tāng gōng míng pìn xīn chǒu jìn shì
汤公名聘，辛丑进士。
bào bìng mí liú hū jué xià bù rè qì jiàn shēng ér shàng zhì gǔ zé zú sǐ zhì fù zé gǔ yòu sǐ zhì xīn xīn zhī sǐ zuì nán
抱病弥留，忽觉下部热气渐升而上，至股则足死，至腹则股又死，至心，心之死最难。
fán zì tóng zhì yǐ jí suǒ xiè jiǔ wàng zhī shì dōu suí xīn xuè lái yī cháo guò
凡自童稚以及琐屑久忘之事，都随心血来，一潮过。
rú yī shàn zé xīn zhōng qīng jìng níng tiē yī è zé ào náo fán zào shì yóu fèi dǐng zhōng qí nán kān zhī zhuàng kǒu bù néng xiào sì zhī
如一善则心中清净宁帖，一恶则懊𢙐烦燥，似油沸鼎中，其难堪之状，口不能肖似之。
yóu yì qī bā suì shí céng tàn què chú ér bì zhī zhī cǐ yī shì xīn tóu rè xuè cháo yǒng shí qǐng fāng guò
犹忆七八岁时，曾探雀雏而毙之，只此一事，心头热血潮涌，食顷方过。
zhí dài píng shēng suǒ wéi yī yī cháo jǐn nǎi jué rè qì lǚ lǚ rán chuān hóu rù nǎo zì dǐng diān chū téng shàng rú chuī yú shù shí kè qī hún nǎi lí qiào wàng qū qiào yǐ
直待平生所为，一一潮尽，乃觉热气缕缕然，穿喉入脑自顶颠出，腾上如炊，逾数十刻期，魂乃离窍忘躯壳矣。
ér miǎo miǎo wú guī piāo bó jiāo lù jiān
而渺渺无归，漂泊郊路间。
yī jù rén lái gāo jǐ yíng xún duō shí zhī nà zhū xiù zhōng
一巨人来，高几盈寻，掇拾之纳诸袖中。
rù xiù zé dié jiān yā gǔ qí rén shén huǒ hāo nǎo mēn qì dài bù kě guò
入袖，则叠肩压股，其人甚伙，薅脑闷气，殆不可过。
gōng dùn sī wéi fú néng jiě ě yīn xuān fó hào cái sān sì shēng piāo duò xiù wài
公顿思惟佛能解厄，因宣佛号，才三四声，飘堕袖外。
jù rén fù nà zhī sān nà sān duò jù rén nǎi qù zhī
巨人复纳之，三纳三堕，巨人乃去之。
gōng dú lì páng huáng wèi zhī hé wǎng zhī shàn
公独立彷徨，未知何往之善。
yì fú zài xī tǔ nǎi suì xi
忆佛在西土，乃遂西。
wú hé jiàn lù cè yī sēng fū zuò qū bài wèn tú
无何，见路侧一僧趺坐，趋拜问途。
sēng yuē fán shì zi shēng sǐ lù wén chāng jí kǒng shèng sī zhī bì liǎng chù xiāo míng nǎi kě tā shì
僧曰：“凡士子生死录，文昌及孔圣司之，必两处销名，乃可他适。
gōng wèn qí jū sēng shì yǐ tú bēn fù
”公问其居，僧示以途，奔赴。
wú jǐ zhì shèng miào jiàn xuān shèng nán miàn zuò bài dǎo rú qián
无几至圣庙，见宣圣南面坐，拜祷如前。
xuān shèng yán míng jí zhī luò réng de dì jūn
宣圣言：“名籍之落，仍得帝君。
kùn zhǐ yǐ lù gōng yòu qū zhī
”困指以路，公又趋之。
jiàn yī diàn gé rú wáng zhě jū fǔ shēn rù guǒ yǒu shén rén rú shì suǒ chuán dì jūn xiàng
见一殿阁如王者居，俯身入，果有神人，如世所传帝君像。
fú zhù zhī dì jūn jiǎn míng yuē rǔ xīn chéng zhèng yi fù yǒu shēng lǐ
伏祝之，帝君检名曰：“汝心诚正，宜复有生理。
dàn pí náng fǔ yǐ fēi pú sà mò néng wéi lì
但皮囊腐矣，非菩萨莫能为力。
yīn zhǐ shì lìng jí wǎng gōng cóng qí jiào
”因指示令急往，公从其教。
é jiàn mào lín xiū zhú diàn yǔ huá hǎo
俄见茂林修竹，殿宇华好。
rù jiàn luó jì zhuāng yán jīn róng mǎn yuè píng jìn yáng liǔ cuì bì chuí yān
入，见螺髻庄严，金容满月，瓶浸杨柳，翠碧垂烟。
gōng sù rán qǐ shǒu bài shù dì jūn yán
公肃然稽首，拜述帝君言。
pú sà nán zhī gōng āi dǎo bù yǐ páng yǒu zūn zhě bái yán pú sà shī dà fǎ lì cuō tǔ kě yǐ wèi ròu zhé liǔ kě yǐ wèi gǔ
菩萨难之，公哀祷不已，旁有尊者白言：“菩萨施大法力，撮土可以为肉，折柳可以为骨。
pú sà jí rú suǒ qǐng shǒu duàn liǔ zhī qīng píng zhōng shuǐ hé jìng tǔ wèi ní pāi fù gōng tǐ
”菩萨即如所请，手断柳枝，倾瓶中水，合净土为泥，拍附公体。
shǐ tóng zǐ xié sòng líng suǒ tuī ér hé zhī
使童子携送灵所，推而合之。
guān zhōng shēn dòng huò rán bìng yǐ jiā rén hài rán jí fú ér chū zhī
棺中呻动，霍然病已，家人骇然集，扶而出之。
jì qì jué yǐ duàn qī yǐ
计气绝已断七矣。