù dá cōng shǐ xià wú yōng bì zhī huàn
然则欲知毁誉真伪之情，则莫若明目达聪，使下无壅蔽之患。
yù guān rén jiē rèn qí zé zé mò ruò xún shì kǎo yán xún míng zé shí
欲官人皆任其责，则莫若询事考言，循名责实。
yù shēng cái bù nì qí dào zé mò ruò dūn běn yè ér yì mò zuò chóng jiǎn yuē ér jiè shē tiě
欲生财不逆其道，则莫若敦本业而抑末作，崇俭约而戒奢僣。
yù jiào yǎng bì yǐ qí fāng zé mò ruò guǎng xiáng yán zhī lù lì lián chǐ zhī jié shǐ gōng qīng dà chén gè jǔ suǒ zhī zhào duì yán wèn yǐ guān qí néng fǒu shàn zhě yòng zhī bù shàn zhě ba zhī
欲教养必以其方，则莫若广详延之路，厉廉耻之节，使公卿大臣各举所知，召对延问，以观其能否，善者用之，不善者罢之。
yù rén xīn jiē zhī suǒ xiàng zé mò ruò shǎng yǐ quàn shàn xíng yǐ chéng è bù yǐ qīn shū guì jiàn wèi zhī qīng zhòng
欲人心皆知所向，则莫若赏以劝善，刑以惩恶，不以亲疏贵贱为之轻重。
zé mín zhì yí dìng ér fàng pì xié chǐ bù wéi yǐ
则民志一定，而放僻邪侈不为矣。
qí yán suī pō qiē zhí rán jiē lǎo shēng cháng tán zhì yú dǐ ě shí shì wú tā qí huà
其言虽颇切直，然皆老生常谈，志于抵厄时事，无他奇画。
sū shì shǒu kàng su zhè xi zāi liáo shén kǔ
苏轼守杭，诉浙西灾潦甚苦。
yì lǜ qí liáo yáng wèi ān dǐng lùn shì gū xī yāo yù xuàn huò cháo tīng qǐ jiā kǎo shí
易率其僚杨畏、安鼎论轼姑息邀誉，眩惑朝听，乞加考实。
zhào xià jǐ shì zhōng fàn zǔ yǔ fēng hái zhī yǐ wèi zhèng yi kuò lüè bù wèn yǐ huó bǎi xìng
诏下，给事中范祖禹封还之，以谓正宜阔略不问，以活百姓。
yì suì yán shì qǐng zài yáng zhōu tí shī yǐ fèng xiān dì yí zhào wèi wén hǎo yǔ
易遂言："轼顷在扬州题诗，以奉先帝遗诏为'闻好语'；
cǎo lǚ dà fáng zhì yún mín yì láo zhǐ yǐn zhōu lì wáng shī yǐ bǐ xī níng yuán fēng zhī zhèng
草《吕大防制》云'民亦劳止'，引周厉王诗以比熙宁、元丰之政。
dì zhé zǎo yìng zhì kē shì wén miào bù yīng gé xìng ér làn jìn yǔ shì xī jiē fěi yuàn xiān dì wú rén chén lǐ
弟辙蚤应制科试，文缪不应格，幸而滥进，与轼昔皆诽怨先帝，无人臣礼。
zhì zhǐ lǐ lín fǔ yáng guó zhōng wèi yù yì zhě yóu shì báo yì chū zhī xuān zhōu
"至指李林甫、杨国忠为喻，议者由是薄易，出知宣州。
chú jīng xi zhuǎn yùn fù shǐ xǐ sū zhōu xú zhōu jiā zhí mì gé
除京西转运副使，徙苏州、徐州，加直秘阁。
yuán fú zhōng lèi zhé bǎo jìng jūn xíng jūn sī mǎ shào zhōu ān zhì
元符中，累谪保静军行军司马，邵州安置。
huī zōng lì zhào wèi tài cháng shǎo qīng jìn yòu jiàn yì dài fū
徽宗立，召为太常少卿，进右谏议大夫。
chén cì shēng lùn qí wèi céng bù kè gǎi quán xíng bù shì láng lì gōng bù lì bù wèi mǎn suì wéi zhēn
陈次升论其为曾布客，改权刑部侍郎，历工部、吏部，未满岁为真。
yǐ bǎo wén gé dài zhì zhī dèng zhōu xún rù dǎng jí
以宝文阁待制知邓州，寻入党籍。
zú nián qī shí sān
卒，年七十三。
dǒng dūn yì zì mèng shòu jí zhōu yǒng fēng rén
董敦逸，字梦授，吉州永丰人。
dēng jìn shì dì diào lián zhōu sī lǐ cān jūn zhī ráng xiàn
登进士第，调连州司理参军、知穰县。
shí fāng xìng shuǐ lì tí jǔ guān diào mín záo mǎ dù gǎng yún kě guàn tián èr bǎi qǐng dūn yì yán yú cháo yǐ wéi lì bù bǔ hài hé shí rú dūn yì yán
时方兴水利，提举官调民凿马渡港，云可灌田二百顷，敦逸言于朝，以为利不补害，核实如敦逸言。
miǎn yì fu shí liù wàn quán jiù tián sān qiān liù bǎi qǐng
免役夫十六万，全旧田三千六百顷。
xǐ zhī yì yáng xiàn bǎo fēng tóng yě yì zú duō kùn yú yòu lüè yǒu zhì sǐ zhě dūn yì tuī jiàn běn mò zòng huán xiāng zhě shù bǎi rén
徙知弋阳县，宝丰铜冶役卒多困于诱略，有致死者，敦逸推见本末，纵还乡者数百人。
shāo qiān zǐ zhōu lù zhuǎn yùn pàn guān
稍迁梓州路转运判官。
yuán yòu liù nián zhào wèi jiān chá yù shǐ tóng yù shǐ huáng qìng jī yán sū shì xī wèi zhōng shū shè rén zhì gào zhōng zhǐ chì xiān dì shì qí dì zhé xiāng wéi biǎo lǐ yǐ wěn cháo zhèng
元祐六年，召为监察御史，同御史黄庆基言："苏轼昔为中书舍人，制诰中指斥先帝事，其弟辙相为表里，以紊朝政。
zǎi xiàng lǚ dà fáng zòu yuē dūn yì qìng jī yán shì suǒ zhuàn zhì cí yǐ wéi bàng huǐ xiān dì
"宰相吕大防奏曰："敦逸、庆基言轼所撰制词，以为谤毁先帝。
chén qiè guān xiān dì shèng yì běn yù fù guó qiáng bīng biān tà bù tíng yī shí qún chén jiāng shùn tài guò gù shì huò shī dàng
臣窃观先帝圣意，本欲富国强兵，鞭挞不庭，一时群臣将顺太过，故事或失当。
jí tài huáng tài hòu yǔ huáng dì lín yù yīn mín suǒ yù suí shì jiù gǎi gài shì lǐ dāng rán ěr
及太皇太后与皇帝临御，因民所欲，随事救改，盖事理当然尔。
xī hàn wǔ dì hǎo yòng bīng zhòng liǎn shāng mín zhāo dì sì wèi bó cǎi zhòng yì duō xíng qǐn bà míng dì shàng chá lǚ xìng cǎn yù zhāng dì gǎi zhī yǐ kuān hòu tiān xià yuè fú wèi yǒu yǐ wéi bàng huǐ xiān dì zhě yě
昔汉武帝好用兵，重敛伤民，昭帝嗣位，博采众议，多行寝罢，明帝尚察，屡兴惨狱，章帝改之以宽厚，天下悦服，未有以为谤毁先帝者也。
zhì rú běn cháo zhēn zōng jí wèi chí fàng bū qiàn yǐ hòu mín cái
至如本朝真宗即位，弛放逋欠以厚民财；
rén zōng jí wèi ba xiū gōng guàn yǐ xī mín lì
仁宗即位，罢修宫观以息民力。
fán cǐ jiē yīn shí shī yi yǐ bǔ zhù xiān cháo quē zhèng yì wèi wén dāng shí shì dà fū yǒu yǐ wèi bàng huǐ xiān dì zhě yě
凡此皆因时施宜，以补助先朝阙政，亦未闻当时士大夫有以为谤毁先帝者也。
bǐ wéi yuán yòu yǐ lái yán shì guān yòng cǐ yǐ zhòng shāng shì rén jiān yù dòng yáo cháo tíng yì jí bù shàn
比惟元祐以来，言事官用此以中伤士人，兼欲动摇朝廷，意极不善。
zhé fù zòu yuē chén zuó rì qǔ xiōng shì suǒ zhuàn lǚ huì qīng gào guān zhī qí yán jí xiān dì zhě yǒu yuē shǐ yǐ dì yáo zhī rén gū shì bó gǔn
"辙复奏曰："臣昨日取兄轼所撰《吕惠卿告》观之，其言及先帝者，有曰：'始以帝尧之仁，姑试伯鲧；
zhōng rán kǒng zǐ zhī shèng bù xìn zǎi yú
终然孔子之圣，不信宰予。
xiōng shì yì qǐ shì bàng huǐ xiān dì zhě yá
'兄轼亦岂是谤毁先帝者邪？
chén wén xiān dì mò nián yì zì shēn huǐ yǐ xíng zhī shì dàn wèi xiá gǎi ěr
臣闻先帝末年，亦自深悔已行之事，但未暇改尔。
yuán yòu gǎi gēng gài zhuī shù xiān dì měi yì ér yǐ
元祐改更，盖追述先帝美意而已。
xuān rén hòu yuē xiān dì zhuī huǐ wǎng shì zhì yú qì xià
"宣仁后曰："先帝追悔往事，至于泣下。
dà fáng yuē xiān dì yī shí guò jǔ fēi qí běn yì
"大防曰："先帝一时过举，非其本意。
xuān rén hòu yuē huáng dì yi shēn zhì
"宣仁后曰："皇帝宜深知。
yú shì dūn yì qìng jī bìng ba
"于是敦逸、庆基并罢。
dūn yì chū wèi hú běi yùn pàn gǎi zhī lín jiāng jūn
敦逸出为湖北运判，改知临江军。
shào shèng chū shì zhé shī wèi liú zhěng sòng dūn yì wú zuì
绍圣初，轼、辙失位，刘拯讼敦逸无罪。
zhé zōng jì qí rén yuē fēi qián rì bái xū yù shǐ hu
哲宗记其人，曰："非前日白须御史乎？
fù chú jiān chá yù shǐ
"复除监察御史。
lùn cháng ān mín wèi èr sū zhī dǎng fán lùn yì zhǔ yuán yòu zhě chì qù zhī
论常安民为二苏之党，凡论议主元祐者，斥去之。
gǎi gōng bù yuán wài láng qiān diàn zhōng dài yù shǐ zuǒ sī jiàn shì yù shǐ rù xiè yuē chén zài wū yán lù dì kǒng jǐ zhú bù néng jiǔ fèng tán jiū zhī zé
改工部员外郎，迁殿中待御史、左司谏、侍御史，入谢曰："臣再污言路，第恐挤逐，不能久奉弹纠之责。
zhé zōng yuē qīng néng yán wú huàn zhèn zhī bù néng tīng
"哲宗曰："卿能言，无患朕之不能听；
qīng yán ér xìn wú huàn zhèn zhī bù néng xíng yě
卿言而信，无患朕之不能行也。
yáo huá mì yù chéng zhào yì yè tíng lù wèn
瑶华秘狱成，诏诣掖庭录问。
dūn yì chá zhī yuān zhuàng wò bǐ fú rěn shū hǎo suí cóng páng xié zhī nǎi bù gǎn yì
敦逸察知冤状，握笔弗忍书，郝随从旁胁之，乃不敢异。
yù jì shàng yú xīn zhōng bù ān
狱既上，于心终不安。
jǐ liǎng xún jìng shàng shū qí lüè yún yáo huá zhī fèi shì yǒu suǒ yīn qíng yǒu kě chá
几两旬，竟上疏，其略云："瑶华之废，事有所因，情有可察。
zhào xià zhī rì tiān wèi zhī yīn yì shì tiān bù yù fèi zhī yě
诏下之日，天为之阴翳，是天不欲废之也；
rén wéi zhī liú tì shì rén bù yù fèi zhī yě
人为之流涕，是人不欲废之也。
chén cháng yuè lù qí yù kǒng dé zuì tiān xià
臣尝阅录其狱，恐得罪天下。
zhé zōng dú zhī nù cài biàn yù jiā zhòng biǎn zhāng dūn céng bù yǐ wéi bù kě yuē bì xià běn yǐ huáng chéng yù chū yú jìn xí gù shǐ tái duān lù wèn jì yǐ qǔ xìn zhōng wài
"哲宗读之怒，蔡卞欲加重贬，章惇、曾布以为不可，曰："陛下本以皇城狱出于近习，故使台端录问，冀以取信中外。
jīn zhé dūn yì hé yǐ jiě tiān xià hòu shì zhī bàng
今谪敦逸，何以解天下后世之谤。
zhé zōng yì jiě ér zhǐ
"哲宗意解而止。
míng nián yòng tā shì chū zhī xīng guó jūn xǐ jiāng zhōu
明年，用他事出知兴国军，徙江州。
huī zōng jí wèi jiā zhí lóng tú gé zhī jīng nán zhào rù wèi zuǒ jiàn yì dài fū dūn yì jí yán cài jīng cài biàn guò è
徽宗即位，加直龙图阁、知荆南，召入，为左谏议大夫，敦逸极言蔡京、蔡卞过恶。
qiān hù bù shì láng
迁户部侍郎。
zú nián liù shí jiǔ
卒，年六十九。
shàng guān jūn zì yàn héng shào wǔ rén
上官均，字彦衡，邵武人。
shén zōng xī níng qīn cè jìn shì zhuó dì èr wèi běi jīng liú shǒu tuī guān guó zǐ zhí jiǎng
神宗熙宁亲策进士，擢第二，为北京留守推官、国子直讲。
yuán fēng zhōng cài què jiàn wèi jiān chá yù shǐ lǐ xíng
元丰中，蔡确荐为监察御史里行。
shí xiāng zhōu fù rén zi shā rén yàn yù wèi shěn xíng dà lǐ suǒ yí jīng shī liú yán fǎ guān dòu shēn děng shòu qiú
时相州富人子杀人，谳狱为审刑、大理所疑，京师流言法官窦莘等受赇。
cài què yǐn cāi xiǎn lì shù shí rén qióng zhì shēn děng cǎn kù wú gǎn míng qí yuān
蔡确引猜险吏数十人，穷治莘等惨酷，无敢明其冤。
jūn shàng shū yán zhī qǐ yǐ yù shì zhào chén cān zhì zuò shì zhé zhī guāng zé xiàn
均上疏言之，乞以狱事诏臣参治，坐是，谪知光泽县。
shēn děng zú wú zuì tiān xià fú qí chí píng
莘等卒无罪，天下服其持平。
yǒu wū tuō shén néng huò fú rén zhì zī shén fù jūn fén xiàng zhàng wū chū zhū jìng
有巫托神能祸福人，致赀甚富，均焚像杖巫，出诸境。
hái jiān dōu jìn zòu yuàn
还，监都进奏院。
zhé zōng jí wèi zhuó kāi fēng fǔ tuī guān
哲宗即位，擢开封府推官。
yuán yòu chū fù wèi jiān chá yù shǐ
元祐初，复为监察御史。
yì zhě qǐng jiān yòng shī fù qǔ tǔ zǎi xiàng suì yù fèi jīng yì
议者请兼用诗赋取土，宰相遂欲废经义。
jūn yán jīng shù yǐ lǐ wéi zhǔ ér suǒ gēn zhě běn yě shī fù yǐ wén wèi gōng ér suǒ zhú zhě mò yě
均言："经术以理为主，而所根者本也，诗赋以文为工，而所逐者末也。
jīn bù jì běn mò ér yù xí shī fù zhī bì wèi jiàn qí bù dé yě
今不计本末，而欲袭诗赋之敝，未见其不得也。
zì xī níng yǐ lái jīng shī bǎi sī yǒu yè jìn
"自熙宁以来，京师百司有谒禁。
jūn yán yǐ chéng dài rén zé rén sī jié zhōng
均言："以诚待人，则人思竭忠；
yǐ yí yù wù zé rén sī gǒu miǎn
以疑遇物，则人思苟免。
yuàn chú kāi fēng dà lǐ wài yú jiē shì jìn yǐ míng dòng dá bù yí zhī yì
愿除开封、大理外，余皆释禁，以明洞达不疑之意。
suì lùn qīng miáo yǐ wéi yǒu huì mín zhī míng ér wú huì mín zhī shí yǒu mù qián zhī lì ér wèi zhōng suì zhī huàn yuàn ba zhī ér fù wèi cháng píng dí tiào zhī fǎ
"遂论青苗，以为有惠民之名而无惠民之实，有目前之利而为终岁之患，愿罢之而复为常平籴粜之法。
yòu yán guān rǒng zhī bì qǐng ba sù bǔ lì jiǎn rèn zǐ yuán jié tè zòu míng zhī làn zēng shè guān zhī jǔ shù yì xū shǐ zhī xìng jìn yǐ qīng rù shì zhī yuán
又言官冗之弊，请罢粟补吏，减任子员，节特奏名之滥，增摄官之举数，抑胥史之幸进，以清入仕之源。
zhào yǒu sī yì jiǔ zhī bù néng yǒu suǒ shěng
诏有司议，久之不能有所省。
fù shū yán jīn huì yì zhī chén wèi shì sú zhī jī píng bù jì cháo tíng zhī lì hài mǐn bǐ mào zhī bù jìn bù sī cái zhě zhī xián zhì fēi cè zhī shàn yě
复疏言："今会议之臣，畏世俗之讥评，不计朝廷之利害，闵鄙耄之不进，不思才者之闲滞，非策之善也。
yīn qǐng duì lì chén zhī xuān rén hòu yuē dāng cóng wǒ jiā shǐ
"因请对，力陈之，宣仁后曰："当从我家始。
nǎi zì hòu shǔ ér xià zhì dài fū xī cái qí shù
"乃自后属而下至大夫，悉裁其数。
yòu yán zhì tiān xià dào èr kuān yǔ měng ér yǐ
又言："治天下道二，宽与猛而已。
kuān guò zé huǎn ér shāng yì měng guò zé jí ér shāng ēn
宽过则缓而伤义，猛过则急而伤恩。
shù suī bù tóng qí dù zhèng hài mín yī yě
术虽不同，其蠹政害民，一也。
jiān zhě jiān sī wu wèi cǎn hé jùn xiàn wàng fēng qù bàn bù xiá yǐ biàn mín wéi yì
间者，监司务为惨核，郡县望风趣办，不暇以便民为意。
bì xià lín yù wu cóng kuān dà wèi lì zhě yòu fù gǒu jiǎn zòng chí měng kuān èr zhě xū shī
陛下临御，务从宽大，为吏者又复苟简纵弛，猛宽二者胥失。
yuàn míng zhào sì fāng shǐ zhī kuān bù zòng è měng bù shāng huì yǐ qǐ zhōng hé zhī fēng
愿明诏四方，使之宽不纵恶，猛不伤惠，以起中和之风。
zhào xià qí zhāng
"诏下其章。
cài què dì shuò dào dài guān qián yǐ wàn jì yù jì shàng jūn lùn què wèi zǎi xiàng xié xié náo fǎ dāng xiǎn zhèng qí zuì yǐ lì bǎi guān
蔡确弟硕盗贷官钱以万计，狱既上，均论确为宰相，挟邪挠法，当显正其罪，以厉百官。
zhāng zǎo li qīng chén zhí zhèng yǔ zhèng rén yì qù xiāng jì jī qù zhī
张璪、李清臣执政，与正人异趣，相继击去之。
jiān chá yù shǐ zhāng shùn mín lùn biān shì yīn jí zǎi xiàng wén yàn bó shùn mín zuǒ qiān
监察御史张舜民论边事，因及宰相文彦博，舜民左迁。
jūn yán fēng xiàn zhī rèn xǔ fēng wén suǒ yǐ guǎng ěr mù yě
均言："风宪之任许风闻，所以广耳目也。
shùn mín zhī yán shì dāng háng zhī
舜民之言是，当行之；
qí yán fēi dāng róng zhī
其言非，当容之。
yuàn fù shùn mín zhí
愿复舜民职。
bù cóng
"不从。
tái jiàn yuē zài lùn jūn wèi shì xiǎo bù dàng zài lùn wáng yán sōu suì hé jūn fǎn fù yán sōu yí guān
台谏约再论，均谓事小不当再论，王岩叟遂劾均反复，岩叟移官。
jūn qiān diàn zhōng shì yù shǐ nèi bù zì ān yǐn yì gài qù gǎi lǐ bù yuán wài láng
均迁殿中侍御史，内不自安，引义丐去，改礼部员外郎。
jū sān nián fù wèi diàn zhōng shì yù shǐ
居三年，复为殿中侍御史。
xī xià zì yǒng lè zhī zhàn hù shèng qì jiāo yù fù gù de
西夏自永乐之战，怙胜气骄，欲复故地。
cháo tíng yòng zhào xiè jì qì sì zhài zhì shì yòu qǐng lán zhōu wèi zhài de
朝廷用赵禼计，弃四砦，至是，又请兰州为砦地。
jūn shàng shū yuē xiān wáng zhī yù wài guó zhī wēi zhī bù kě dú lì gù jiǎ huì yǐ jì wēi zhī huì zhī bù kě dú xíng gù xū wēi yǐ xíng huì rán hòu wài guó qiě huái qiě wèi wú yuàn wàng qīng wǔ zhī xīn
均上疏曰："先王之御外国，知威之不可独立，故假惠以济威，知惠之不可独行，故须威以行惠，然后外国且怀且畏，无怨望轻侮之心。
jīn xī xià suǒ zhēng lán zhōu zhài de jiē kòng è yào lù ruò qīng yǐ yǔ zhī kǒng xià rén dǎo xū xī hé shù jùn gū lì nán shǒu
今西夏所争兰州砦地，皆控扼要路，若轻以予之，恐夏人捣虚，熙河数郡，孤立难守。
ruò jì qǐng xī hé gù dì jiāng hé cí yǐ jù zhī
若继请熙河故地，将何辞以拒之？
shì fu hǔ yǐ yì jiè kòu yǐ bīng bù wéi wú yì zhī zú wéi huàn
是傅虎以翼，借寇以兵，不惟无益，祗足为患。
bù rú zhì bīng jī gǔ huà dì ér shǒu shǐ xià rén xiǎo rán zhī cháo tíng yì yě
不如治兵积谷，画地而守，使夏人晓然知朝廷意也。
shí fu yáo shù wèi zhōng shū shì láng xǔ jiāng wèi zuǒ chéng hán zhōng yàn wèi tóng zhī shū mì yuàn
时傅尧俞为中书侍郎，许将为左丞，韩忠彦为同知枢密院。
sān rén zhě lùn shì duō tóng yì jù qiú ba
三人者，论事多同异，俱求罢。
jūn yán dà chén zhī rèn tóng guó xiū qī miào táng zhī shàng dāng wù xié xié shǐ zhōng wài zhī rén mǐn rán bù zhī yǒu tóng yì zhī jī
均言："大臣之任同国休戚，庙堂之上当务协谐，使中外之人，泯然不知有同异之迹。
ruò xìng xìng rán biàn lùn bù gù shì tǐ hé yǐ guān shì bǎi liáo
若悻悻然辨论，不顾事体，何以观视百僚。
yáo shù děng suī yǒu biàn lùn zhī shī rán shì jiē yuán gōng wú xiǎn è dà guò wàng lìng jiù zhí
尧俞等虽有辨论之失，然事皆缘公，无显恶大过，望令就职。
zhào cóng zhī
皇帝下诏同意了他的建议。
yù shǐ zhōng chéng sū zhé děng shàng yǐ wéi yán jūn shàng shū yuē jìn tuì dà chén dāng zé tiān xià fú bì xià zhī míng ér dà chén dé yǐ ān qí wèi
御史中丞苏辙等尚以为言，均上疏曰："进退大臣当，则天下服陛下之明，而大臣得以安其位。
jìn tuì bù dàng zé lèi bì xià zhī zhé ér yán zhě zì cǐ dé yǐ péng dǎng hé móu bìng lì yǐ qīng yáo dà chén
进退不当，则累陛下之哲，而言者自此得以朋党，合谋并力，以倾摇大臣。
tiān xià zhī shì yǐ shì fēi wéi zhǔ
天下之事，以是非为主。
suǒ lùn ruò dāng suī yì bù hài qí wéi shàn
所论若当，虽异，不害其为善；
suǒ lùn ruò fēi suī tóng wèi miǎn wèi bù shàn
所论若非，虽同，未免为不善。
jīn yáo shù děng dàn bù néng xié hé shí wú dà guò
今尧俞等但不能协和，实无大过。
sū zhé nǎi yǐ xǔ jiāng dāng shí yǐ dìng yì jì ér bèi tóng liè zhī yì dú shàng lùn zòu
苏辙乃以许将当时已定议，既而背同列之议，独上论奏。
chén yǐ wéi shàn zé shùn zhī è zé zhèng zhī qǐ zài měi shì wéi mìng suì fēi bù gǎi rán hòu wèi zhōng xié
臣以为善则顺之，恶则正之，岂在每事唯命，遂非不改，然后为忠邪？
jiāng shě tóng liè zhī yì shàng fèng shèng zhǐ shì néng jiāng shùn qí měi bù dàng fǎn yǐ wéi guò è yě
将舍同列之议，上奉圣旨，是能将顺其美，不当反以为过恶也。
ruò shǐ bù zhōng suī yǔ tóng liè xié hé shì nǎi jiān chén ěr fēi cháo tíng zhī lì yě
若使不忠，虽与同列协和，是乃奸臣尔，非朝廷之利也。
jiāng ba jūn yòu yán lǚ dà fáng jiān qiáng zì rèn měi yǒu chà chú tóng liè bù gǎn yì wéi xǔ jiāng shí yǒu yì tóng
"将罢，均又言："吕大防坚强自任，每有差除，同列不敢异，唯许将时有异同。
zhé sù yǔ dà fáng shàn jìn lì pái jiāng qī yú xīn shèng
辙素与大防善，尽力排将，期于心胜。
chén kǒng gāng jì fǎ lìng zì cǐ bài huài yǐ
臣恐纲纪法令，自此败坏矣。
yīn lùn yù shǐ ěr mù zhī rèn
"因论："御史，耳目之任；
zhōng chéng fēng xiàn zhī zhǎng
中丞，风宪之长。
zhé dāng gōng shì gōng fēi bié bái shàn è ér bù dàng wàng yán yě
辙当公是公非，别白善恶，而不当妄言也。
suì qǐ ba chū zhī guǎng dé jūn gǎi tí diǎn hé běi dōng lù xíng yù
"遂乞罢，出知广德军，改提点河北东路刑狱。
shào shèng chū zhào bài zuǒ zhèng yán
绍圣初，召拜左正言。
shí dà fáng zhé yǐ bà zhèng jūn lùn dà fáng zhé liù zuì bìng zài chù dà fáng shǐ huò yóu cǐ qǐ
时大防、辙已罢政，均论大防、辙六罪，并再黜大防，史祸由此起。
yòu zòu ba shī fù zhuān yǐ jīng shù qǔ shì
又奏罢诗赋，专以经术取士。
zǎi xiàng zhāng dūn yù gèng zhèng shì zhuān chù zhì zhī bǐng yīn qù yì jǐ chū lì bù shàng shū péng rǔ lì zhī chéng dū fǔ zhào zhū fú wèi zhōng shū shè rén
宰相章惇欲更政事，专黜陟之柄，阴去异己，出吏部尚书彭汝砺知成都府，召朱服为中书舍人。
jūn yán rǔ lì bù kě chū fú bù kě yòng
均言汝砺不可出，服不可用。
dūn nù qiān jūn wèi gōng bù yuán wài láng
惇怒，迁均为工部员外郎。
xún tí diǎn jīng dōng huái dōng xíng yù lì zǐ zhōu huái nán zhuǎn yùn fù shǐ zhī yuè zhōu
寻提点京东、淮东刑狱，历梓州淮南转运副使、知越州。
huī zōng lì rù wèi mì shū shǎo jiān qiān qǐ jū láng bài zhōng shū shè rén tóng xiū guó shǐ jiān zhé zōng shí lù xiū zhuàn qiān jǐ shì zhōng
徽宗立，入为秘书少监，迁起居郎，拜中书舍人、同修国史兼《哲宗实录》修撰，迁给事中。
tài xué shēng zhāng yín liàng yìng zhào lùn shì dé zuì bǐng chì jūn yán yín liàng suī bù shí jì huì rán zhì fēi huái xié
太学生张寅亮应诏论事，得罪屏斥，均言："寅亮虽不识忌讳，然志非怀邪。
bì xià jì zhāo qí lái yòu zuì qí yán kǒng jū duō shì zhī qì
陛下既招其来，又罪其言，恐沮多士之气。
yín liàng de miǎn
"寅亮得免。
shí zǎi xiāng yù jǐn xún xī fēng fǎ dù wèi shào shù yǐ fēng jūn jūn yuē fǎ dù wéi shì zhī cóng wú bǐ cǐ zhī biàn
时宰相欲尽循熙、丰法度为绍述以风均，均曰："法度惟是之从，无彼此之辨。
yóu shì bù xié yǐ lóng tú gé dài zhì zhī yǒng xīng jūn xǐ xiāng zhōu
"由是不协，以龙图阁待制知永兴军，徙襄州。
chóng níng chū yǔ yuán yòu dǎng jí duó zhí zhǔ guǎn chóng xǐ guān
崇宁初，与元祐党籍，夺职，主管崇禧观。
zhèng hé zhōng fù jí xián yuàn xiū zhuàn tí jǔ dòng xiāo gōng
政和中，复集贤院修撰、提举洞霄宫。
jiǔ zhī fù lóng tú gé dài zhì zhì shì
久之，复龙图阁待制，致仕。
zú nián qī shí bā
卒，年七十八。
lái zhī shào zì zǔ dé kāi fēng xián píng rén
来之邵，字祖德，开封咸平人。
dēng jìn shì dì yóu lù zhōu sī lǐ cān jūn wèi xíng bù xiáng duàn guān
登进士第，由潞州司理参军为刑部详断官。
yuán fēng zhōng gǎi dà lǐ píng shì yù shǐ zhōng chéng huáng lǚ jiàn wèi jiān chá yù shǐ
元丰中，改大理评事，御史中丞黄履荐为监察御史。
wèi jǐ mǎi chàng jiā nǚ wèi qiè lǚ hé qí wū xíng zuǒ qiān jiāng zuò chéng
未几，买倡家女为妾，履劾其污行，左迁将作丞。
zhé zōng jí wèi wèi tài fǔ chéng tí jǔ qín fèng cháng píng lì zhōu chéng dū lù zhuǎn yùn pàn guān rù wèi kāi fēng fǔ tuī guān fù bài jiān chá yù shǐ qiān diàn zhōng shì yù shǐ
哲宗即位，为太府丞、提举秦凤常平、利州成都路转运判官，入为开封府推官，复拜监察御史，迁殿中侍御史。
zhī shào zī xìng jiān jué yǔ yáng wèi hé gōng sū sòng lùn sòng jī liú gǔ yì zhī sū zhōu zhī mìng
之邵资性奸谲，与杨畏合攻苏颂，论颂稽留贾易知苏州之命。
yòu lùn liáng dào yuán liú zhì qīn dǎng zhì wèi chéng bì
又论梁焘缘刘挚亲党，致位丞弼。
yòu lùn fàn chún rén bù kě fù xiāng qǐ jìn yòng zhāng dūn ān dào lǚ huì qīng
又论范纯仁不可复相，乞进用章惇、安焘、吕惠卿。
shào shèng chū guó shì pī biàn zhī shào nì tàn shí zhǐ xiān hé lǚ dà fáng
绍圣初，国事丕变，之邵逆探时指，先劾吕大防。
dūn jì xiāng zhuó wèi shì yù shǐ
惇既相，擢为侍御史。
wáng ān shí pèi shí shén zōng zhī shào yòu qǐng jiā měi shì
王安石配食神宗，之邵又请加美谥。
shū sī mǎ guāng děng pàn dào nì lǐ diǎn xíng wèi zhèng guǐ de ér zhū
疏："司马光等畔道逆理，典刑未正，鬼得而诛。
dú liú zhì shàng cún shí tiān yǐ yí bì xià
独刘挚尚存，实天以遗陛下。
qí ā zì wú jì dàn rú cǐ
"其阿恣无忌惮如此。
jìn xíng bù shì láng
进刑部侍郎。
yáng dí mín gài jiàn yǐ sòng zhì yǒu sī zhī shào èr zi jiē qǔ gài shì wū jiàn fēi gài shì zi yǐ guī qí zī
阳翟民盖渐以讼至有司，之邵二子皆娶盖氏，诬渐非盖氏子，以规其赀。
jiàn guān zhāng shāng yīng lùn zhī yǐ zhí lóng tú gé chū zhī cài zhōu
谏官张商英论之，以直龙图阁出知蔡州。
zú nián sì shí bā
卒，年四十八。
cài jīng wèi xiāng tè zèng tài zhōng dài fū
蔡京为相，特赠太中大夫。
yè tāo zì zhì yuǎn chù zhōu lóng quán rén
叶涛，字致远，处州龙泉人。
jìn shì yǐ kē wèi guó zi zhí jiǎng
进士乙科，为国子直讲。
yú fán sòng qǐ tāo zuò shòu zhū shēng chá zhǐ miǎn guān
虞蕃讼起，涛坐受诸生茶纸免官。
tāo wáng shì xù yě jí wǎng cóng ān shí yú jīn líng xué wéi wén cí
涛，王氏婿也，即往从安石于金陵，学为文词。
zhé zōng lì shàng zhāng zì lǐ de tài xué zhèng qiān bó shì
哲宗立，上章自理，得太学正，迁博士。
shào shèng chū wèi mì shū shěng zhèng zì biān xiū shén zōng shǐ jìn jiào shū láng
绍圣初，为秘书省正字，编修《神宗史》，进校书郎。
céng bù jiàn wèi qǐ jū shè rén zhuó zhōng shū shè rén
曾布荐为起居舍人，擢中书舍人。
sī mǎ guāng lǚ gōng zhe wáng yán sōu zhuī biǎn lǚ dà fáng liú zhì sū zhé liáng dào fàn chún rén zé guān jiē tāo wèi zhì cí wén jí chǒu dǐ
司马光、吕公著、王岩叟追贬，吕大防、刘挚、苏辙、梁焘、范纯仁责官，皆涛为制词，文极丑诋。
ān dào jiàng xué shì tāo fēng hái mìng shū yún dào zài yuán yòu shí cháng dǐ wén yàn bó qì xī hé quán xiān dì wàn shì zhī gōng bù yí jiā zuì
安焘降学士，涛封还命书，云："焘在元祐时，尝诋文彦博弃熙河，全先帝万世之功，不宜加罪。
cài jīng hé wèi dǎng ba zhī guāng zhōu
"蔡京劾为党，罢知光州。
yòu yǐ sù lǐ yǒu guò wèi fàn tāng suǒ lùn lián sān chù
又以诉理有过，为范镗所论，连三黜。
céng bù yǐn wèi jǐ shì zhōng jū shù yuè ér bìng yǐ lóng gé gé dài zhì tí jǔ chóng xǐ guān zú
曾布引为给事中，居数月而病，以龙阁阁待制提举崇禧观，卒。
yáng wèi zì zǐ ān qí xiān suì níng rén fù xǐ luò yáng
杨畏，字子安，其先遂宁人，父徙洛阳。
wèi yòu gū hào xué shì mǔ xiào bù shì kē jǔ
畏幼孤好学，事母孝，不事科举。
dǎng yǒu jiāo quàn zhī nǎi zhuó jìn shì dì
党友交劝之，乃擢进士第。
diào chéng jì zhǔ bù bù zhī guān kè zhì jīng shù yǐ suǒ zhù shū yè wáng ān shí lǚ huì qīng wèi yùn zhōu jiào shòu
调成纪主簿，不之官，刻志经术，以所著书谒王安石、吕惠卿，为郓州教授。
zì shì zūn ān shí zhī xué yǐ wéi de shèng rén zhī yì
自是尊安石之学，以为得圣人之意。
chú xī jīng guó zǐ jiàn jiào shòu shū dǎn jiàn wèi jiān chá yù shǐ lǐ xíng
除西京国子监教授，舒亶荐为监察御史里行。
shí yǒu yù shǐ zhōng chéng chū wèi jùn shǒu jiān sī jiàn zhī wèi yán shì cóng xián fǒu shàng suǒ sù zhī jiān sī nǎi gǎn wàng jiàn gài wèi yì rì de ěr qǐ jiè qí guān wàng
时有御史中丞出为郡守，监司荐之，畏言："侍从贤否，上所素知，监司乃敢妄荐，盖为异日地尔，乞戒其观望。
shū dǎn yǒu dào xué shì yuàn chú qián zuì wèi wáng ān lǐ suǒ bái wèi kàng zhāng biàn lùn yǐ wéi kě wèi zhī shī wèi kě wèi zhī gù
"舒亶有盗学士院厨钱罪，为王安礼所白，畏抗章辨论，以为可谓之失，未可谓之故。
dǎn ba wèi zuò zuǒ zhuǎn zōng zhèng chéng chū tí diǎn kuí zhōu lù xíng yù
亶罢，畏坐左转宗正丞，出提点夔州路刑狱。
yuán yòu chū qǐng cí guī luò
元祐初，请祠归洛。
wèi kǒng dé zuì yú sī mǎ guāng cháng yuē wèi guān kuí xiá suī shēn shān qún liáo wén yòng sī mǎ guāng jiē xiāng hè qí shèng dé rú cǐ
畏恐得罪于司马光，尝曰："畏官夔峡，虽深山群獠，闻用司马光，皆相贺，其盛德如此。
zhì guāng zú wèi fù yuē sī mǎ guāng ruò zhī dào biàn shì gāo kuí jì qì
"至光卒，畏复曰："司马光若知道，便是皋、夔、稷、契；
yǐ bù zhī dào gù yú zhèng shì wèi jǐn yě
以不知道，故于政事未尽也。
lǚ dà fáng liú zhì wèi xiāng jù yǔ wèi shàn yòng wèi wèi gōng bù yuán wài láng chú jiān chá yù shǐ zhuó diàn zhōng shì yù shǐ
"吕大防、刘挚为相，俱与畏善，用畏为工部员外郎，除监察御史，擢殿中侍御史。
wèi zhù dà fáng gōng zhì shí shì bìng yán liáng dào wáng yán sōu liú ān shì zhū guāng tíng jiē qí sǐ dǎng bì yǔ wéi dì
畏助大防攻挚十事，并言梁焘、王岩叟、刘安世、朱光庭皆其死党，必与为地。
jì ér dào děng guǒ jiù zhì jiē bù nà
既而焘等果救挚，皆不纳。
zhì ba sū sòng wèi xiāng wèi fù gōng sòng yǐ liú gǔ yì chú shū wèi sòng zuì
挚罢，苏颂为相，畏复攻颂，以留贾易除书为颂罪。
sòng ba wèi yì yù sū zhé wèi xiāng
颂罢，畏意欲苏辙为相。
xuān rén hòu wài zhào fàn chún rén wèi yòu pú yè wèi yòu gōng chún rén bù bào
宣仁后外召范纯仁为右仆射，畏又攻纯仁，不报。
wèi běn fù zhé zhī zhé bù xiāng fù shàng shū dǐ zhé bù kě yòng
畏本附辙，知辙不相，复上疏诋辙不可用。
qí qīng wēi fǎn fù rú cǐ bǎi liáo mò bù cè mù
其倾危反复如此，百僚莫不侧目。
qiān shì yù shǐ wèi yán shì zhī wèi zhì yǒu sì yuē biān jiāng yuē hé shì yuē yì fǎ yuē nèi wài guān zhèng
迁侍御史，畏言事之未治有四：曰边疆，曰河事，曰役法，曰内外官政。
shí yǒu zhǐ lìng liǎng shěng guān jǔ tái guān wèi yán yù shǐ yǔ zǎi zhí zuì wéi xiāng guān zhī de
时有旨令两省官举台官，畏言："御史与宰执，最为相关之地。
zǎi zhí jì bù zì chà shǐ qí shǔ jǔ zhī kě hu
宰执既不自差，使其属举之，可乎？
tài cháng bó shì zhū yàn yǐ yì huáng de shì jì bù tóng zì liè qǐ ba
"太常博士朱彦以议皇地示祭不同，自列乞罢。
wèi yán yàn jù jīng lùn lǐ ruò yàn bà chū kǒng zì shì rén wu guān wàng bù gǎn yǐ shǒu guān wèi yì
畏言："彦据经论理，若彦罢出，恐自是人务观望，不敢以守官为义。
xuān rén hòu bēng lǚ dà fáng yù yòng wèi jiàn yì dài fū fàn chún rén yǐ wèi fēi duān shì bù kě dà fáng nǎi qiān wèi lǐ bù shì láng
宣仁后崩，吕大防欲用畏谏议大夫，范纯仁以畏非端士，不可，大防乃迁畏礼部侍郎。
jí dà fáng wèi xuān rén hòu shān líng shǐ wèi shǒu bèi dà fáng chēng shù xī níng yuán fēng zhèng shì yǔ wáng ān shí xué shù zhé zōng xìn zhī suì jiàn zhāng dūn lǚ huì qīng kě dà rèn
及大防为宣仁后山陵使，畏首背大防，称述熙宁、元丰政事与王安石学术，哲宗信之，遂荐章惇、吕惠卿可大任。
tíng shì jìn shì li qīng chén fā cè yǒu shào shù yì kǎo guān dì zhǔ yuán yòu zhě jū shàng wèi fù kǎo xī xià zhī bá bì jiàn yǐ wéi dì yī
廷试进士，李清臣发策有绍述意，考官第主元祐者居上，畏复考，悉下之，拔毕渐以为第一。
dūn rù xiàng wèi qiǎn suǒ qīn yīn jié zhī yuē wèi qián rì dù shì lì zhī qīng zhòng suì yīn lǚ dà fáng sū zhé yǐ zhú liú zhì liáng dào
惇入相，畏遣所亲阴结之，曰："畏前日度势力之轻重，遂因吕大防、苏辙以逐刘挚、梁焘。
fāng yù zhú lǚ sū èr rén jué ba wèi yán zhí
方欲逐吕、苏，二人觉，罢畏言职。
wèi jī zài yuán yòu xīn zài xī níng shǒu wèi xiàng gōng kāi lù zhě yě
畏迹在元祐，心在熙宁，首为相公开路者也。
dūn zhì xǐ wèi lì bù yǐn yǐ zì zhù
"惇至，徙畏吏部，引以自助。
zhōng shū shì láng li qīng chén zhī shū mì yuàn ān dào yǔ dūn bù hé wèi fù yīn fù ān li dūn jué qí qíng
中书侍郎李清臣、知枢密院安焘与惇不合，畏复阴附安、李，惇觉其情；
yòu céng bù cài biàn yán wèi píng rì suǒ wéi yú dūn suì yǐ bǎo wén gé dài zhì chū zhī zhēn dìng fǔ
又曾布、蔡卞言畏平日所为于惇，遂以宝文阁待制出知真定府。
tiān xià yú shì mù wéi yáng sān biàn wèi qí jìn yú yuán fēng xiǎn yú yuán yòu qiān yú shào shèng yě
天下于是目为"杨三变"，谓其进于元丰，显于元祐，迁于绍圣也。
xún luò zhí zhī guó zhōu rù yuán yòu dǎng
寻落职知虢州，入元祐党。
hòu zhī yǐng zhōu fù jí xián diàn xiū zhuàn zhī xiāng zhōu yí jīng nán tí jǔ dòng xiāo gōng jū yú luò
后知郢州，复集贤殿修撰、知襄州，移荆南，提举洞霄宫，居于洛。
wèi jǐ zhī dèng zhōu zài gài cí yǐ yán zhě lùn liè luò zhí zhǔ guǎn chóng xǐ guān
未几，知邓州，再丐祠，以言者论列落职，主管崇禧观。
cài jīng wèi xiāng wèi qiǎn zǐ zhí jiàn jīng yǐ yuán yòu mò lùn sū zhé bù kě dà yòng děng zhāng zì míng yòu yīn jīng dǎng hé nán yǐn xuē áng zhì yán yú jīng suì chū dǎng jí
蔡京为相，畏遣子侄见京，以元祐末论苏辙不可大用等章自明，又因京党河南尹薛昂致言于京，遂出党籍。
xún fù bǎo wén gé dài zhì
寻复宝文阁待制。
zhèng hé èr nián luò rén yì què qǐng fēng shàn sōng shān wèi shàng shū lèi qiān yú yán jí qí yú nìng
政和二年，洛人诣阙，请封禅嵩山，畏上疏累千余言，极其谀佞。
fāng qià xíng de jí zú nián liù shí jiǔ
方洽行，得疾卒，年六十九。
wèi pō wéi zòng héng xué yǒu cái biàn ér duō bǎi hé yǔ xíng shù dì jiāo qí hǎo gōng míng fù guì yì tóng
畏颇为纵横学，有才辩而多捭阖，与刑恕缔交，其好功名富贵亦同。
rán shù shū ér duō shī wèi móu bì zhōng qí jiū jù wèi jìn shēn huò yún
然恕疏而多失，畏谋必中，其究俱为搢绅祸云。
lùn yuē gǔ yì chū yǐ gāng zhí míng guān qí zài hé wén yàn bó fàn chún rén ér chì sū shì sū zhé yóu shén hé yǐ gāng zhí wèi zāi
论曰：贾易初以刚直名，观其再劾文彦博、范纯仁，而斥苏轼、苏辙尤甚，何以刚直为哉？
dǒng dūn yì yú yuán yòu mò yǔ huáng qìng jī wū èr sū yǐ kāi shào shèng zhī huò jí shào shèng zé sì dǐ yuán yòu zhū chén shèn zhì yáo huá zhī yuān bù néng chí zhèng suī zhōng huǐ ér jiàn yì hé jí yān
董敦逸于元祐末与黄庆基诬二苏，以开绍圣之祸，及绍圣则肆诋元祐诸臣，甚至瑶华之冤不能持正，虽终悔而谏，亦何及焉。
jí jiàn cài jīng cài biàn rěn è nǎi lùn qí guò è yǐ zì wén bēi shuǐ bù zú yǐ jiù chē xīn zhī huǒ yě
及见蔡京、蔡卞稔恶，乃论其过恶以自文，杯水不足以救车薪之火也。
shàng guān jūn jiàn qiē zhōng shí shì jí bù cóng shào shù zhī yì qí wéi rén ruò kě guān rán lùn lǚ dà fáng sū zhé yǐ zhī zài chù shì yì zhù shào shù zhě yě
上官均谏切中时事，及不从绍述之议，其为人若可观，然论吕大防、苏辙，以之再黜，是亦助绍述者也。
yáng wèi qīng wēi fǎn fù zhōu liú bù qióng suī yí qín zòng héng wú yǐ shàng zhī qǐ tú yǒu sān biàn ér yǐ
杨畏倾危反复，周流不穷，虽仪、秦纵横，无以尚之，岂徒有三变而已。
zhì yú chàng shào shù yǐ qǔ xìn zhé zōng yòu wèi wáng ān shí zhī xué yǒu shèng rén yì kě wèi xiǎo rén wú jì dàn yě zāi
至于倡绍述以取信哲宗，又谓王安石之学有圣人意，可谓小人无忌惮也哉。
lái zhī shào jǐn jī shí xián ér jìn zhāng dūn ān dào lǚ huì qīng yòu qǐng jiā měi shì yú ān shí qí liú è bù yǐ nǎi wū rén fēi qí zi ér yù yǎn qí zī yì hé suǒ bù zhì yān
来之邵尽击时贤而进章惇、安焘、吕惠卿，又请加美谥于安石，其流恶不已，乃诬人非其子而欲掩其赀，亦何所不至焉。
yè tāo zài tài xué yǐ zhe wū jì zhuó dì zhī hòu chǎn ān shí ér cóng zhī xué hòu de céng bù zhī jiàn fán yuán yòu míng xián biǎn zé zhì cí sì bǐ chǒu dǐ suī yǒu shàn yóu bù néng zì dí kuàng wú kě shù zhě hu
叶涛在太学，已著污迹，擢第之后，谄安石而从之学，后得曾布之荐，凡元祐名贤贬责制辞，肆笔丑诋，虽有善犹不能自涤，况无可述者乎！
cuī tái fú zì píng shū pú yīn rén
崔台符，字平叔，蒲阴人。
zhōng míng fǎ kē wèi dà lǐ xiáng duàn guān xiào shì diàn wéi rén zōng cì yǐ jìn měi èr zì
中明法科，为大理详断官，校试殿帷，仁宗赐以"尽美"二字。
xī níng zhōng wén yàn bó jiàn wèi qún mù pàn guān chú hé běi jiān mù shǐ rù pàn dà lǐ sì
熙宁中，文彦博荐为群牧判官，除河北监牧使，入判大理寺。
chū wáng ān shí dìng àn wèn yù jǔ fǎ jǔ cháo yǐ wéi fēi tái fú dú jǔ shǒu jiā é yuē shù bǎi nián wù yòng xíng míng jīn nǎi de zhèng
初，王安石定按问欲举法，举朝以为非，台符独举手加额曰："数百年误用刑名，今乃得正。
ān shí xǐ qí fù jǐ gù yòng zhī
"安石喜其附己，故用之。
lì zhī shěn xíng yuàn pàn shào fǔ jiān
历知审刑院，判少府监。
fù zhì dà lǐ yù bài yòu jiàn yì dài fū wèi dà lǐ qīng
复置大理狱，拜右谏议大夫，为大理卿。
shí zhōng guān shí dé yī yǐ huáng chéng zhēn luó wèi yù tái fú yǔ shǎo qīng yáng jí zhé yíng cì qí yì suǒ zài yǐ duàn liàn chī lüě chéng zhī dōu rén zhuì lì zhì bù gǎn ǒu yǔ
时中官石得一以皇城侦逻为狱，台符与少卿杨汲辄迎伺其意，所在以锻炼笞掠成之，都人惴栗，至不敢偶语。
shù nián jiān lì wén fǎ zhě qiě wàn rén
数年间，丽文法者且万人。
guān zhì xíng qiān xíng bù shì láng guān zhì guāng lù dài fu
官制行，迁刑部侍郎，官至光禄大夫。
yuán yòu chū yù shǐ lín dàn shàng guān jūn fā qí è chū zhī lù zhōu yòu biǎn zhì xǐ xiāng zhōu
元祐初，御史林旦、上官均发其恶，出知潞州，又贬秩徙相州。
hòu jiān jiān mù shǐ
后兼监牧使。
zú nián liù shí sì
卒，年六十四。
jiù zhì wǔ chén zhì nèi diàn chóng bān shǐ yīn qí zú
旧制，武臣至内殿崇班，始荫其族。
tái fú yán wén lì zhōu pàn sī yóu xǔ yòng yīn wǔ chén wǔ suì yī qiān zì jiè zhí sì shí nián nǎi de tōng cháo jí qīng zhòng bù xiāng zhǔn
台符言："文吏州判司犹许用荫，武臣五岁一迁，自借职四十年乃得通朝籍，轻重不相准。
qǐng zì gòng fèng guān jí yòng yīn
请自供奉官即用荫。
cóng zhī
朝廷采纳了他的建议。
cháng shǐ liáo zhì qí cháo jiǔ lì zhàng qián bīn zhě bù zàn dǎo
尝使辽，至其朝，久立帐前，傧者不赞导。
wèn qí gù yuē tài zǐ wèi zhì
问其故，曰："太子未至。
tái fú qiào zhī yuē ān yǒu jūn fù lín xuān ér chén zǐ yǎn jiǎn bù zhì jiǔ lì shǐ zhě lǐ hu
"台符诮之曰："安有君父临轩而臣子偃蹇不至，久立使者礼乎？
bīn zhě jù zàn dǎo rú yí
"傧者惧，赞导如仪。
yáng jí zì qián gǔ quán zhōu jìn jiāng rén
杨汲，字潜古，泉州晋江人。
dēng jìn shì dì diào zhào zhōu sī fǎ cān jūn
登进士第，调赵州司法参军。
zhōu mín cáo xún zhě xiōng yù zhī bù shàn xiōng zi yì jiā wǔ yān
州民曹浔者，兄遇之不善，兄子亦加侮焉。
xún chí dāo zhú xiōng zi xiōng xié zhī yǐ zǒu xún yuē xiōng wù bì zì wèi zhí ěr
浔持刀逐兄子，兄挟之以走，浔曰："兄勿避，自为侄尔。
jì jiù lì xiōng zi yún shū yù dài wú fù zhǐ ér shā zhī
"既就吏，兄子云："叔欲绐吾父，止而杀之。
lì dāng xún móu shā xiōng jí yuē xún hū xiōng shǐ wù bì hé wèi móu
"吏当浔谋杀兄，汲曰："浔呼兄使勿避，何谓谋。
ruò yǐ yì wèi yù mín wú suǒ cuò shǒu zú yǐ
若以意为狱，民无所措手足矣。
zhōu yòng qí yán yàn shàng xún dé bù sǐ
"州用其言，谳上，浔得不死。
zhǔ guǎn kāi fēng fǔ jiè cháng píng quán dōu shuǐ chéng yǔ hóu shū xiàn xíng biàn shuǐ yū tián fǎ suì shāi biàn liú zhǎng liáo yǐ gài xī bù jí tǔ jiē wèi liáng tián
主管开封府界常平，权都水丞，与侯叔献行汴水淤田法，遂酾汴流涨潦以溉西部，瘠土皆为良田。
shén zōng jiā zhī cì yǐ suǒ yū tián qiān mǔ
神宗嘉之，赐以所淤田千亩。
tí diǎn huái xi xíng yù tí jǔ xi lù cháng píng xiū gǔ què pí yǐn hàn quán guàn tián wàn qǐng
提点淮西刑狱，提举西路常平，修古芍陂，引汉泉灌田万顷。
zhào pàn dōu shuǐ jiān wèi dà lǐ qīng qiān xíng bù hù bù shì láng
召判都水监，为大理卿，迁刑部、户部侍郎。
yuán yòu chū yǐ bǎo wén gé dài zhì zhī lú zhōu
元祐初，以宝文阁待制知庐州。
cuī tái fú bèi hé jí yì luò zhí zhī huáng zhōu
崔台符被劾，汲亦落职知黄州。
lì xú xiāng yuè zhōu
历徐、襄、越州。
shào shèng zhōng fù wèi hù bù shì láng zú
绍圣中，复为户部侍郎，卒。
lǚ jiā wèn zì wàng zhī yǐ yīn rù guān
吕嘉问，字望之，以荫入官。
xī níng chū tiáo lì sī yǐn yǐ wéi shǔ quán hù bù pàn guān guǎn zhū sī kù wu xíng lián zào fǎ yú jiǔ fāng suì shěng xīn qián shí liù wàn mín
熙宁初，条例司引以为属，权户部判官，管诸司库务，行连灶法于酒坊，岁省薪钱十六万缗。
wáng ān shí yòng wèi jì zōng yì jí jīng chéng zhì shì yì wù mìng jiā wèn tí jǔ
王安石用魏继宗议，即京城置市易务，命嘉问提举。
shàng jiàn zhì shí sān shì qí yī yù yú lǜ wài jìn jiān bìng zhī jiā zhé qǔ lì shén zōng qù zhī ān shí zhí bù kě
上建置十三事，其一欲于律外禁兼并之家辄取利，神宗去之，安石执不可。
jū èr nián lián yǐ xiàn kè shòu shǎng
居二年，连以羡课受赏。
shén zōng wén qí rǎo mín
神宗闻其扰民。
yǔ ān shí
语安石。
ān shí yuē jiā wèn fèng fǎ bù gōng yǐ shì méi yuàn
安石曰："嘉问奉法不公，以是媒怨。
shén zōng yuē miǎn xíng qián suǒ shōu xì suǒ shì yì zhōu jí guǒ shí dà shāng guó tǐ
"神宗曰："免行钱所收细琐，市易鬻及果实，大伤国体。
ān shí wěi biàn zì jiě zhì jī shén zōng wèi cóng cuǒ bù zhī dì wáng dà lüè qiě yuē fēi jiā wèn zhí gǎn bù bì zuǒ yòu jìn xí
"安石伪辨自解，至讥神宗为丛脞，不知帝王大略，且曰："非嘉问，执敢不避左右近习？
fēi chén shú wèi jiā wèn biàn
非臣，孰为嘉问辨？
shén zōng yuē jí rú shì shì dà fū hé gù yǐ wéi bù biàn
"神宗曰："即如是，士大夫何故以为不便？
ān shí qǐng yán zhě xìng míng lìng jiā wèn tiáo xī
"安石请言者姓名，令嘉问条析。
qī nián hàn dì yōu xīn cè dá yǔ hán wéi sūn yǒng jí shì rén wèn zhī jiǎn zuò gǔ qián qiān wàn
七年，旱，帝忧心恻怛，语韩维、孙永集市人问之，减坐贾钱千万。
ān shí suì chí jiā wèn tiáo xī zòu yuē cǐ jiē bǎi xìng suǒ yuàn bù rú rén yán yě
安石遂持嘉问条析奏曰："此皆百姓所愿，不如人言也。
jiā wèn yán cháo tíng suǒ yǐ xǔ mín shū qián miǎn xíng zhě gài rén qíng ān yú lè yè yàn yú zhuī rǎo ruò yī qiè bà qù zé wú rén zhī chéng
"嘉问言："朝廷所以许民输钱免行者，盖人情安于乐业，厌于追扰，若一切罢去，则无人祗承。
yòu lì xū lù lǐn báo shì bù dé bù qiú yú mín fēi zhòng fǎ mò jìn
又吏胥禄廪薄，势不得不求于民，非重法莫禁。
yǐ báo lǐn shēn zhòng fǎ zé fǎ yǒu shí ér bù xíng
以薄廪申重法，则法有时而不行。
xiàn guān wèi jǐ shì zé sān sī jīng fèi yǒu xiàn jīn qǔ mín yú xiān ér lì zhī zì zhòng cǐ chén děng tuī xíng zhī běn yì yě
县官为给事，则三司经费有限，今取民于鲜，而吏知自重，此臣等推行之本意也。
yì zhě nǎi yù chú qù shì dài bù rán
议者乃欲除去，是殆不然。
mín wèi cháng bù wèi lì fāng qí yǐ xíng yì chù zuì suī yù chū qián yì bù kě de
民未尝不畏吏，方其以行役触罪，虽欲出钱，亦不可得。
jīn lì lù kě wèi hòu yǐ rán wèi jí xī rì qǔ mín suǒ de zhī bàn shì yì suǒ shōu miǎn xíng qián yì wèi zú yǐ cháng cāng fǎ suǒ zēng zhī lù yǐ cǐ tuī qióng zé lì hài lì jiàn yǐ
今吏禄可谓厚矣，然未及昔日取民所得之半，市易所收免行钱，亦未足以偿仓法所增之禄，以此推穷，则利害立见矣。
chū shì yì lì sān sī jiā wèn shì shì líng shǐ xuē xiàng chū qí shàng
初，市易隶三司，嘉问恃势陵使薛向，出其上。
céng bù dài xiàng huái bù néng píng
曾布代向，怀不能平。
huì shén zōng chū shǒu zhá xún bù bù fǎng yú wèi jì zōng jì zōng fèn jiā wèn lüè qí gōng liè qí yǔ chū yì yì zhě
会神宗出手札询布，布访于魏继宗，继宗愤嘉问掠其功，列其与初议异者。
bù de shí jù shàng jiā wèn duō shōu xī gàn shǎng xié guān fǔ ér wèi jiān bìng zhī shì
布得实，具上嘉问多收息干赏，挟官府而为兼并之事。
shén zōng jiāng wěi bù kǎo zhī ān shí yán èr rén yǒu sī fèn yú shì zhào bù yǔ lǚ huì qīng tóng zhì
神宗将委布考之，安石言二人有私忿，于是诏布与吕惠卿同治。
huì qīng gù hàn bù zhì sān sī zhào jì zōng jí shì gǔ wèn zhuàng qí cí tóng nǎi xié jì zōng shǐ wū bù yǔ yán zēng jiā jì zōng bù cóng
惠卿故憾布，至三司，召继宗及市贾问状，其辞同，乃胁继宗使诬布语言增加，继宗不从。
bù yán huì qīng bù kě gòng shì shén zōng yù tīng zhī ān shí bù kě
布言惠卿不可共事，神宗欲听之，安石不可。
shén zōng suì zhào zhōng shū yuē cháo tíng shè shì yì běn wèi píng zhǔn yǐ biàn mín ruò zhōu guān quán fǔ zhě
神宗遂诏中书曰："朝廷设市易，本为平准以便民，若《周官》泉府者。
jīn gù shǐ zhōng rén zhī jiā shī yè yi lí dìng qí zhì
今顾使中人之家失业，宜厘定其制。
bù jiàn shén zōng yuē chén měi wén dé yīn yù yǐ wáng dào zhì tiān xià jīn suǒ wéi qīn qīn hu jiān jià chú mò yǐ
"布见神宗曰："臣每闻德音，欲以王道治天下，今所为骎骎乎间架、除陌矣。
jiā wèn yòu qǐng fàn yán zhōu bó qǐ bù yí sì fāng xiào
嘉问又请贩盐鬻帛，岂不诒四方笑？
shén zōng hàn zhī
"神宗颔之。
shì wèi jué ān shí qù wèi jiā wèn chí zhī yǐ qì ān shí láo zhī yuē wú yǐ jiàn huì qīng yǐ
事未决，安石去位，嘉问持之以泣，安石劳之曰："吾已荐惠卿矣。
huì qīng jì zhí zhèng qián yù suì chéng bù dé zuì jiā wèn yì chū zhī cháng zhōu
"惠卿既执政，前狱遂成，布得罪，嘉问亦出知常州。
míng nián ān shí fù xiāng zhào jiǎn zhèng zhōng shū hù fáng
明年，安石复相，召检正中书户房。
ān shí ba yǐ zhī jiāng níng fǔ
安石罢，以知江宁府。
suì yú zhuǎn yùn shǐ hé wǎn hé jiā wèn yíng shàn yuè fǎ xǐ rùn zhōu fù zuò miǎn
岁余，转运使何琬劾嘉问营缮越法，徙润州，复坐免。
jiǔ zhī rù wèi lì bù láng zhōng guāng lù qīng
久之，入为吏部郎中、光禄卿。
yán zhě jiāo lùn shì yì zhī huàn bèi yú tiān xià
言者交论市易之患，被于天下。
běn qián wú lǜ qiān èr bǎi wàn mín lǜ èr fēn qí xi shí yǒu wǔ nián zhī jiān zǐ běn dāng shù bèi jīn nǎi jǐn zú běn qián
本钱无虑千二百万缗，率二分其息，十有五年之间，子本当数倍，今乃仅足本钱。
gài mǎi wù rù guān wèi zhuǎn shòu ér xiān jì xī qǔ shǎng
盖买物入官，未转售而先计息取赏；
zhì yú wù huò kǔ è shàng xià xiāng méng kuī zhé rì duō kōng yǒu xū míng ér yǐ
至于物货苦恶，上下相蒙，亏折日多，空有虚名而已。
yú shì xuē jiā wèn sān zhì chù zhī huái yáng jūn xī zuì qián bèi shǎng zhě
于是削嘉问三秩，黜知淮阳军，悉罪前被赏者。
shào shèng zhōng zhuó bǎo wén gé dài zhì hù bù shì láng jiā zhí xué shì zhī kāi fēng fǔ
绍圣中，擢宝文阁待制、户部侍郎，加直学士、知开封府。
zhuān fù zhāng dūn cài biàn duō shā bù gū fén qù àn dú yǐ miè kǒu
专附章惇、蔡卞，多杀不辜，焚去案牍以灭口。
cháng jiàn zōu hào hào nán qiān zuò ba zhī huái zhōu
尝荐邹浩，浩南迁，坐罢知怀州。
huī zōng shí lǚ bào qí sù è zhì fēn sī nán jīng guāng zhōu jū zhù yǐng zhōu ān zhì
徽宗时，屡暴其宿恶，至分司南京，光州居住，郢州安置。
rán wèi cài shì suǒ yòu qí xù liú kuǐ jiǎn xù chén qí sǐ yǒu shān xún wǔ yǔ yì zhī gù bù jiǔ zhé qǐ
然为蔡氏所右，其婿刘逵蹇序辰、其死友邓洵武羽翼之，故不久辄起。
yǐ lóng tú gé xué shì tài zhōng dài fū zú nián qī shí qī zèng zī zhèng diàn xué shì
以龙图阁学士、太中大夫卒，年七十七，赠资政殿学士。
chū jiā wèn qiè cóng zǔ gōng bì lùn xīn fǎ zòu gǎo yǐ shì wáng ān shí gōng bì yǐ shì chì yú wài lǚ shì hào wèi jiā zéi gù bù dé yǔ lǚ shì tóng chuán
初，嘉问窃从祖公弼论新法奏稿，以示王安石，公弼以是斥于外，吕氏号为"家贼"，故不得与吕氏同传。
li nán gōng zì chu lǎo zhèng zhōu rén
李南公，字楚老，郑州人。
jìn shì jí dì diào pǔ jiāng lìng
进士及第，调浦江令。
jùn huá lì shì shǒu yǐ líng xiàn bù shū fù zū nán gōng bǔ xì zhī
郡猾吏恃守以陵县，不输负租，南公捕系之。
shǒu nù tōng pàn wèi xiè yuē néng àn jùn lì jiàn lìng yě
守怒，通判为谢曰："能按郡吏，健令也。
zú zhì zhū fǎ
"卒置诸法。
zhī cháng shā xiàn yǒu lí fù xié r yǐ jià qī nián r zú qǔ r fù wèi fēi qián zi sòng yú guān
知长沙县，有嫠妇携儿以嫁，七年，儿族取儿，妇谓非前子，讼于官。
nán gōng wèn r nián zú yuē jiǔ suì fù yuē qī suì
南公问儿年，族曰九岁，妇曰七岁。
wèn qí chǐ yuē qù nián huǐ yǐ
问其齿，曰："去年毁矣。
nán gōng yuē nán bā suì ér chèn shàng hé zhēng
"南公曰："男八岁而龀，尚何争？
mìng guī r zú
"命归儿族。
xī níng zhōng tí jǔ jīng xi cháng píng tí diǎn shǎn xī hé běi xíng yù jīng xi zhuǎn yùn fù shǐ rù wèi tún tián yuán wài láng
熙宁中，提举京西常平、提点陕西河北刑狱、京西转运副使，入为屯田员外郎。
nán gōng yǒu nǚ jiē shì rén ér tóng chǎn nǚ dì nián sān shí bù jià jì tā mèi jiā wèi yù shǐ suǒ lùn ba zhǔ guǎn chóng fú gōng
南公有女皆适人，而同产女弟年三十不嫁，寄他妹家，为御史所论，罢主管崇福宫。
wèi hé běi zhuǎn yùn fù shǐ
为河北转运副使。
xiān shì zhī chán zhōu wáng lìng tú qǐng kāi yíng yáng sǎo jiù hé yú sūn cūn zhì yuē huí shuǐ dōng zhù nán gōng yǔ fàn zǐ qí yǐ wéi kě xíng qiě yù yú dà wú běi jìn jù yá yuē hé shì guī gù dào
先是，知澶州王令图请开迎阳埽旧河，于孙村置约回水东注，南公与范子奇以为可行，且欲于大吴北进锯牙约河势归故道。
cháo tíng mìng shǐ zhě xíng shì liǎng rén fù yǐ qián yì wèi fēi yún yíng yáng xià kàn jīng shī sūn cūn shuǐ shì bù biàn
朝廷命使者行视，两人复以前议为非，云："迎阳下瞰京师，孙村水势不便。
yòu wèi yù shǐ suǒ lùn zhào fá jīn
"又为御史所论，诏罚金。
jiā zhí mì gé zhī yán ān fǔ
加直秘阁、知延安府。
xià rén fàn jīng yuán nán gōng chū shī dǎo qí xū xià rén jiě qù
夏人犯泾原，南公出师捣其虚，夏人解去。
jìn zhí lóng gé gé zhuó bǎo wén gé dài zhì zhī yíng zhōu bài hù bù lì bù shì láng hù bù shàng shū
进直龙阁阁，擢宝文阁待制、知瀛州，拜户部吏部侍郎、户部尚书。
lì zhī yǒng xīng jūn chéng dū zhēn dìng hé nán fǔ zhèng zhōu zhuó lóng tú gé zhí xué shì
历知永兴军、成都、真定、河南府、郑州，擢龙图阁直学士。
chū zhé zōng zhǔ rù miào nán gōng xiū fèng xī zhí zhèng zhǐ qǐng fù dōng jiā shì lǐ guān zhēng zhī bù dé
初，哲宗主入庙，南公修奉，希执政指，请祔东夹室，礼官争之不得。
jí gèng jiàn miào shì zuò qián yì fú dāng duó xué shì wèi jǐ fù zhī suì zhì shì
及更建庙室，坐前议弗当，夺学士，未几，复之，遂致仕。
zú nián bā shí sān
卒，年八十三。
nán gōng wèi lì liù shí nián gàn jú míng ruì rán fǎn fù guǐ suí wú tè cāo shí zhě fēi zhī
南公为吏六十年，干局明锐，然反复诡随，无特操，识者非之。
zi huì
子𬤝。
huì zì zhì fu
𬤝字智甫。
dì jìn shì
第进士。
shào shèng jiān zhī zhāng qiū xiàn
绍圣间，知章丘县。
shǎn xī mài shú cháo tíng yì qiǎn guān zhū zhōu lìng mín píng cháng bū fù huì yǔ yú jǐng zài xuǎn zhòng
陕西麦熟，朝廷议遣官诸州，令民平偿逋负，𬤝与余景在选中。
jiāng cì duì céng bù yán yú zhé zōng yuē fēng xiōng wèi kě zhī yán huì jǐng jiē kè bó bì yīn cǐ bào liǎn wèi mín zhī yōu
将赐对，曾布言于哲宗曰："丰凶未可知，讠惠、景皆刻薄，必因此暴敛，为民之忧。
bì xià lín zhèng yǐ lái yán jiàn rén shì wèi duō rú liǎng rén zhě jù bù zú yǐ rǔ dà duì
陛下临政以来，延见人士未多，如两人者，惧不足以辱大对。
nǎi yù shǐ jiè chì
"乃喻使戒饬。
shǐ hái wèi hé dōng zhuǎn yùn pàn guān xǐ shǎn xī
使还，为河东转运判官，徙陕西。
jìn zhù jīng shī qì yì chú mì gé xiào lǐ
进筑京师，讫役，除秘阁校理。
yǐ mǔ yōu qù
以母忧去。
fāng jiàn yǒng tài líng qǐ shǐ jīng xi
方建永泰陵，起使京西。
jiàn guān rèn bó yǔ yán zǔ zōng zhī shì cháo tíng yǒu dà shì biān bǐ yǒu bīng gé jiàng xiàng dà chén zhào wèi shì cóng nǎi bù dé yǐ duó qíng
谏官任伯雨言："祖宗之世，朝廷有大事，边鄙有兵革，将相大臣召为侍从，乃不得已夺情。
jīn shān líng shì rén jiē kě bàn hé zhì yǐ yī huì huī shì tǐ zāi
今山陵事人皆可办，何至以一𬤝隳事体哉？
mìng suì gé
"命遂格。
zhōng zhì yǐ zhí lóng tú gé zhī xī zhōu
终制，以直龙图阁知熙州。
cài jīng shǐ wáng hòu fù hé huáng huì yǔ zhī yì zhào wèi guāng lù qīng
蔡京使王厚复河湟，𬤝与之异，召为光禄卿。
hòu zòu gōng ba huì shǒu guó
厚奏功，罢𬤝守虢。
zuò cháng yán zhāo nà wèi biàn tíng guān
坐尝言招纳未便，停官。
hòu shù nián wèi shǎn xī zhuǎn yùn shǐ
后数年，为陕西转运使。
jīng zhào mài jià yǒng guì huì yǔ fǔ xiàn yì cóng mín hé shì mín fú kěn sǔn jià
京兆麦价踊贵，𬤝与府县议从民和市，民弗肯损价。
huì yí fǔ lēi shàng hù bì dí fǔ shuài xú chù rén bù tīng qiě zé zhī
𬤝移府勒上户闭籴，府帅徐处仁不听，且责之。
huì nù shàng zhāng yán chù rén jǔ gé zhào lìng líng huǐ shǐ zhě
𬤝怒，上章言处仁沮格诏令，陵毁使者。
zhào chù chù rén ér zhuó huì xiǎn mó gé dài zhì dài qí rèn
诏黜处仁，而擢𬤝显谟阁待制，代其任。
fū yán shuài qián áng zòu chù rén běn yǐ guān dí mài sǔn jià yǔ huì zhēng nǎi wèi mín jiǔ cháng zhī lùn bù dàng chù
鄜延帅钱昂奏："处仁本以官籴麦损价，与𬤝争，乃为民久长之论，不当黜。
zhào yǐ áng wéi dào gān yù zhé yǒng zhōu
"诏以昂违道干誉，谪永州。
huì yòu dài rèn fū yán fù xǐ yǒng xīng
𬤝又代任鄜延，复徙永兴。
wěi wèi chán zhī yǐ xiàn huī zōng yí yuē chán dòng wù yě ān dé shēng zhī
伪为蟾芝以献，徽宗疑曰："蟾，动物也，安得生芝？
mìng zì pén shuǐ yī xī ér jiě
"命渍盆水，一夕而解。
zuò wǎng shàng biǎn sàn guān ān zhì sān nián fù zhī
坐罔上，贬散官安置，三年复之。
lì shǔ jùn zú
历数郡，卒。
dǒng bì zì zi qiáng xuān zhōu nán líng rén
董必，字子强，宣州南陵人。
cháng yè wáng ān shí yú jīn líng zī zhì zhū jīng yí yì wèi ān shí chēng xǔ
尝谒王安石于金陵，咨质诸经疑义，为安石称许。
dēng jìn shì dì
登进士第。
shào shèng zhōng tí jǔ hú nán cháng píng
绍圣中，提举湖南常平。
shí xiāng zhāng dūn fāng zhì zhòng jūn zǐ yú zuì
时相章惇方置众君子于罪。
kǒng píng zhòng zài héng zhōu yǐ cāng sù fǔ è chéng jī suì shāo sǔn jià fā zhī
孔平仲在衡州，以仓粟腐恶，乘饥岁，稍损价发之。
bì jí hé qí lì cháng píng fǎ zhì jū cháng shā yǐ chéng dūn yì wú gū xì xùn duō sǐ zhě
必即劾其戾常平法，置鞫长沙，以承惇意，无辜系讯多死者。
píng zhòng zuò xǐ sháo zhōu
平仲坐徙韶州。
dūn yǔ cài biàn jiāng dà zhū liú rén qiǎn lǚ shēng qīng wǎng guǎng dōng bì wǎng guǎng xī chá fǎng
惇与蔡卞将大诛流人，遣吕升卿往广东，必往广西察访。
zhé zōng jì zhǐ bù zhì rán bì suǒ zhì yóu yǐ cǎn kè àn xié lì wēi wèi wǔ shū guī zòu
哲宗既止不治，然必所至，犹以惨刻按胁立威，为五书归奏。
chú gōng bù yuán wài láng zhōng shū shè rén guō zhī zhāng fēng hái qí mìng
除工部员外郎，中书舍人郭知章封还其命；
zhào yǐ fù zhào tǐng zhī quán jǐ shì zhōng chén cì shēng fù fēng bó bù xià
诏以付赵挺之，权给事中陈次升复封驳不下。
bì yú shì sòng zhī zhāng cì shēng wèi yuán yòu dǎng rén
必于是讼知章、次升为元祐党人。
zuò bù dàng sòng yán zhě chū zhī jiāng zhōu gǎi hú nán zhuǎn yùn pàn guān tí diǎn hé běi xíng yù zhào wèi zuǒ sī yuán wài láng
坐不当讼言者，出知江州，改湖南转运判官、提点河北刑狱，召为左司员外郎。
chū shū dǎn shǒu jīng nán qǐ biān shì yī qiè zhà dàn yún yáo rén kuǎn fù shí yì bù rán bì gài yǔ zhī móu
初，舒亶守荆南，起边事，一切诈诞，云徭人款附，实亦不然，必盖与之谋。
jí shì dǎn bào zú jiā bì zhí lóng tú gé wǎng dài
及是，亶暴卒，加必直龙图阁往代。
nǎi chéng tōng dào děng liù zhài zhì jìng zhōu shé bó shì yì qiě yí fēi shān yíng shù
乃城通道等六砦，置靖州折博市易，且移飞山营戍。
gōng sī fán fèi jīng rén bìng zhī
公私烦费，荆人病之。
jìn jí xián diàn xiū zhuàn xiǎn mó gé dài zhì
进集贤殿修撰、显谟阁待制。
zú nián wǔ shí liù zèng lóng tú gé dài zhì
卒，年五十六，赠龙图阁待制。
yú cè zì jīng chén háng zhōu qián táng rén
虞策，字经臣，是杭州钱塘人。
dēng jìn shì dì diào tāi zhōu tuī guān zhī wū chéng xiàn tōng pàn qí zhōu
登进士第，调台州推官、知乌程县、通判蕲州。
tōng pàn jiǎng zhī qí yǐ jiāng huái fā yùn shàng jì shén zōng fǎng dōng nán rén cái yǐ cè duì
通判蒋之奇以江、淮发运上计，神宗访东南人才，以策对。
wáng ān lǐ li cháng xián jiàn zhī zhuó tí jǔ lì zhōu lù cháng píng hú nán zhuǎn yùn pàn guān
王安礼、李常咸荐之，擢提举利州路常平、湖南转运判官。
yuán yòu wǔ nián zhào wèi jiān chá yù shǐ jìn yòu zhèng yán
元祐五年，召为监察御史，进右正言。
shù shàng shū lùn shì wèi rén zhǔ nà jiàn nǎi yǒu fú zhì dào yǐ qīng jìng wèi běn
数上书论事，谓人主纳谏乃有福，治道以清静为本。
xī xià wèi shùn mìng cè yán jīn biān bèi jiě chí róng bèi bù xiū
西夏未顺命，策言："今边备解弛，戎备不修。
gǔ zhī rén shàn zhèn jìng zhě jǐng bèi shén mì wu chí zhòng zhě móu zài qí zhōng wèi yǒu lǔ mǎng kuò shū ér yuē wú zhèn jìng wú chí zhòng zhě
古之人，善镇静者警备甚密，务持重者谋在其中，未有卤莽阔疏，而曰吾镇静、吾持重者。
yòu qǐ zhào nèi ér shěng cáo sì jiān wài ér jiān sī shǒu lìng gè dé yǐ qí zhí chén cháo zhèng quē shī bǎi xìng jí kǔ
"又乞诏内而省曹、寺监，外而监司、守令，各得以其职陈朝政阙失、百姓疾苦。
xīng wén yǒu biàn qǐ shùn tiān ài mín jǐng jiè wàn shì sī zhì xīn xiū shēn zhī dào wù yǐ yàn ān wéi lè
星文有变，乞顺天爱民，警戒万事，思治心修身之道，勿以宴安为乐。
zhé zōng nà hòu shàng zhèng shǐ yào yán
哲宗纳后，上《正始要言》。
qiān zuǒ sī jiàn
迁左司谏。
céng zhào yǐ yì běi jiāo shì yǔ cháo lùn bù hé miǎn lǐ bù shì láng wèi xú zhōu
曾肇以议北郊事，与朝论不合，免礼部侍郎，为徐州。
cè shí quán jǐ shì zhōng hái qí mìng yǐ wéi zhào lǐ guān yě bù dàng yǐ yì lǐ dé zuì
策时权给事中，还其命，以为肇礼官也，不当以议礼得罪。
bù cóng
不从。
dì qīn zhèng tiáo suǒ dāng xiān zhě wǔ shí liù shì hòu duō shī xíng
帝亲政，条所当先者五十六事，后多施行。
qiān shì yù shǐ qǐ jū láng jǐ shì zhōng yǐ lóng tú gé dài zhì zhī qīng zhōu gǎi háng zhōu
迁侍御史、起居郎、给事中，以龙图阁待制知青州，改杭州。
guò quē liú wèi hù bù shì láng
过阙，留为户部侍郎。
lì xíng bù hù bù shàng shū bài shū mì zhí xué shì zhī yǒng xīng jūn chéng dū fǔ
历刑部、户部尚书，拜枢密直学士，知永兴军、成都府。
rù wèi lì bù shàng shū zòu shū huī zōng qǐng jūn jié cái yòng yuē chén bǐ zài hù bù jiàn zhōng dōu jīng fèi suì liù bǎi wàn yǔ tiān xià shàng gōng zhī shù lüè xiāng dāng
入为吏部尚书，奏疏徽宗，请均节财用，曰："臣比在户部，见中都经费岁六百万，与天下上供之数略相当。
cháng yǐ zǔ zōng gù shí kǎo zhī huáng yòu suǒ rù zǒng sān qiān jiǔ bǎi wàn ér fèi cái sān zhī yī
尝以祖宗故实考之，皇祐所入总三千九百万，而费才三之一；
zhì píng sì qiān sì bǎi wàn ér fèi wǔ zhī yī
治平四千四百万，而费五之一；
xī níng wǔ qiān liù shí wàn ér fèi jǐn zhī
熙宁五千六十万，而费尽之。
jīn zhū dào suí yī yuè suǒ xū xuán wèi póu huì jí jí rán bù néng zhōng rì
今诸道随一月所须，旋为裒会，汲汲然不能终日。
yuàn shēn cái fú rǒng yǐ kuān yòng dù
愿深裁浮冗，以宽用度。
shǔ jí qí wài jiā lóng tú gé xué shì zhī rùn zhōu zú yú dào nián liù shí liù
"属疾祈外，加龙图阁学士、知润州，卒于道，年六十六。
zèng zuǒ zhèng yì dài fū
赠左正议大夫。
cè zài yuán yòu shào shèng shí jiē jū yán zhí
策在元祐、绍圣时，皆居言职。
suī bù yī rén qǔ jìn yì pō chí liǎng duān gù dǎng yì zhī xìng jǐ dú de miǎn
虽不依人取进，亦颇持两端，故党议之兴，己独得免。
dì yì
弟奕。
yì zì chún chén
奕字纯臣。
dì jìn shì
第进士。
chóng níng tí jǔ hé běi xi lù cháng píng míng xiāng jī xǐ zhī dōng lù
崇宁，提举河北西路常平，洺、相饥，徙之东路。
rù duì huī zōng wèn xíng qī duì yuē chén tuì jí xíng liú mín bù yǐ shí hái zé lái suì gēng sāng jiē fèi yǐ
入对，徽宗问行期，对曰："臣退即行，流民不以时还，则来岁耕桑皆废矣。
dì yuè
"帝悦。
jì ér xī bù dào qǐ fù xǐ tí diǎn xíng yù
既而西部盗起，复徙提点刑狱。
shí cháo tíng jiāng qiǎn bīng zhú bǔ yì tiáo shàng fāng lüè qǐng ba wù yòng ér zì jì tǎo zéi bù yuè yuè kě dìng
时朝廷将遣兵逐捕，奕条上方略，请罢勿用，而自计讨贼，不阅月可定。
zhuǎn yùn shǐ zhāng tuán yǐ wéi bù kě zǎi xiàng zhǔ tuán cè shù yuè bù xiào zú yòng yì yì xī jiàng zhī
转运使张抟以为不可，宰相主抟策，数月不效，卒用奕议，悉降之。
zhuó jiān chá yù shǐ
擢监察御史。
qīn jì běi jiāo yàn rén zhào liáng sì wèi mì shū chéng shì cí yì bái qí zhǎng yuē jīn qīn wèi bù yòng sān lù rén ér liáng sì yǐ wài guó jiàng zi gù de yù cí shì kě hu
亲祭北郊，燕人赵良嗣为秘书丞侍祠，奕白其长曰："今亲卫不用三路人，而良嗣以外国降子，顾得预祠事，可乎？
zhǎng yòng qí yán jù yǐ qǐng bù bào
"长用其言，具以请，不报。
yáng wǔ mín yòng yú fù jiā qí shì měi fù zǐ yù sī zhī fú de nù shā zhī ér lù qí fu shǐ wù yán
阳武民佣于富家，其室美，富子欲私之，弗得，怒杀之，而赂其夫使勿言。
shì jué fǔ xiàn jí dà lǐ yù yù yì shòu zhào jū xùn jiē fú gū
事觉，府县及大理鬻狱，奕受诏鞫讯，皆伏辜。
zuò lòu xiè yǔ yán bà qù
坐漏泄语言罢去。
zài yú nián hái gù zhí tí diǎn hé běi xíng yù
再逾年，还故职，提点河北刑狱。
zì hé chéng ju chuàng biān dì wèi táng luò yǒu dìng jiè
自何承矩创边地为塘泺，有定界。
jì zhōng guì rén diǎn lǐng yǐ tún tián kāi tuò wèi gōng sì qīn mín tián mín shàng sù lǚ chū shǐ zhě àn zhì jiē bù gǎn yǔ zhí
既中贵人典领，以屯田开拓为功，肆侵民田，民上诉，屡出使者按治，皆不敢与直。
yì qū zhé shàng zhī shū qí wǔ bù kě zhào ba tún tián
奕曲折上之，疏其五不可，诏罢屯田。
jiā zhí mì gé huái nán zhuǎn yùn fù shǐ
加直秘阁、淮南转运副使。
rù wèi kāi fēng shǎo yǐn
入为开封少尹。
gù shí dà lǐ kāi fēng zhì yù de qǐng shí bì zuì qí hòu lǜ rèn qíng qì fǎ fǎ yì bù yòng
故时大理、开封治狱，得请实蔽罪，其后率任情弃法，法益不用。
yì yán tíng wèi chí tiān xià píng jīng shī zhū xià běn fǎ qiě bù xíng hé yǐ shì wàn guó
奕言："廷尉持天下平，京师诸夏本，法且不行，何以示万国。
qǐng zì jīn fēi qíng fǎ shí bù xiāng dāng wú de zhé qǐng
请自今非情法实不相当，毋得辄请。
cóng zhī
朝廷采纳了他的建议。
qiān guāng lù qīng hù bù shì láng
迁光禄卿、户部侍郎。
mù zhōu luàn yǐ lóng tú gé zhí xué shì zhī zhèn jiāng fǔ
睦州乱，以龙图阁直学士知镇江府。
kòu píng lùn láo zēng liǎng zhì
寇平，论劳增两秩。
hái wèi hù bù
还为户部。
nèi shì zǒng lǐng nèi cáng yǔ duó zhuān jǐ shì hù bù rú liáo shǔ
内侍总领内藏，予夺颛己，视户部如僚属。
dù zhī láng fāng tǎo lǐ zhì fèng zhōng zhǐ lìng kāi fēng yǐn yǔ zǒng lǐng zhě lái
度支郎方讨理滞，奉中旨，令开封尹与总领者来。
yì bái zǎi xiàng yuē jì chén bù cái dāng qù zhī ér yì néng zhě bù kě shǐ tā rén qīn qí guān
奕白宰相曰："计臣不才，当去之而易能者，不可使他人侵其官。
jí zì hé bù chēng zhí
"即自劾不称职。
zhào wèi ba nèi shì ér xǐ yì gōng bù
诏为罢内侍，而徙奕工部。
xí qìng shǒu zhāng zhuàng shǐ jùn rén yì què qǐng dēng fēng dōng píng shǒu wáng jìng jiàn yǐ jīng dōng suì xiōng duō dào bù dàng qǐng fēng
袭庆守张漴使郡人诣阙请登封，东平守王靓谏以京东岁凶多盗，不当请封。
wéi zhèng zhě bú yuè jiāng zuì jìng yì yán jìng yōu mín ài jūn suǒ dāng jiǎng jī nài hé yòng wèi zuì hu
为政者不悦，将罪靓，奕言："靓忧民爱君，所当奖激，奈何用为罪乎？
jìng huò miǎn
"靓获免。
wèi jǐ zú nián liù shí zèng lóng tú gé xué shì
未几卒，年六十，赠龙图阁学士。
guō zhī zhāng zì míng shū jí zhōu lóng quán rén
郭知章，字明叔，吉州龙泉人。
dì jìn shì cóng liú yí guǎng xī mù fǔ zhī fú liáng fēn níng xiàn
第进士，从刘彝广西幕府，知浮梁、分宁县。
huáng lǚ jiàn wèi yù shǐ yǐ yōu bù kè bài zhī hǎi zhōu pú zhōu tí diǎn zǐ zhōu lù xíng yù
黄履荐为御史，以忧不克拜，知海州、濮州，提点梓州路刑狱。
fù yǐ zhèng yōng gù lín jiàn wèi jiān chá yù shǐ
复以郑雍、顾临荐，为监察御史。
zhé zōng qīn zhèng shàng shū qǐng yòng chún huà tiān xǐ zhào zēng jiàn guān yuán yuē guǎn zhí wú suǒ yòng cháo tíng shè zhī bù yí
哲宗亲政，上书请用淳化、天禧诏增谏官员，曰："馆职无所用，朝廷设之不疑；
jiàn guān zuì jí nǎi cháng bù zú
谏官最急，乃常不足。
shì jí yú suǒ wú yòng huǎn qí suǒ dāng jí yě
是急于所无用，缓其所当急也。
yòu bǐ suì xuǎn shòu jiān sī duō yáo sì jiān chéng bù guò zhī xiàn zī xù
又比岁选授监司，多繇寺监丞，不过知县资序。
wài guān mò zhòng yú bù shǐ zhě qǐ yi qīng yòng ruò shì
外官莫重于部使者，岂宜轻用若是？
yi shāo xiàn yǐ jié
宜稍限以节。
rú zhuǎn yùn pàn guān zé shí rèn tōng pàn zhě tí diǎn xíng yù zé shí rèn jùn shǒu zhě rán hòu kǎo qí zhì lǐ jiǎn bá yòng zhī
如转运判官择实任通判者，提点刑狱择实任郡守者，然后考其治理，简拔用之。
yòu yán zì dà hé dōng běi fēn liú shēng líng bèi hài
"又言："自大河东、北分流，生灵被害。
jīn shuǐ zhī qū dōng zhě yǐ bù kě è shùn ér dǎo zhī bì běi ér xíng dōng qí lì bǎi bèi yǐ
今水之趋东者已不可遏，顺而导之，闭北而行东，其利百倍矣。
qiān diàn zhōng shì yù shǐ
迁殿中侍御史。
yán xiān dì pì dì jìn rǎng jiàn cè sì zhài jù gāo lín xià è xī róng yān hóu
言："先帝辟地进壤，建策四砦，据高临下，扼西戎咽喉。
yuán yòu yòng shì zhě wěi ér qì zhī yuàn tǎo zé yì zòu xiǎn xíng chù fá
元祐用事者委而弃之，愿讨赜议奏，显行黜罚。
shǐ yuàn jiū shén zōng shí lù wū wǎng shì zhī zhāng qǐng biǎn zhì lǚ dà fáng děng
"史院究《神宗实录》诬罔事，知章请贬治吕大防等。
shào shèng fù zhì kē zhī zhāng xiào shì yán xiān cháo jì cè jìn shì jí fèi cǐ kē jìn nián fù zhì chéng wú suǒ bǔ
绍圣复制科，知章校试，言："先朝既策进士，即废此科，近年复置，诚无所补。
suì fù ba
"遂复罢。
yòu qǐng fù yuán fēng yì fǎ dà dǐ yíng hé shí hǎo
又请复元丰役法，大抵迎合时好。
jìn zuǒ sī yuán wài láng gǎi zuǒ sī jiàn
进左司员外郎，改左司谏。
cháng yán jué lù qìng shǎng yǐ quàn tiān xià zhī shàn yuàn wú yǐ jiǎ jiè dà chén shǐ xíng sī ēn
尝言："爵禄庆赏，以劝天下之善，愿无以假借大臣，使行私恩；
xíng fá zhū lù yǐ chéng tiān xià zhī è yuàn wú yǐ jiǎ jiè dà chén shǐ kuài sī fèn
刑罚诛戮，以惩天下之恶，愿无以假借大臣，使快私忿。
zhōng yú bì xià zhě bì jiàn jì dà chén
忠于陛下者，必见忌大臣；
dǎng yú dà chén zhě bì shàng fù bì xià
党于大臣者，必上负陛下。
wéi míng zhǔ cái chá
惟明主财察。
quán gōng bù shì láng wèi zhōng shū shè rén
"权工部侍郎，为中书舍人。
liáo shǐ xiāo dé chóng lái wèi xià rén qǐng hái hé xī de mìng zhī zhāng bào pìn
辽使萧德崇来为夏人请还河西地，命知章报聘。
dé chóng yuē liǎng cháo jiǔ tōng hǎo xiǎo guó zuì ěr jiāng tǔ hái zhī kě hu
德崇曰："两朝久通好，小国蕞尔疆土，还之可乎？
zhī zhāng yuē xià rén lèi fàn biān fǎ dāng zhì tǎo yǐ běi cháo quàn hé zhī gù wu wèi yōu róng
"知章曰："夏人累犯边，法当致讨，以北朝劝和之故，务为优容。
bǐ ruò gōng shùn rú chū dāng zì yǒu ēn zhǐ fēi shǐ rén suǒ néng yù zhī yě
彼若恭顺如初，当自有恩旨，非使人所能预知也。
guī wèi zhì zuò cháng zhǔ dǎo hé dōng liú yì yǐ jí xián diàn xiū zhuàn zhī hé zhōu
"归未至，坐尝主导河东流议，以集贤殿修撰知和州。
huī zōng lì céng bù yòng wèi gōng bù shì láng jiā bǎo wén gé zhí xué shì zhī tài yuán fǔ
徽宗立，曾布用为工部侍郎，加宝文阁直学士、知太原府。
zhào bài xíng bù shàng shū zhī kāi fēng fǔ wèi hàn lín xué shì
召拜刑部尚书、知开封府，为翰林学士。
yán zhě yòu lùn hé shì ba zhī dèng zhōu xuán rù dǎng jí
言者又论河事，罢知邓州，旋入党籍。
shù nián fù xiǎn mó gé zhí xué shì
数年，复显谟阁直学士。
zhèng hé chū zú
政和初，卒。
lùn yuē shén zōng hào dà xǐ gōng zhī zī wáng ān shí lǚ huì qīng chū ér yǔ zhī yù hé liú dú bù néng zhǐ yě
论曰：神宗好大喜功之资，王安石、吕惠卿出而与之遇合，流毒不能止也。
zhé huī zhī shì yī biàn ér wèi cài què zhāng dūn céng bù yòu biàn ér wèi cài jīng cài biàn rì yǒu shèn zhī ér tiān xià wáng yǐ
哲、徽之世，一变而为蔡确、章惇、曾布，又变而为蔡京、蔡卞，日有甚之，而天下亡矣。
chéng shí qǐ ér fù zhī zhě shén zhòng ruò cuī tái fú yáng jí yǐ yù shā mín
乘时起而附之者甚众，若崔台符、杨汲以狱杀民；
lǚ jiā wèn yǐ jūn shū kùn mín
吕嘉问以均输困民；
dǒng bì sì kù yù hài liú rén yǐ qǔ yuè
董必肆酷，欲害流人以取悦；
li nán gōng yǐ fǎn fù guǐ suí
李南公以反复诡随；
yú cè yǐ xīn chí liǎng duān
虞策以心持两端；
guō zhī zhāng yíng hé shí hǎo qiě fā shí lù zhī wū
郭知章迎合时好，且发实录之诬。
guān zhū rén suǒ xué yǔ qí cóng zhèng yǐ duō kě shàng hé lè ér wèi cǐ è zāi
观诸人所学与其从政，已多可尚，何乐而为此恶哉？
bù guò shì yī shí jūn xiāng zhī hào shàng jiāng yǐ qǔ fù guì ér yǐ
不过视一时君相之好尚，将以取富贵而已。
shè shǐ shén zōng rú rén zōng zhī zhì zhé huī chéng zhī bì wú shào shù zhī huò suī ān shí bèi yì jiāng yǒu suǒ xūn táo ér wèi bì sì qí qíng yǐ zhì shì kuàng cǐ zhū rén hu
设使神宗如仁宗之治，哲、徽承之，必无绍述之祸，虽安石辈亦将有所薰陶，而未必肆其情以至是，况此诸人乎？
shì dào wū lóng shì xí shēng jiàng xì yú rén zhǔ yī niàn lǜ zhī qù xiàng kě bù jiè zāi
世道污隆，士习升降，系于人主一念虑之趣向，可不戒哉！
kě bù jù zāi
可不惧哉！