jiāng nán méi xiào lián ǒu zhǎng yán qí xiāng sūn gōng wèi dé zhōu zǎi jū yī qí àn chū cūn rén yǒu wéi zi qǔ fù zhě xīn rén rù mén qī lǐ bì hè
江南梅孝廉耦长，言其乡孙公为德州宰，鞫一奇案：初，村人有为子娶妇者，新人入门，戚里毕贺。
yǐn zhì gèng yú xīn láng chū jiàn xīn fù xuàn zhuāng qū zhuǎn shě hòu yí ér wěi zhī
饮至更余，新郎出，见新妇炫装，趋转舍后，疑而尾之。
zhái hòu yǒu zhǎng xī xiǎo qiáo tōng zhī
宅后有长溪，小桥通之。
jiàn xīn fù dù qiáo jìng qù yì yí
见新妇渡桥径去，益疑。
hū zhī bù yīng
呼之不应。
yáo yǐ shǒu zhāo xù xù jí chèn zhī
遥以手招婿，婿急趁之。
xiāng qù yíng chǐ ér zú bù kě jí
相去盈尺，而卒不可及。
xíng shù lǐ rù cūn luò
行数里，入村落。
fù zhǐ wèi xù yuē jūn jiā jì mò wǒ bù guàn zhù
妇止，谓婿曰：“君家寂寞，我不惯住。
qǐng yǔ láng zàn jū qiè jiā shù rì biàn tóng guī shěng
请与郎暂居妾家数日，便同归省。
yán yǐ chōu zān kòu fēi zhá rán yǒu nǚ tóng chū yìng mén
”言已，抽簪叩扉轧然，有女童出应门。
fù xiān rù bù dé yǐ cóng zhī
妇先入，不得已从之。
jì rù zé yuè fù mǔ jù zài táng shàng wèi xù yuē wǒ nǚ shǎo jiāo guàn wèi cháng yī kè lí xī xià yī dàn qù gù lǐ xīn zhé qī qī
既入，则岳父母俱在堂上，谓婿曰：“我女少娇惯，未尝一刻离膝下，一旦去故里，心辄戚戚。
jīn tóng láng lái shén wèi xì niàn
今同郎来，甚慰系念。
jū shù rì dāng sòng liǎng rén guī
居数日，当送两人归。
nǎi wèi chú shì chuáng rù bèi jù suì jū zhī
”乃为除室，床褥备具，遂居之。
jiā zhōng kè jiàn xīn láng jiǔ bù zhì gòng suǒ zhī
家中客见新郎久不至，共索之。
shì zhōng wéi xīn fù zài bù zhī xù zhī hé wǎng
室中惟新妇在，不知婿之何往。
yóu shì xiá ěr fǎng wèn bìng wú hào xi
由是遐迩访问，并无耗息。
wēng ǎo líng tì wèi qí bì sǐ
翁媪零涕，谓其必死。
jiāng bàn zǎi fù jiā dào nǚ wú ǒu suì qǐng yú cūn rén fù yù bié jiào nǚ
将半载，妇家悼女无偶，遂请于村人父，欲别醮女。
cūn rén fù yì bēi yuē hái gǔ yī shang wú suǒ yàn zhèng hé zhī wú r suì wèi yì wù
村人父益悲，曰：“骸骨衣裳，无所验证，何知吾儿遂为异物！
zòng qí yǎn sàng zhōu suì ér jià dāng yì wèi wǎn hú wéi rú shì jí yé
纵其奄丧，周岁而嫁，当亦未晚，胡为如是急耶！
fù fù yì xián zhī sòng yú tíng
”妇父益衔之，讼于庭。
sūn gōng guài yí wú suǒ cuò lì duàn lìng dài yǐ sān nián cún àn qiǎn qù
孙公怪疑，无所措力，断令待以三年，存案，遣去。
cūn rén zi jū nǚ jiā jiā rén yì dà xiāng xīn dài
村人子居女家，家人亦大相忻待。
měi yǔ fù yì guī fù yì nuò zhī ér yīn xún bù jí xíng
每与妇议归，妇亦诺之，而因循不即行。
jī bàn nián yú zhōng xīn pái huái wàn lǜ bù ān
积半年余，中心徘徊，万虑不安。
yù dú guī ér fù gù liú zhī
欲独归，而妇固留之。
yī rì hé jiā huáng jù shì yǒu jí nàn
一日合家遑遽，似有急难。
cāng cù wèi xù yuē běn nǐ sān èr rì qiǎn fū fù xié guī bù yì yí zhuāng wèi bèi hū gòu mǐn xiōng
仓卒谓婿曰：“本拟三二日遣夫妇偕归，不意仪装未备，忽遘闵凶。
bù dé yǐ xiān sòng láng hái
不得已先送郎还。
yú shì sòng chū mén xuán zhǒng jí fǎn zhōu xuán yán dòng pō shèn cǎo cǎo
”于是送出门，旋踵即返，周旋言动，颇甚草草。
fāng yù mì tú huí shì yuàn yǔ wú cún dàn jiàn gāo zhǒng dà jīng
方欲觅途，回视院宇无存，但见高冢，大惊。
xún lù jí guī zhì jiā lì shù duān mò yīn yǔ tóu guān chén sù
寻路急归至家，历述端末，因与投官陈诉。
sūn gōng jū fù fù yù zhī sòng nǚ yú guī shǐ hé jǐn yān
孙公拘妇父谕之，送女于归，使合卺焉。