yì dōu xī bǐ yǒu guì jiā mǒu jù fù xù yī qiè pō wǎn lì ér zhǒng shì líng shé zhī biān tà héng shī qiè fèng shì wéi jǐn mǒu lián zhī cháng sī yǔ wèi fǔ qiè shū wú yuàn yán
益都西鄙有贵家某巨富，蓄一妾颇婉丽，而冢室凌折之，鞭挞横施，妾奉事惟谨，某怜之，常私语慰抚，妾殊无怨言。
yī yè shù rén yú yuán rù zhuàng qí fēi jǐ huài
一夜数人逾垣入，撞其扉几坏。
mǒu yǔ qī huáng kǒng zhuì lì bù zhī suǒ wéi
某与妻惶恐惴栗，不知所为。
qiè qǐ mò wú shēng xi àn mō wū zhōng de tiāo shuǐ mù zhàng bá guān jù chū
妾起默无声息，暗摸屋中得挑水木杖，拔关遽出。
qún zéi luàn rú péng má qiè wǔ zhàng dòng fēng míng gōu xiǎng lì jī sì wǔ rén pū de zéi jǐn mǐ
群贼乱如蓬麻，妾舞杖动，风鸣钩响，立击四五人仆地，贼尽靡；
hài è luàn bēn qiáng jí bù dé shàng qīng diē yī yā wáng hún shī mìng
骇愕乱奔，墙急不得上，倾跌咿哑，亡魂失命。
qiè zhǔ zhàng yú de gù xiào yuē cǐ děng wù shì bù zhí xià shǒu dǎ de yì xué zuò zéi
妾拄杖于地，顾笑曰：“此等物事，不直下手打得，亦学作贼！
wǒ bù shā rǔ shā xián rǔ wǒ
我不杀汝，杀嫌辱我。
xī zòng zhī yì qù
”悉纵之逸去。
mǒu dà jīng wèn yuē hé zì néng ěr
某大惊，问曰：“何自能尔？
zé qiè fù gù qiāng bàng shī qiè de jǐn chuán qí shù dài bù chì bǎi rén dí yě
”则“妾父故枪棒师，妾得尽传其术，殆不啻百人敌也。
qī yóu hài shén huǐ xiàng zhī mí yú wù sè
”妻尤骇甚，悔向之迷于物色。
yóu shì shàn shì nǚ yù zhī fǎn rú dí rán ér qiè zé zhōng wú xiān háo shī lǐ
由是善视女，遇之反如嫡，然而妾则终无纤毫失礼。
lín fù wèi qiè yuē sǎo jī zéi ruò tún quǎn gù nài hé fǔ shǒu shòu tà chǔ
邻妇谓妾曰：“嫂击贼若豚犬，顾奈何俯首受挞楚？
qiè yuē shì wú fēn yě tā hé gǎn yán
”妾曰：“是吾分也，他何敢言。
wén zhě yì xián zhī
”闻者益贤之。
yì shǐ shì yuē shēn huái jué jì jū shù nián ér rén mò zhī zhī yī dàn hàn huàn yù zāi huà yīng wèi jiū wū hū
异史氏曰：“身怀绝技，居数年而人莫知之，一旦捍患御灾，化鹰为鸠，呜呼！
shè zhì jì huò nèi rén zhǎn xiào
射雉既获，内人展笑；
wò shuò fāng shèng guì zhǔ tóng chē
握槊方胜，贵主同车。
jì zhī bù kě yǐ yǐ yě rú shì fu
技之不可以已也如是夫！