qín jiāng fá wèi
秦将伐魏。
wèi wáng wén zhī yè jiàn mèng cháng jūn gào zhī yuē qín qiě gōng wèi zi wèi guǎ rén móu nài hé mèng cháng jūn yuē yǒu zhū hóu zhī jiù zé guó kě cún yě
魏王闻之，夜见孟尝君，告之曰：“秦且攻魏，子为寡人谋，奈何?”孟尝君曰：“有诸侯之救，则国可存也。
wáng yuē guǎ rén yuàn zi zhī xíng yě
”王曰：“寡人愿子之行也。
zhòng wèi zhī yuē chē bǎi shèng
”重为之约车百乘。
mèng cháng jūn zhī zhào wèi zhào wáng yuē wén yuàn jiè bīng yǐ jiù wèi
孟尝君之赵，谓赵王曰：“文愿借兵以救魏。
zhào wáng yuē guǎ rén bù néng
”赵王曰：“寡人不能。
mèng cháng jūn yuē fu gǎn jiè bīng zhě yǐ zhōng wáng yě
”孟尝君曰：“夫敢借兵者，以忠王也。
wáng yuē kě de wén hu mèng cháng jūn yuē fu zhào zhī bīng fēi néng qiáng yú wèi zhī bīng
”王曰：“可得闻乎?”孟尝君曰：“夫赵之兵，非能强于魏之兵；
wèi zhī bīng fēi néng ruò yú zhào yě
魏之兵，非能弱于赵也。
rán ér zhào zhī de bù suì wēi ér mín bù suì sǐ ér wèi zhī de suì wēi ér mín suì sǐ zhě hé yě yǐ qí xi wèi zhào bì yě
然而赵之地不岁危而民不岁死，而魏之地岁危而民岁死者，何也?以其西为赵蔽也。
jīn zhào bù jiù wèi wèi shà méng yú qín shì zhào yǔ qiáng qín wèi jiè yě de yì qiě suì wēi mín yì qiě suì sǐ yǐ
今赵不救魏，魏歃盟于秦，是赵与强秦为界也，地亦且岁危，民亦且岁死矣。
cǐ wén zhī suǒ yǐ zhōng yú dài wáng yě
此文之所以忠于大王也。
zhào wáng xǔ nuò wèi zhào bīng shí wàn chē sān bǎi chéng
”赵王许诺，为赵兵十万，车三百乘。
yòu běi jiàn yàn wáng yuē
又北见燕王曰；
xiān rì gōng zǐ cháng yuē liǎng wáng zhī jiāo yǐ
“先日公子常约两王之交矣。
jīn qín qiě gōng wèi yuàn dài wáng zhī jiù zhī
今秦且攻魏，愿大王之救之。
yàn wáng yuē wú suì bù shú èr nián yǐ jīn yòu xíng shù qiān lǐ ér yǐ zhù wèi qiě nài hé tián wén yuē fu xíng shù qiān lǐ ér jiù rén zhě cǐ guó zhī lì yě
”燕王曰：“吾岁不熟二年矣，今又行数千里而以助魏，且奈何?”田文曰：“夫行数千里而救人者，此国之利也。
jīn wèi wáng chū guó mén ér wàng jiàn jūn suī yù xíng shù qiān lǐ ér zhù rén kě de hu yàn wáng shàng wèi xǔ yě
今魏王出国门而望见军，虽欲行数千里而助人，可得乎?”燕王尚未许也。
tián wén yuē chén xiào biàn jì yú wáng wáng bù yòng chén zhī zhōng jì wén qǐng xíng yǐ
田文曰：“臣效便计于王，王不用臣之忠计，文请行矣。
kǒng tiān xià jiāng yǒu dà biàn yě
恐天下将有大变也。
wáng yuē dà biàn kě de wén hu yuē qín gōng wèi wèi néng kè zhī yě ér tái yǐ fán yóu yǐ duó yǐ
”王曰：“大变可得闻乎?”曰：“秦攻魏未能克之也，而台已燔，游已夺矣。
ér yàn bù jiù wèi wèi wáng zhé jié gē dì yǐ guó zhī bàn yǔ qín qín bì qù yǐ
而燕不救魏，魏王折节割地，以国之半与秦，秦必去矣。
qín yǐ qù wèi
秦已去魏，
wèi wáng xī hán wèi zhī bīng
魏王悉韩、魏之兵，
yòu xi jiè qín bīng
又西借秦兵，
yǐ yīn zhào zhī zhòng
以因赵之众，
yǐ sì guó gōng yàn
以四国攻燕，
wáng qiě hé lì lì xíng shù qiān lǐ ér zhù rén hu lì chū yàn nán mén ér wàng jiàn jūn hu zé dào lǐ jìn ér shū yòu yì yǐ
王且何利?利行数千里而助人乎?利出燕南门而望见军乎?则道里近而输又易矣，
wáng hé lì yàn wáng yuē zi xíng yǐ
王何利?”燕王曰：“子行矣，
guǎ rén tīng zǐ
寡人听子。
nǎi wèi zhī qǐ bīng bā wàn chē èr bǎi shèng yǐ cóng tián wén
”乃为之起兵八万，车二百乘，以从田文。
wèi wáng dà yuè yuē jūn de yàn zhào zhī bīng shén zhòng qiě jí yǐ
魏王大说，曰：“君得燕、赵之兵甚众且亟矣。
qín wáng dà kǒng gē dì qǐng jiǎng yú wèi
”秦王大恐，割地请讲于魏。
yīn guī yàn zhào zhī bīng ér fēng tián wén
因归燕、赵之兵，而封田文。