zhāng yí yù yǐ hàn zhōng yǔ chu qǐng qín wáng yuē yǒu hàn zhōng dù
张仪欲以汉中与楚，请秦王曰：“有汉中，蠹。
zhòng shù bù chǔ zhě rén bì hài zhī
种树不处者，人必害之；
jiā yǒu bù yí zhī cái zé shāng běn
家有不宜之财，则伤本。
hàn zhōng nán biān wèi chu lì cǐ guó lèi yě
汉中南边为楚利，此国累也。
gān mào wèi wáng yuē de dà zhě gù duō yōu hu tiān xià yǒu biàn wáng gē hàn zhōng yǐ wéi hé chu chu bì pàn tiān xià ér yǔ wáng
”甘茂谓王曰：“地大者，固多忧乎!天下有变，王割汉中以为和楚，楚必畔天下而与王。
wáng jīn yǐ hàn zhōng yǔ chu jí tiān xià yǒu biàn wáng hé yǐ shì chu yě
王今以汉中与楚，即天下有变，王何以市楚也?”