wǔ guó ba chéng gāo qín wáng yù wèi chéng yáng jūn qiú xiāng hán wèi hán wèi fú tīng
五国罢成皋，秦王欲为成阳君求相韩、魏，韩、魏弗听。
qín tài hòu wèi wèi rǎn wèi qín wáng yuē chéng yáng jūn yǐ wáng zhī gù qióng ér jū yú qí jīn wáng jiàn qí dá ér shōu zhī yì néng xī qí xīn hu wáng yuē wèi yě
秦太后为魏冉谓秦王曰：“成阳君以王之故，穷而居于齐，今王见其达而收之，亦能翕其心乎?”王曰：“未也。
tài hòu yuē qióng ér bù shōu dá ér bào zhī kǒng bù wéi wáng yòng
”太后曰：“穷而不收，达而报之，恐不为王用。
qiě shōu chéng yáng jūn shī hán wèi zhī dào yě
且收成阳君，失韩、魏之道也。